Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Μαντινάδα για την αρχή του νέου χρόνου! :)

Τυχαίο τίποτα στη γη δεν είναι να θυμάσαι, 

ότι κι αν φέρει η αυγή γέλα και μη φοβάσαι! ! !



(δεν είναι δικιά μου αλλά μ' αντιπροσωπεύει :) )

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Σταυρώστε με, Σταυρώστε με !

... ή έστω κάντε ένα γκλίγκυτι-κλικ , τζάμπα είναι :)

Η Νερόκοτα διοργανώνει ένα διαγωνισμό στον οποίο συμμετέχουν τα καινούργια (στις στήλες της) βλογάκια .

Ο ΛΑΤΡΕΜΕΝΟΣ σου Αφρικάνος συμμετέχει για πρώτη ντου φορά σε τέτοιο διαγωνισμό :)

Θα τον βρείτε ΕΔΩ, στην Στήλη 4 και στην θέση 5, μετρώντας από την αρχή της Στήλης !

Ούτε GPS να ήμουν, τέτοιες ακριβείς κατευθύνσεις για να πατήσεις το λίνκυ και να μου κάνεις λιγάκι (όχι ΜΟΥ) κλικ !

..........................

..........................


Ακόμα δεν το πάτησες ???

..........................

Α, το πάτησες αλλά δεν ξέρεις που είμαι ???

ΈΛΑ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑ !!! Αφού σου έδωσα κατευθύνσεις τέλειες για εκεί !!!


Άντε, μην αργείς, σε περιμένω ! (σαν διαφήμιση από ροζ τηλέφωνο ακούγεται αυτό χαχαχαχα)

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Ημερολόγια Οδοστρώματος (6)

Ετούτο θα είναι σύντομο και περιεκτικό, για να δούμε πόσο μαλάκες οδηγοί είμαστε τελικά (συμφωνώ με τον Heliotypon, διαφωνώ με το επίθετο ... όχι βλάκες, μαλάκες!) .

Ταξιδεύω στην καρμαν(καργ)ιόλα "Νέα Εθνική" Οδό Αθηνών-Πατρών με κατεύθυνση την Αθήνα . Κάπου μετά το Αίγιο, υπάρχουν κάποιες στροφές (έεεεεεελααααααα, σοβαρά ???) λίγο κλειστές, λίγο τυφλές (άντε καλέ !!! ψέμματα λες !!!) .

Μπροστά μου είναι ένας κυριούλης με την συζυγάτα του (καλά δεν παίρνω κι όρκο, λέμε τώρα...) . Έχει κατσικωθεί στην μέση του δρόμου και πάει με το όριο ταχύτητας ΑΚΡΙΒΩΣ, όμως !
Οκ, λέω, κάποια στιγμή θα κάνει στην άκρη ...

Περιμένω ...

Ξαναπεριμένω ...


....................


Ξαναμαναπεριμένω ....

Τίποτα ο κύριος, ο δρόμος όλος δικός του ! Πίσω μου μια ουρά από 7-8 αυτοκίνητα, μας πήγαινε καροτσάκι . Αναβοσβήνω τα μεγάλα φώτα .... Τυφλός, λέω ... Κορνάρω ... και Κουφός, λέω ...
Σε μια αριστερή στροφή, τον βλέπω να πηγαίνει πιο δεξιά ! "Ώπα, λέω, εδώ είμαστε, θα τον περάσω στην ευθεία !"

Αμ δε !!! Ξανά στην μέση ο μαλάκας !!! Και τότε κάνω το αδιανόητο ...

Ω, ναι, το έκανα ...

Τον προσπέρασα από δεξιά !!! Ρίσκαρα, το ξέρω, αλλά το πήρα απόφαση, αυτός δεξιά ΔΕΝ πρόκειται να πήγαινε, άρα ήμουν πιο ασφαλής ...

Σε τέτοιους δρόμους (ας μην σχολιαστεί παρακαλώ ...) οδηγούν τέτοιοι επικίνδυνοι μαλάκες !!! (εμού -στο παρόν παράδειγμα- συμπεριλαμβανομένου) .

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Ημερολόγιο Οδοστρώματος (5)

Μετά από πολύυυυυυ καιρό, επιστρέφουν τα Ημερολόγια Οδοστρώματος .

Συνολικά θα είναι τρία νέα, απλά για λόγους σπατάλης χώρου, θα τα ανεβάσω ξεχωριστά :) .


Ήρθε επιτέλους εκείνη η ευλογημένη ώρα, Παρασκευή απόγιομα, που έφυγα από το γραφείο !
(ναι, μου συμβαίνει συχνά τον τελευταίο μήνα χαχαχαχαχα) .

Κατεβαίνω την Περιφερειακή Υμηττού, μπαίνω από νεκροταφείο Βύρωνα (βοήθειά μας) και φτάνω μετά πολλά στις δύο "Βουλιαγμένες" (που λέω κι εγώ) . Μπαίνω με κατεύθυνση προς Γλυφάδα και πιάνω δεξί ρεύμα, όπως πάντα .


Και τότε την είδα ...

Ένα μηχανάκι ...

Μια μαμά ...

ΚΑΙ !!!

2 ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΝΩ!!!!!!

πίσω της ... χωρίς κράνος ... να κρατάει το ένα την "μάνα" και το δεύτερο, το πρώτο ...


ΔΕΝ μου έφτανε το πρώτο σοκ, ήρθε και το κερασάκι !!!

Χτυπάει το κινητό της και το σηκώνει και ΜΙΛΑΕΙ !!!!!!!!!!!!!!


Στον σταυρό που σας κάνω, κι ας μην με βλέπεται, την κυνηγούσα να την σταματήσω και να την βρίσω ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ !!!

Την δολοφόνο !!!

Γαμώ το γαμομυαλό σου μέσα όπου και να 'σαι, ΜΑΛΑΚΩ !!!

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Χρόνια Σου Πολλά !!!

Αντράκι μου όμορφο γλυκό !

Χρόνια σου πολλά καρδιά μου ! :) :) :)

Να σε χαιρόμαστε, να σε καμαρώνουμε, να σε βλέπουμε να γελάς με την καρδούλα σου και πάρε μας και την ψυχή !

Την ευχή μας να 'χεις μάτια μου όμορφα, χαρούμενα και γελαστά !


Σ' αγαπάμε τρελά ζωή μας :) :) :)


Αφρικάνος - Μικρή (μου)

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Δεν είναι δύσκολο τελικά...

Τελικά δεν είναι δύσκολο να είσαι αγενής, άξεστος, ηλίθιος, κουτοπόνηρος και τελικά μαλάκας ...

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!

Και τις περισσότερες φορές ούτε καν αυτό, βγαίνει από μόνο του μόνο με μια λέξη, με μια πρόταση, μ' ένα νεύμα ή με το ... απόλυτο τίποτα :)

Τους λυπάμαι όλους αυτούς ... αρχικά μ' εκνευρίζουν αφάνταστα αλλά μόλις "αφήσω ατμό", τους λυπάμαι ...


ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ΠΑΙΔΙΑ !!!

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Born to be...:)



Rainy night and we worked all day
We both got jobs 'cause there's bills to pay
We got something they can't take away
Our love, our lives

Close the door, leave the cold outside
I don't need nothing when I'm by your side
We got something that'll never die
Our dreams, our pride

My heart beats like a drum (all night)
Flesh to flesh, one to one (and it's alright)
And I'll never let go cause
There's something I know deep inside

You were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

We got something to believe in
Even if we don't know where we stand

Only God would know the reasons
But I bet he must have had a plan
Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

Light a candle, blow the world away
Table for two on a TV tray
It ain't fancy, baby that's OK
Our time, our way

So hold me close better hang on tight
Buckle up, baby, it's a bumpy ride
We're two kids hitching down the road of life
Our world, our fight


If we stand side by side (all night)
There's a chance we'll get by (and it's alright)
And I'll know that you'll be live
In my heart till the day that I die

Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man


We got something to believe in
Even if we don't know where we stand
Only God would know the reasons
But I bet he must have had a plan
Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

My heart beats like a drum (all night)
Flesh to flesh, one to one (and it's alright)
And I'll never let go cause
There's something I know deep inside


Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

We got something to believe in
Even if we don't know where we stand
Only God would know the reasons
But I bet he must have had a plan

Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

You were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

Κολομπυτήριο :)

Από χτες είμαι ένας υπερήφανος πατέρας!!!

ή χαζομπαμπάς, ότι θέτε διαλιέχτε και πείτε ;)



Ο αγόραρός μου "προβιβάστηκε" στην ομάδα που κολυμπούν χωρίς σωσίβιο!!! Σε μόλις 5 μαθήματα!!!

Κι έκανε και την πρώτη του βουτιά, κανονική βουτιά, ως κολυμβητής, και τα πήγε θαυμάσια!!!

ΑΨΟΓΟ στυλ, έτσι? ;)

(κι ύστερα σου λένε να μην θυμάσαι τα παιδικά σου χρόνια και την δική σου ιστορία! ;) It's a History repeating, που λένε :) )

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου...

Σήμερα ξημέρωσε μια καινούργια μέρα ...

Δύσκολη μέρα, απ' όλες τις απόψεις ...

Η χθεσινή μέρα ξεκίνησε λυπημένη, έγινε θλιμμένη, το γύρισε σε καταιγίδα που κόπασε το βράδυ αργά ...
Ήρθε να μας θυμίσει ότι σ' αυτή τη πόλη το νέφος δεν δηλητηριάζει μόνο το σώμα μας αλλά και τις καρδιές, το μυαλό και τις συνειδήσεις μας ... Κυρίως το τελευταίο, γιατί δεν μπορώ να καταλάβω πως βγήκε χθες καμαρωτός-καμαρωτός, λες και κέρδισε το 10πλό τζακ-ποτ στο Τζόκερ ...
Είμαι σίγουρος ότι αυτός και οι όμοιοί του το κέρδισαν ... σε βάρος σου, σε βάρος μου, σε βάρος όλων μας ...

Και σκέφτομαι το παιδί μου ... πως θα το μεγαλώσω, πως θα το αναθρέψω, τι θα του μάθω και πως θα τον κάνω να πιστέψει σ' αυτά που θα του πω ... Γιατί η θεωρία χωρίς την πράξη είναι λειψή ...
Και τι θα του πω όταν αρχίσει να με ρωτάει έννοιες και λέξεις που υπάρχουν στα λεξικά, δεν υφίστανται όμως πια στην καθημερινότητά μας ... Δημοκρατία ... Ελευθερία ... Ισότητα ... Ισονομία ... Αξιοπρέπεια ... και τόσες άλλες ...

Το κυριότερο όλων, όμως, είναι να έχει και να κρατήσει όνειρα κι ελπίδες!
Ακόμα και σ' αυτήν την χώρα, ακόμα και σ' αυτήν την κατάσταση, ακόμα κι έτσι ... :)

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

FW: Δεν είσαι μόνος μαλάκα, μ'ακούς;

Από την Μικρή μου, γιατί είναι καλό να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος! :)

"Είμαστε όλοι εδώ. Και γυναίκες και άντρες.
Έχεις πατέρες, μανάδες, αδέρφια, εραστές, φίλους και ο,τι άλλο το γαμημένο το σύστημα σου στέρησε.
Είμαστε εδώ ο ένας για τον άλλον. Θα σου δώσουμε φαϊ αν πεινάς, θα σου γλύψουμε τις πληγές αν χτυπήσεις, θα σε αγκαλιάσουμε αν κρυώνεις. Εδώ για όσο χρειαστεί.
Μην φοβάσαι να έρθεις μαζί μας.
Είμαστε παντού στο δρόμο. Μας βλέπεις στα λεωφορεία, στη δουλειά, στο σχολείο σου. Παντού είμαστε και σε φυλάμε. Όπως φυλάμε ο ένας τον άλλο.
Είμαστε μια νέα κοινότητα. Είμαστε επώνυμοι και γνωστοί σου.
Κοίτα λίγο καλύτερα και θα μας δεις.
Το μυστικό χαρακτηριστικό για να μας αναγνωρίσεις: Έχουμε 2 μάτια.
Όλα τ'αλλα μπορεί να 'ναι διαφορετικά, αυτά όμως, όλοι εμείς, τα έχουμε.

Μην το σκεφτείς, χτύπα μου την πόρτα. Δεν θέλει δύναμη. Θέλει ένα χέρι να σηκώσεις.
Μην το σκεφτείς, μίλησέ μου. Δεν θέλει δύναμη. Θέλει το στόμα σου ν'ανοίξεις.
Μην το σκεφτείς, ζήτα μου βοήθεια. Δεν θέλει δύναμη. Θέλει το στόμα σου ν'ανοίξεις.

Μίλα επιτέλους. Δεν είναι ντροπή.
Το ότι μας φτάσανε εδώ είναι ντροπή, μόνο αυτό.
Μίλα λοιπόν, τι περιμένεις;
Ολα τ'αλλα θα τα βρούμε. Εγώ κι εσύ. Εσύ κι εμείς.

Δεν είσαι μόνος σου φίλε μου, τ'ακούς;"

Το λίνκυ εδώ.

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Πόνος

Τελικά ο πόνος για τους χαμένους ανθρώπους μας δεν έχει σύνορα, δεν έχει φυλές, δεν έχει ταυτότητα και διαβατήριο...

Δεν είναι λάθρος, νόμιμος ή ιθαγενής...

Απλά υπάρχει, είναι εκεί και μας χτυπάει την πόρτα...

Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Ούνοι

Τελικά επέστρεψαν ...

Ήταν αναπόφευκτο, βέβαια ...

Αλλά ήλπιζα να καθυστερήσουν ...

Αρχές της άλλης εβδομάδας τους περίμενα ...

Αλλά φευ! ...

Οι Αθην-Ούνοι επέστρεψαν, μαζί με την κίνησή τους! :)

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

Διακοπή Διακοπών

Ναι, λοιπόν.

Μετά τα νεύρα της πρώτης εβδομάδας εργασίας (...ας πούμε) και του deal με τις Δημόσιες Υπηρεσίες αυτού του τόπου, ήρθα η ώρα να σας δώσω μια μικρή γεύση των καλοκαιρινών μου διακοπών :)

Ξεκινήσαμε, λοιπόν, εγώ, η γυναίκα μου και το Ποκιοκιό μας να μπούμε στο πλοίο που θα μας μετέφερε στον τόπο των διακοπών μας. Κατ' απαίτηση του Ποκιοκιού (που σημαίνει "διαταγή" γα τον παππού χιχιχι) το πλοίο ήταν το "Έλυρος" :)

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

Π.ά.μ.ε. (σαν άλλοτε...)

Και πάνω, που λέτε αγαπητοί φίλοι, που ήθελα να σας γράψω 5 γραμμές για τις καλοκαιρινές διακοπές μου, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό κλπ κλπ κλπ ... ήρθε η ΔΕΗ και μου 'κοψε το ρεύμα, πουρνό-πουρνόοοο!...

Γιατί?

Γιατί χρωστούσα, λέει, 3 λογαριασμούς (αστεία πράγματα, γκουχγκουχγκουχ, χμχμχμ...)

Σιγά τα ωά, "λεφτά υπάρχουν" άρα θα πάω να κάνω επανασύνδεση(ς) ... σκέφτηκα εγώ ...

Φτάνω στο τοπικό γραφείο της ΔΕΗ ... κόσμος, ουρά απ' έξω, τουλάχιστον 30 άτομα!!! Τα 'χασα, την κάτσαμε την βάρκα σκέφτηκα ...

Πήγα από το πλάι, που ήταν τα ταμεία. Τότε κατάλαβα ότι "μπροστά" ήταν για την επανασύνδεση! ... "Ωχ, αλί αλί και τρις αλί", έλεγα εκ των έσω μου.

Πλερώνω (το ένα μέρος, έτσι? μην είναι και πλεονέκτες και τα θέλουν όλα δικά τους! ;) ) και κατευθύνομαι να πάρω "νουμεράκι". Το 114 ... μέσος χρόνος αναμονής, 44 λεπτά ...

Κοιτάζω το ταμπλό, ήταν το νούμερο 62!!!

Βγαίνω έξω και πέφτω πάνω στους ανθρώπους που σας ανέφερα προηγουμένως. Καμιά 20αριά άτομα, όλοι νεαροί/ές, με μόνη "παραφωνία" έναν 40++. Βλέποντας τα χαρτιά που κρατούσαν στα χέρια τους και ακούγοντας τις συνομιλίες τους, κατάλαβα ότι ήταν του ΠΑΜΕ.

Θα κάνω εδώ μια παρένθεση, να τελειώσω τα της ΔΕΗ και θα επανέλθω. Έχοντας φτάσει η σειρά μου μετά 2 ώρες, ο καλοσυνάτος (σχετικά ... ) υπάλληλος μ' εξυπηρέτησε, λαμβάνοντας υπ' όψιν το ποσό που κατέθεσα ήδη αλλά "απαιτώντας", ως υπηρεσία, το υπόλοιπο (που είναι διπλάσιο του καταβληθέντος) σε ... ένα μήνα! Λες και τότε θα γεννήσω τα λεφτά, μαζί με την κυρία Εφορία (another prayer's godspell, που λέει κι η Λευκή Αρκούδα). Το τρελό είναι το εξής: ο υπάλληλος που μ' εξυπηρετούσε, στην σειρά μου, ΔΕΝ μπορούσε να μου κάνει την επανασύνδεση αλλά έπρεπε να πάω στο διπλανό γραφείο, σε μια άλλη κυρία, για να γίνει αυτό. Οκ ...
ΌΜΩΣ!!! ... Στο γραφείο αυτό ΔΕΝ υπήρχε νουμεράκι αλλά ΣΕΙΡΑ, και άνθρωποι περίμεναν ήδη εκεί! Ευτυχώς που δεν παραπονέθηκαν οι άνθρωποι ... κι ευτυχώς που δεν μου είπαν να πάω πίσω στην ουρά!!! :) Γιατί θα έβαζα μέσα τ' άλογό μου και ... φαντάζεστε την συνέχεια! ;)
Κρίμα, όμως, αφού αναβαθμίζονται οι υπηρεσίες τους, να έχουν αυτό το σκατοσύστημα και να μην τελειώνεις ΚΑΝΟΝΙΚΑ, στην σειρά σου, με το νουμεράκι σου ...

Κλείνει η παρένθεσης.
Κάθομαι έξω σε μια ζαρντινιέρα, καπνίζοντας το τσιγαράκι μου και περιμένοντας να έρθει η σειρά μου. Κάποια στιγμή, βλέπω τον 40++ να πετάει στον αέρα τα πολύχρωμα έντυπα, εν είδη φέιγβολάν! Ο αέρας που φυσούσε τα σκόρπισε στον δρόμο και στο πεζοδρόμιο. Του φάνηκε πολύ έξυπνη η ιδέα του και το ξανάκανε! Από την εικόνα των σκουπιδιών που δημιουργήθηκαν (ναι, πια ήταν σκουπίδια του δρόμου γιατί κανείς δεν νομίζω να σκύψει και να πάρει ούτε ένα) πρέπει να πέταξε καμιά 50αριά ... Και μ' άρεσε ... μ' άρεσε αυτή η "εικόνα" της οικολογικής συνείδησης και της δημοτικής συνείδησης και της προσωπικής συνείδησης, που με γυρίσανε πολλάαααααααααα χρόνια πίσω, σε προεκλογικούς αγώνες με μαζικές μαζώξεις "για να φαινόμαστε πολλοί και να πικάρουμε τον απένταντι" ... και δώωωωστου τα χαρτάκια κι οι πλαστικές σημαίες και τα φέιγβολάν ... και δώστου μετά να καθαρίζουν άνθρωποι (άλλοι) τις δικές μας μαλακίες ... και δώστου να πληρώνουμε (όλοι) τις δικές τους μικρόνοες σκοπιμότητες ... 

Τους σιχάθηκα ...

Τους βαρέθηκα όλους ...

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

Γυρισμός 2012...

Γύρισα...




...κι έχω ΝΕΥΡΑ!!!....




.... κι είμαι στο γραφείο ΜΟΝΑΧΟΣ μου να μιλάω με τα ντουβάρια!!!....




...κι ΕΧΩ νεύρα!!!.....





...και δουλειά έχω, μυαλό δεν έχω....




...ΚΙ έχω νεύρα!!!....




....που γύρισα στο -ΔΕΛΟ!!!!!....




...ΑΥΤΑ!!!....






(όταν συνέλθω θ' ακολουθήσει τοστ {διπλό τυρί-ζαμπόν-γαλοπούλα-μπέικον-ντομάτα-μαγιονέζα-πατατάκια-μανιτάρια} / ΝΑΙ, πάχυνα πάλι #$(*#@)$@)%)

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012

"Ψολή πηλά ανεβήκαμε..."

...και φοβόμαστε τι? Το πέσιμο? Η πτήση μετράει ... Η προσγείωση θα έρθει ότι κι αν κάνεις ... Φχαριστίσου την πτήση ...

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Σας έλειψα?

Ναι, σιγά μην σας έλειψα! :Ρ

Αυτή τη περίοδο είμαι σε προ-διακοπική διάθεση...

Το μυαλό ταξιδεύει σε θάλασσες και παραλίες, σε ήλιους, βουτιές, θαλασσινούς μεζέδες και ρέκλα ατελείωτη...

Κι αυτό είναι καλό για το μυαλό μου για να ταξιδεύει και να προσμένει...ΑΛΛΑ πολύ κακό για την δουλειά μου :(

Τέλος πάντων, ακόμα εδώ είμαι, για μερικές μέρες δηλαδής, οπότε θα με τρώτε στην μάπα λίγο ακόμα! ;)

(μα τι ευγενικά που τα γράφω ο φούστης! χαχαχαχαχαχα)

Ουγκ και Χάου και τα λοιπά που έλεγα και παλιότερότερα ;)

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Μαύρος Γάτος...

...είπε:

"Να ζεις την κάθε σου μέρα σαν να 'ναι η τελευταία και ταυτόχρονα, σαν να 'ναι η πρώτη"


...αν ξέρεις και τα όριά σου, τότε μπορεί να μπορέσεις να ΖΗΣΕΙΣ πραγματικά...






Αφορμή, το ταξίδι του Μανώλη, έτσι στα ξαφνικά...

Καλό σου Ταξίδι...

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

Counting: 10-9-8-7-6-5-4-...

...3-2-1...



38!!!

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011 - Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012...

366 μέρες επιπλέον στην "καμπούρα" μου...Ή αλλιώς ένας δίσεκτος χρόνος ακόμα...

Ένας χρόνος στον οποίο πέρασε από πάνω μου και μέσα μου ο τυφώνας "σου-γαμώ-τον-κόσμο-ανάποδα"...Κατηγορίας 12 (5 είναι το ανώτερο, ε? :) ).

Ένας τυφώνας που έφερε τα πάνω-κάτω και τα μέσα-έξω μου...Ένας τυφώνας που γκρέμισε σχεδόν ότι σαθρό υπήρχε κι άφησε μόνο τα γερά κι αποκάλυψε άλλα που ήταν θαμμένα...

Όχι, αυτό το τοστάκιον (3πλό τυρί-ζαμπόν-γαλοπούλα-ντομάτα-αγγούρι-μαγιονέζα [το γιορτάζω σήμερα, άρα βάζω ότι θέλω μέσα ;)] ) δεν θα είναι αναδρομή στα συμβάματα της ζωής μου του τελευταίου χρόνου. Αυτά, είναι για μένα...για τον εαυτό μου και για τον δικό μου άνθρωπο...

Αυτό το τοστάκιον είναι μια δήλωση...Μια δήλωση στον εαυτό μου (γιατί τα γραπτά μένουν και τα λόγια τα πέρνει ο διάολος) ότι "Μάγκα, έχεις αρχίσει να μ' αρέσεις!" :)

Και να μου κάνω κι ένα δώρο, ένα δώρο ζωής! ... Πολύ πολύ πολύ δύσκολο το ρημάδι ... αλλά ξέρω ότι μπορώ να τα καταφέρω! :) :) :)

Χρόνια μου πολλά λοιπόν! :D



(Ελπίζω να μ' αντέξεις για λίγο καιρό ;) χιχιχι)

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Δημοσιεύτηκα! :)

Ναι ναι, δημοσιεύτηκα λοιπόν! :)

Στα Top Blogs - Τα ωραιότερα ελληνικά ιστολόγια κατά θεματική κατηγορία, σήμερα είχα την "τιμητική" μου! (όχι, όχι δεν την ψώνισα...ακόμα ;) )

Άιντε και εις ανώτερά μου! ;)

χαχαχαχαχαχα

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Αυτός ο άλλος (σε ιδιαίτερη εκτέλεση) :)

(...γιατί κι εγώ είμαι ιδιαίτερος και δεν θα μπορούσα να βάλω κοινότυπα ;) Το τραγούδι είναι από την "ανάποδη" και "πρέπει" επιτέλους να το "χωνέψω" :) )






(Σ' ευχαριστώ που είσαι τόσο, μα τόσο, μα τόσο, ΜΑ ΤΟΣΟ -ΜΑΛΑΚΑΣ!!!)

Mother...


Mother do you think they'll drop the bomb?
Mother do you think they'll like this song?
Mother do you think they'll try to break my balls?
Oooh, ahh
Mother should I build the wall?
Mother should I run for President?
Mother should I trust the government?
Mother will they put me in the firing mine?
Oooh ahh,
Is it just a waste of time?

Hush now baby, baby, don't you cry.
Mama's gonna make all your nightmares come true.
Mama's gonna put all her fears into you.
Mama's gonna keep you right here under her wing.
She won't let you fly, but she might let you sing.
Mama's gonna keep baby cozy and warm.
Ooooh baby, ooooh baby, oooooh baby,
Of course mama's gonna help build the wall.

Mother do you think she's good enough, for me?
Mother do you think she's dangerous, to me?
Mother will she tear your little boy apart?
Ooooh ah,
Mother will she break my heart?

Hush now baby, baby don't you cry.
Mama's gonna check out all your girlfriends for you.
Mama won't let anyone dirty get through.
Mama's gonna wait up until you get in.
Mama will always find out where you've been.
Mama's gonna keep baby healthy and clean.
Ooooh baby, oooh baby, oooh baby,
You'll always be baby to me.

Mother, did it need to be so high?
 ................................................................................
 
(film version)

Thanks White Bear...

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Ζούγας

Ένα πολύ όμορφο άρθρο του δικού μας "Ζούγα".

Πιτσιρίκος said...

"Πολλοί άνθρωποι, όταν τους λες «άσε το σώμα σου ελεύθερο», σφίγγονται και κοπανιούνται. Τους είναι αδύνατον να αφήσουν το κορμί τους ελεύθερο. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.

Στη θάλασσα έμαθα πως, όταν κουράζεσαι, πρέπει να αφήνεις το σώμα σου ελεύθερο – να το πάρει το κύμα. Αν αρχίσεις να χτυπιέσαι, θα πνιγείς.

Υπάρχουν φορές που πρέπει να αφεθείς. Υπάρχουν φορές που δεν έχει νόημα να χτυπιέσαι. Για να προστατεύσεις τον εαυτό σου."

το (γκ)λίνκι εδώ.

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Ούτε απόψε Πανσέληνος. Ένα κομμάτι λείπει. Το Φιλί σου.



Το σώμα-λέει-
στη γενική:του σώματος
και γενικά το σώμα
άλλη λέξη πυκνότερη δεν έχω
παίρνω τη νάϋλον σακκούλα
μπαίνω στα λαϊκά εστιατόρια
μαζεύω ψαροκόκκαλα
για τις άγριες γάτες της γειτονιάς
στα διαλείματα-λέει-
κουβεντιάζω με τους μουσικούς
στα σκοτεινά παρασκήνια-
τί απέραντη απόσταση διανύω
απ'το σώμα σου
έως το σώμα σου.
...........................

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

Το τραγούδι που μισώ!



Δεν λέω, ωραίο τραγούδι, με λόγια που έχουν μικρή-μεσαία-μεγάλη σημασία (διαλέχτε και πάρτε ότι θέτε :) ) και μου άρεσε όταν το πρωτοάκουσα...




...βέβαια, όλα αυτά μέχρι να γίνει ringtone!!!

Δεν ξαναγράφω!

Χτες ήθελα να γράψω κάτι καλό και ευχάριστο για τον μήνα που μπήκε, τον μήνα των γενεθλίων μου, "το δεύτερο παιδάκι του καλοκαιριού" που λέει κι ο Στελλάκος μου, όπως είχα γράψει και για τον μήνα που έφυγε... 

 Ε λοιπόν άμα ξαναγράψω κάτι καλό να ... του πέσει (του αλόγου μου φυσικά)!!!!! 



 (yes, it's one of theeese days...)

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Η καλύτερη προετοιμασία για το γραφείο ;)

Κοιμάσαι το βράδυ σχετικά νωρίς...

Ξυπνάς από άγνωστη αιτία επίσης σχετικά νωρίς, πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι...

Νιώθεις όμως πολύ ξεκούραστος και φρέσκος...

Κάνεις έρωτα με την γυναίκα σου/γκόμενά σου/φίλη σου...

Αν κοιμάται, θα ξυπνήσει με χαμόγελο...

Κάνεις τον καφέ σου...

Αράζεις στο μπαλκόνι σου και καπνίζεις 2-3 τσιγαράκια αγναντεύοντας την θάλασσα...

Μπαίνεις να κάνεις ένα δροσερό ντουζ να τονωθεί το κορμί σου και να απο-ξυπνήσουν οι αισθήσεις σου...

Ντύνεσαι, ετοιμάζεσαι και φεύγεις για την δουλειά (αφού προηγουμένως έχεις πάρει το πιο γλυκό φιλί του κόσμου από το παιδί σου :) )...

.....................................................................

Ναι...δεν υπάρχει καλύτερη προετοιμασία για μια δύσκολη μέρα στο γραφείο! :)

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Κάνοντας έρωτα με τα χρώματα



Τα ρούχα που φοράμε, τα έπιπλα που διαλέγουμε για το σπίτι μας ή το αυτοκίνητό μας, φανερώνουν το χαρακτήρα μας, άρα και κάποια στοιχεία της σεξουαλικότητά μας. Το κλειδί, όμως, σ’ αυτήν την περίπτωση, είναι τα χρώματα που προτιμάμε.
Όταν κοιτάξτε στα ρούχα σας ή στις αποχρώσεις που κυριαρχούν στο σπίτι σας, θα αντιληφτείτε, ότι -συνειδητά ή ασυνείδητα- επιλέγετε μια συγκεκριμένη
γκάμα χρωμάτων. Ένα όμως χρώμα εμφανίζεται πιο έντονα και συχνά επάνω σας ή στους ζωτικούς σας χώρους. Eίναι το κυρίαρχο χρώμα και αυτό είναι το σεξουαλικό σας χρώμα.
Κάθε απόχρωση προδιαθέτει και για τις τάσεις που έχετε στην σεξουαλική σας ζωή. Το κάθε χρώμα, έχει τη δική του σημειολογία. Ας δούμε, λοιπόν, τη σημασία των χρωμάτων και μέσα απ’ αυτό να γνωρίσουμε τη δική μας σεξουαλικότητα, αλλά κι αυτή των ανθρώπων γύρω μας.

ΚΟΚΚΙΝΟ

Είναι το χρώμα του πάθους και το αγαπούν κυρίως όσοι κρύβουν μέσα τους έντονο ερωτισμό. Οι άνθρωποι που τους αρέσει το κόκκινο μοιάζουν με μια τίγρη που είναι κλεισμένη σ’ ένα κλουβί. Οι κόκκινοι ερεθίζονται εύκολα και κυρίως επιδιώκουν να απολαμβάνουν μοναδικές ερωτικές στιγμές. Εάν αυτοί οι χαρακτήρες ερεθιστούν ξαφνικά, είναι πολύ δύσκολο να ελέγξουν τη φλόγα που νιώθουν μέσα τους. Σ’ αυτή την κατηγορία ανθρώπων οι εκρήξεις θυμού είναι συχνό φαινόμενο και οι φαντασιώσεις τους είναι ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι για το εγώ τους.

ΚΙΤΡΙΝΟ

Το κίτρινο χρώμα φανερώνει στοιχεία φωτεινότητας, και την τάση για δραστηριότητα και επέκταση. Συνήθως, η σεξουαλικότητά αυτών των ανθρώπων είναι πολύπλευρη. Οι άνθρωποι που τους αρέσει το κίτρινο προσαρμόζονται εύκολα στις απαιτήσεις του συντρόφου τους και δύσκολα αποφασίζουν ν’ αναλάβουν πρωτοβουλίες. Περιμένουν ώσπου να γίνει το πρώτο βήμα από τον άλλο. Δύσκολα απολαμβάνουν το σεξ, αλλά δεν αρνούνται τον έρωτα.

ΡΟΖ

Οι άνθρωποι που αγαπούν το ροζ, αποφεύγουν τα «βαθιά νερά» που οδηγούν στην ουσιαστική και ώριμη ερωτική ζωή. Οι ροζ γυναίκες, συνήθως είναι γεννημένες για να βασανίζουν τους συντρόφους τους. Έχουν μια έντονη τάση να προβάλλουν την ενίοτε ανύπαρκτη σεξουαλικότητά τους, σε μια προσπάθεια να κρύψουν τα αισθήματα μίσους που μπορεί ναι νιώθουν για τους άντρες. Από την άλλη πλευρά, οι αρσενικοί ροζ, λατρεύουν το παιχνίδι της πολιορκίας του γυναικείου φύλου. Συγκεντρώνουν μοιραία το ενδιαφέρον των γυναικών, αλλά συνήθως δεν έχουν καμία σχέση με την έννοια πιστός.

ΜΟΒ

Οι άνθρωποι που τους αρέσει αυτό το χρώμα, συνήθως δύσκολα συνεργάζονται τόσο στον επαγγελματικό τομέα, όσο και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Δεν είναι τυχαίο, που οι άλλοι γύρω, τους θεωρούν υπερφίαλους ή «ξερόλες». Η μοβ γυναίκα, έχει συνήθως ισχυρή και συγκροτημένη προσωπικότητα. Εάν ο σύντροφός της καταφέρει να την κερδίσει πείθοντάς την για την αξία του, τότε αυτή μεταβάλλεται σε παντοδύναμο φρουρό της σχέσης τους, προσαρμόζοντας ανάλογα και την συμπεριφορά της. Για τους άντρες μοβ από την άλλη, ο έρωτας είναι κάτι σαν το αναγκαίο κακό που λέγεται δουλειά. Κυρίαρχο θέμα γι’ αυτούς είναι η προσωπική τους εξυπηρέτηση και ικανοποίηση.

ΜΑΥΡΟ

Το χρώμα αυτό αντιπροσωπεύει την δύναμη και τον πάθος. Οι μαύροι μπορεί να μοιάζουν με τους κόκκινους, έχοντας κοινό σημείο αναφοράς την έντονη σεξουαλικότητα. Στην ουσία όμως, έχουν ουσιαστικές διαφορές. Βαθιά μέσα τους, μπορεί να κρύβονται και στοιχεία σαδισμού ή και μαζοχισμού. Εξαιτίας λοιπόν αυτών των χαρακτηριστικών, μπορεί και να φτάσουν να κάνουν έρωτα χωρίς να βάζουν όρια. Αν και στην πρώτη ματιά μπορεί να φανούν κάπως ντροπαλοί, κάνοντας έρωτα εμφανίζουν τελείως διαφορετικό πρόσωπο. Υπάρχουν τολμηροί χαρακτήρες και στα άλλα χρώματα, όμως μόνο αυτοί -κάνοντας έρωτα- καταφέρνουν να εκπλήξουν τόσο πολύ τους συντρόφους τους.

ΠΡΑΣΙΝΟ

Το χρώμα της φύσης, προδιαθέτει για εμπιστοσύνη. Γι’ αυτό ο σύντροφός σας, αν του αρέσει το πράσινο, σημαίνει ότι είναι ο κατάλληλος για σας. Η σεξουαλικότητα των ανθρώπων αυτών, χαρακτηρίζεται από αμεσότητα και ζωντάνια. Οι πράσινες γυναίκες είναι συνήθως αφοσιωμένες στη σχέση τους. Αν και έχουν ανομολόγητα πάθη, καταφέρνουν να μην τα δείχνουν στους άλλους. Οι πράσινοι άντρες, έχουν πολύ συχνά ακατανόητες συμπεριφορές, που συνήθως εντυπωσιάζουν τις γυναίκες γύρω τους.

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Οι άνθρωποι που τους αρέσει αυτό το χρώμα, έχουν ερωτικές ανησυχίες. Κατά κανόνα, θεωρούν ότι η ερωτική πράξη είναι ένα έργο που είναι γραμμένο αποκλειστικά γι’ αυτούς. Τα γλυκόλογα και οι επινοήσεις τους, κάνουν την ερωτική πράξη συναρπαστική, αν και μερικές φορές μπορεί να υπερβάλουν με θεατρινισμούς. Έτσι είναι ικανοί για το καλύτερο, αλλά μαζί τους θα πρέπει να έχεις και τον φόβο για το χειρότερο.

ΚΑΦΕ

Αν σας αρέσει αυτό το χρώμα, είστε ένας θησαυρός για τους συντρόφους σας. Οι άνθρωποι αυτοί, είναι συνήθως ζεστοί και ευαίσθητοι και διακριτικοί. Τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες, είναι ζεστοί και ρομαντικοί. Η ανάγκη τους για έρωτα διαρκεί 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Θέλουν διαρκώς να αγκαλιάσουν τρυφερά τους συντρόφους τους, τους μαγεύουν οι στιγμές μπροστά στο τζάκι, να περπατούν αγκαλισμένοι στη βροχή ή την παραλία. Εάν όμως κάποια σας λέξη ή πράξη, διαταράξει αυτήν τους την νιρβάνα, σε δευτερόλεπτα μπορούν να το κάνουν κόλαση.

ΓΚΡΙ

Είναι κυρίως το αγαπημένο χρώμα των αναποφάσιστων ανθρώπων. Η ερωτική πράξη γι’ αυτούς, δεν είναι και κάτι το ιδιαίτερα συγκινητικό. Οι άντρες, βασικά κάνουν έρωτα για να ικανοποιηθούν και μοιραία γι’ αυτούς το σεξ, είναι απλά ένα μέσο που εξυπηρετεί το σκοπό τους. Οι γυναίκες σπάνια συμμετέχουν στο παιχνίδι της σεξουαλικής πράξης και επιδιώκουν κυρίως μόνο τη δική τους ευχαρίστηση. Κάνουν έρωτα με σκοπό την εγκυμοσύνη ή για να ευχαριστήσουν τυπικά τους συντρόφους τους.

ΜΠΛΕ

Οι θιασώτες του μπλε, είναι κατά κανόνα υπέροχοι σύντροφοι. Στην καρδιά τους και στις συμπεριφορές τους κυριαρχεί η αγάπη για τον άνθρωπο που είναι δίπλα τους και τους αρέσει να την προσφέρουν απλόχερα. Η ερωτική πράξη αποτελεί γι’ αυτούς μια μορφή τέχνης και την αντιμετωπίζουν σαν καλλιτέχνες. Οι μπλε άντρες μοιάζουν με τους πιανίστες, κάνουν έρωτα κομψά όπως παίζουν ένα κλασικό κομμάτι στο πιάνο. Οι μπλε γυναίκες ξέρουν να δίνουν και να απολαμβάνουν την ερωτική πράξη.

ΑΣΠΡΟ

Ναι σωστά, το χρώμα της αγνότητας και γι’ άλλους της αθωότητας! Όμως, οι άνθρωποι που τους αρέσει το άσπρο προτιμούν να κοιμηθούν με τους συντρόφους τους παρά να κάνουν έρωτα. Στη φύση τους, κυριαρχεί κυρίως η συντηρητικότητα. Ακόμα και το γαλλικό φιλί για τους άσπρους είναι ένα καθαρά ανήθικο φιλί. Προτιμούν να κάνουν έρωτα στα σκοτεινά. Το σεξ γι’ αυτούς, είναι μια δουλειά της νύχτας… Οι γυναίκες συνήθως βγάζουν τα ρούχα τους κρυφά, κάτω από το βάρος της ντροπής γι’ αυτό που θα ακολουθήσει.

(Πηγή: Λόγια Σταράτα)

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

Ημερολόγιο Οδοστρώματος (4)

Την αφορμή, ή μάλλον την θύμηση για το παρόν, μου την έδωσε η Vista και είναι από το 1993!

(ΔΕΝ έχω παραβλέψει το γεγονός ότι ΔΕΝ λαμβάνετε σοβαρά την απειλή μου για κάθοδο στην Πλατεία Συντάγματος όπως είμαι στην φωτό του προφίλ μου μάλλον, ε? Γι' αυτό δεν δίνετε σημασία στα τοστάκια (2πλό τυρί-ζαμπόν-μαγιονέζα) αυτού του θέματος, ε? ..... Χμμμ ..... Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον ΘΕΛΕΤΕ να κατέβω έτσι στην Πλατεία... Οπότε το αλλάζω και σας λέω ότι ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να κατέβω έτσι στην Πλατεία!!! Ο μόνος τρόπος να το πετύχετε είναι να διαβάσετε τα εν λόγω τοστάκια μου! ;) Τέλος απειλής, πάμε στο προ-κείμενο!)

Τον Σεπτέμβριο του 1993 έφυγα πρώτη φορά εξωτερικό για σπουδές. Η πόλη ήταν όμορφη, μεγάλη και καθόλου στριμωγμένη, παρά τους 300.000+ κατοίκους της. Δεν μπορώ να την συγκρίνω με την γενέτειρά μου (χιχιχι) αλλά είχε πολύ πράσινο και ποτάμι μεγάλο.

Η πρώτη μου εντύπωση από το κυκλοφοριακό ήταν άμεση, ξαφνική και πρωτόγνωρη! Καθώς ετοιμαζόμουν να περάσω κάθετα έναν δρόμο, σε σημείο που δεν είχε "ζέβρα", είδα να έρχεται ένα αυτοκίνητο με σχετικά κανονική προς μεγάλη (για πόλη) ταχύτητα. ΑΜΕΣΩΣ ανέβηκα στο πεζοδρόμιο κι ετοιμαζόμουν ν' ακούσω τα "γαλλικά" μου!...

Αντ' αυτού, το αυτοκίνητο σταμάτησε, ο οδηγός του με κοίταξε, μου χαμογέλασε και μου έκανε νεύμα να περάσω!!!... Δεν το κρύβω, μούδιασα εκείνη την στιγμή και δεν το "χωρούσε" το μυαλό μου αυτό που ο οδηγός του αυτοκινήτου έκανε! "Μα...", σκέφτηκα για λίγο αλλά τον ευχαρίστησα και πέρασα.

"Τυχαίο θα ήταν", σκέφτηκα...Με την πάροδο των ημερών, όμως, διαπίστωσα ότι μόνο τυχαίο δεν ήταν! Και (δυστυχώς - θα εξηγήσω γιατί) μου έγινε ευχάριστη συνήθεια! :) Τώρα (τότε) το μόνο που κοίταζα ήταν μήπως κατά λάθος ερχόταν κάποιος με πιο μεγάλη ταχύτητα και δεν προλάβαινε να φρενάρει, αλλιώς πέρναγα σχεδόν αβίαστα και άκοπα από τις διαβάσεις των δρόμων.

Το "δυστυχώς" που ανέφερα έχει να κάνει με την Χριστουγεννιάτικη επιστροφή μου στην γενέτειρά μου... Βγήκα, το λοιπός, ο καλός σου να πάω για ψώνια. Φτάνω σε μια διασταύρωση πολύ κοντά στο σπίτι μου και περιμένω ν' ανάψει το πράσινο φανάρι των πεζών. Ξέρω ότι το φανάρι των αυτοκινήτων που μπορείς να στρίψεις προς την κατεύθυνσή μου αναβοσβήνει με κίτρινα βελάκια ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΤΡΙΒΕΙΣ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ!!! (έτσι, για να θυμόμαστε λίγο και τον ΚΟΚ - όχι το γλυκό, ε???)

Ανάβει πράσινο για τους πεζούς, αρχίζω και περνάω με χαρά τον δρόμο... ώσπου ακούω φρενάρισμα, κόρνα και "Που πας ρε? Θες να με στείλεις φυλακή???"
"Γιατί να σας στείλω φυλακή? Άναψε το πράσινο για τους πεζούς, είμαι σε διάβαση κι έχω προτεραιότητα!"
"Κι όταν θα 'σαι στο χώμα, αυτό θα τους πεις?"

..........................................................................

Έκτοτε έμαθα να ξεχωρίζω την ανεμελιά του εξωτερικού από τον μοναδικό ΚΟΚ που ισχύει στην γενέτειρά μου: όποιος προλάβει έχει προτεραιότητα!!! :) :) :)

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Kommt und holt es euch-Μολών Λαβέ

(Επειδή δεν θα μπορούσα να το πω καλύτερα κι επειδή τις τελευταίες μέρες συζητάμε με την Μικρή μου πόσα από τα λιγοστά μας ευρώ θα ποντάρουμε στην νίκη της Ελλάδας [για αγωνιστικούς λόγους εγώ, για πολιτικούς εκείνη :)], σας παραθέτω το κείμενο που βρήκα στον ΣΠΟΡ ΦΜ! :) )


"Είναι αλήθεια ότι βαρεθήκαμε όλα αυτά που γράφει με ύφος χιλίων καρδιναλίων η Bild τις τελευταίες ημέρες. Από τις ελληνικές εκλογές, μέχρι τον αγώνα Ελλάδα Γερμανίας.

Αυτό που θα κάνουμε λοιπόν είναι να τους απαντήσουμε στη γλώσσα τους. Όπως λοιπόν αυτοί μας έκαναν πολιτικές συστάσεις την προηγούμενη εβδομάδα, εμείς έχουμε μερικές ποδοσφαιρικές συστάσεις.

Κάντε κλικ εδώ για να διαβάστε το κείμενο της Bild με τις συστάσεις για τις εκλογές.

Το μόνο που κάναμε είναι να το προσαρμόσουμε σε ποδοσφαιρικούς όρους, διατηρώντας το ύφος τους, χωρίς να το υιοθετούμε.

Liebe Deutsche,

ihr habt eine gute Fu?ballmannschaft. Morgen habt ihr die Chance euch nochmal fur ein Halbfinale zu qualifizieren.

Ihr sagt: Wir sind die Favoriten.

Sport FM sagt euch: Molon lave (Kommt und holt es euch)

Sollten euch unsere Verteidiger nicht gefallen, solltet ihr Kyriakos oder Sokratis als leichten Gegner betrachten, habt ihr die Moglichkeit, jeden Karagiozi links oder rechts zu verwenden.

Aber in den letzten acht Jahren, sind die Fakten folgende: Wir haben eine der letzten zwei Europameisterschaften gewonnen. Ihr habt keine!

Wir glauben, es ist uberhaupt nicht komisch, dass ihr uns fur faul und unbegabt halt. Macht nichts.

Aber um uns gegenseitig zu verstehen: Solltet ihr morgen gegen uns gewinnen, werdet ihr einfach eine der besten Mannschaften in Europa gewonnen haben, die in den letzten Jahren eine Europameisterschaft gewonnen hat, wahrend die deutsche Mannschaft keine gewonnen hat. Aber solltet ihr uns nicht besiegen konnen, dann werden wir uns uberlegen, ob wir weiterhin eure Mannschaften mit gro?artigen Spielern wie Kyriakos Papadopoulos, Sokratis Papastathopoulos und Fanis Gekas, der vor kurzem Torschutzenkonig der Bundesliga wurde, zu unterstutzen.

Solltet ihr das nicht mehr wollen, dann wollen wir es auch nicht.
Das liegt an euch.

Morgen habt ihr ein Viertelfinale. Aber ihr habt keine Option. Ihr steht gegenuber der Mannschaft mit der besseren Verteidigung, gro?tem Herzen und unvergleichbarer Leidenschaft.

Und wir befurchten, dass ihr es noch nicht verstanden habt.
Mit freundlichen Gru?en

Ihr Sport FM


Ορίστε και το κείμενο στα Ελληνικά!

Aγαπητοί Γερμανοί,

έχετε μία ωραία ποδοσφαιρική ομάδα. Αύριο για πολλοστή φορά έχετε την δυνατότητα να προκριθείτε σε έναν ημιτελικό Euro.

Eσεις λέτε: Είμαστε φαβορί

Ο Σπορ Fm σας λέει: Μολών λαβέ

Αν δεν σας αρέσουν οι αμυντικοί οι δικοί μας, αν θεωρείτε εύκολο αντίπαλο τον Κυριάκο ή τον Σωκράτη από εμάς έχετε το ελεύθερο να βάλετε βασικό όποιον δεξιό ή αριστερό καραγκιόζη εξτρέμ θέλετε.

Αλλά τα τελευταία οκτώ χρόνια η κατάσταση έχει ως εξής: Εμείς έχουμε κατακτήσει ένα από τα δύο τελευταία Euro, εσείς κανένα.

Ότι παρόλα αυτά στην Γερμανία μας βρίζουν τεμπέληδες και άμπαλους, δεν το βρίσκουμε αστείο. Τέλος πάντων.

Για να καταλαβαινόμαστε όμως: Εάν τυχόν και μας νικήσετε αύριο, απλώς θα έχετε νικήσει μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης που τα τελευταία χρόνια έχει φτάσει στην κατάκτηση ενός τροπαίου, ενώ εσείς ΟΧΙ. Αν όμως πάλι δεν τα καταφέρετε τότε και εμείς θα το σκεφτούμε αν θα συνεχίσουμε να τροφοδοτούμε τις ομάδες σας με μεγάλους παίκτες όπως ο Κυριάκος Παπαδόπουλος, ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος και ο Φάνης Γκέκας που προσφάτως αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της Μπουντεσλίγκα.

Αν ΕΣΕΙΣ αυτό δεν το θέλετε πια, ούτε ΕΜΕΙΣ δεν το θέλουμε.

Είναι στο χέρι σας.

Αύριο έχετε προημιτελικό. Επιλογές όμως δεν έχετε. Θα αντιμετωπίσετε την ομάδα με την καλύτερη άμυνα, την μεγαλύτερη καρδιά και το αξεπέραστο πάθος.

Και πολύ φοβόμαστε: Δεν το έχετε καταλάβει ακόμα.

Φιλικά

Ο ΣΠΟΡ FM σας."


and as WE say in Greece: " HERE - IS - PAAAARTAAAAAAA"!!!!!!!!!!

Ημερολόγιο Οδοστρώματος (3)

Κατά πως φαίνεται έπιασε η απειλή μου οπότε θα συνεχίσω να σας μεταφέρω οδηγικές εικόνες από τα τόσα που μου έχουν συμβεί στους ΥΠΕΕΕΕΕΕΡΟΧΟΥΣ ελληνικούς μας (!!!) δρόμους :)

(Υ.Γ. Βρήκα ένα βλογάκιον με το όνομα "Ημερολόγιο Οδοστρώματος". Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τον δημιουργό του αλλά δεν είναι κλόπυ-πέιστ ο τίτλος των τοστακίων μου (2πλό τυρί-ζαμπόν-αγγούρι-μαγιονέζα)! Αν, παρ' όλα αυτά, ο δημιουργός του επικαλεστεί τέτοια δικαιώματα...θ' αμολήσω τ' άλογό μου! ;) )

Κατεβαίνω από μια κάθετη στην Υμηττού. Θέλω να στρίψω αριστερά (προς Υμηττού) και στο στραβο-δρόμι έχει φανάρι.

Ο δρόμος που κινούμαι είναι αρκετά φαρδύς, έχει δλδ δυο λωρίδες κατεύθυνσης, μία για αριστερά προς Υμηττού (όπου είμαι εγώ) και μία για να συνεχίσεις ευθεία απέναντι.

Βέβαια, είναι παρκαρισμένα δεξιά κι αριστερά αμάξια (σικ!) αλλά και πάλι υπάρχει χώρος.

Είμαι στο φανάρι, λεπόν, με αναμμένο το φλας, κολλητά στο παρκαρισμένο δίπλα μου αυτοκίνητο και περιμένω. Ανάβει πράσινο και ξεκινάω ομαλά και σχετικά αργά (για τα ... δικά μου πρότυπα, ε? ;) ).

Δεν έχω προλάβει να κάνω μισό μέτρο κι ακούω πίσω μου φρενάρισμα παρατεταμένο! Κοιτάζω τον καθρέφτη τον κεντρικό...τίποτα...Κοιτάζω τον δεξιά...τίποτα..."Τι διάολο?" σκέφτομαι...Γιατί δεν κοίταξες τον αριστερό, θα μου πεις. Ε, από αριστερά (όπως θα ενθυμήσαι φίλτατε αναγνώστη) ήμουν κολλητά με το παρκαρισμένο αυτοκίνητο, ούτε κουνούπι δεν πέρναγε!...αλλά, παρ' όλα αυτά, κοίταξα...και είδα μια street μηχανή μεγάλου κυβισμού, χρώματος πράσινο, να έχει "γύρει" στο πλάι των παρκαρισμένων.

Δεν έδωσα σημασία και συνέχισα. Έρχεται ο τυπάς από τα δεξιά, σηκώνει την καλύπτρα του κράνους κι αρχίζει:

- Ρε μαλάκα, θα με σκοτώσεις? Δεν βλέπεις που πας?
- Εγώ? Εγώ θα σε σκοτώσω? Πως?
- Ρε αρχίδι, γαμώ την Π..., τι θες, να σ' αρπάξω στην μέση του δρόμου? Που πας ρε μαλάκα?
- Ρε φίλε, πλάκα μου κάνεις? Είμαι αριστερά, κολλητός με παρκαρισμένο αμάξι και πας να με περάσεις από 'κει? Και στο κάτω-κάτω είχα βγάλει φλας για να στρίψω αριστερά!!!
- Κι εγώ έπρεπε να δω ότι έχεις βγάλει φλας? (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

................................................................................

Ανέβασα το παράθυρο, έφαγα μια μούντζα και συνέχισα τον δρόμο μου...Δεν νομίζω πια ότι είχε σημασία ο καβγάς μετά από αυτήν την ατάκα...:)

Κάθεσαι σαν χαζός...

Κάθεσαι το βράδυ στο τραπέζι, με την οικογένειά σου...

Οκ, λάθος το ξεκίνησα.

Κάθομαι το βράδυ στο τραπέζι με την οικογένειά μου, την γυναίκα μου και τον Στελλάκο μου, να φάμε υπέροχο (σ)παστίτσιο.

Έχουμε "επιβάλλει" στον μικρό να φάει το φαγητό του πρώτα για να φάει μετά και τα γαριδάκια του.

Έρχεται η ώρα των γαριδακίων...τρώει το πρώτο και αναφωνεί:

"Αυτή είναι ζωή, θα φάω τα γαριδάκια μου, θα κάνω μπάνιο και θα πάω για ύπνο".

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

...και καθόμαστε οι δυο μας σαν χαζοί μερικά δευτερόλεπτα να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που ακούσαμε είναι αληθινό και δεν κάνουν πουλάκια τ' αυτιά μας! Ξεσπάμε σε γέλια και ακούμε ΤΗΝ αποστόμωση:

"Γιατί γελάτε? Δεν είπα τίποτα αστείο"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Αντιπροσωπευτικό Αφρικάνικο Ανέκδοτο ;)



Μια μητέρα είχε τρεις κόρες, και οι τρεις παρθένες

Παντρεύτηκαν και οι τρεις μαζί. Η μητέρα ανησυχούσε για την σεξουαλική απειρία τους και ήθελε να ξέρει πως περνάνε κατά την διάρκεια του μήνα του μέλιτος.

Τις έβαλε να υποσχεθούν ότι θα στείλουν μια κάρτα που θα έγραφε με υπονοούμενα πως είναι η εμπειρία τους.

Η πρώτη έστειλε μιά κάρτα από την Γουαδελούπη, 2 μέρες μετά τον γάμο. Έγραφε μόνο “Nescafé”!

Η μητέρα έτρεξε στην κουζίνα και έβγαλε από το ντουλάπι ένα κουτάκι “Nescafe”

Έγραφε “Good to the last drop”.

Η μητέρα κοκκίνισε, αλλά ένοιωσε χαρούμενη για την κόρη της.

Η δεύτερη έστειλε μια κάρτα από το Μπαλί, μια εβδομάδα μετά τον γάμο, που έγραφε: “Rothmans

Η μητέρα ήξερε τώρα τι να κάνει, έτρεξε πήρε ένα πακέτο τσιγάρα, και διάβασε: “Extra Long. King Size

Πάλι κοκκίνισε λίγο, άλλα ένοιωσε χαρούμενη για την κόρη της,

Η τρίτη έφυγε για μήνα του μέλιτος στο Νησιά Φίτζι.

Η μητέρα περίμενε μια βδομάδα, δύο, τρεις… Τελικά, μετά από ένα μήνα, μια κάρτα έφτασε.

Μόνο οι παρακάτω λέξεις ήταν γραμμένες, και αυτές με τρεμάμενο χέρι: “South African Airways

Η μητέρα άρπαξε ένα περιοδικό, ξεφύλλισε με ανυπομονησία τις σελίδες, και βρήκε την διαφήμιση της SAA.

Ten times a day, seven days a week, both ways.

Η μαμά λιποθύμησε.


ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!!

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Γιορτή του Πατέρα

Το Σάββατο ξύπνησα με νεύρα...Όλα και όλοι μου φταίγανε!

Θες κάποιο άσχημο όνειρο? Θες το πρωινό ξύπνημα του Στέλιου στις 7.30 και 9.00, ενώ ήθελα πολύ να κοιμηθώ λόγω ταξιδιού και κούρασης? Θες τα άστρα?

Ότι κι αν ήταν, είχα νεύρα...και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από αυτή τη κατάσταση ΧΩΡΙΣ να ξέρεις την γεννεσιουργό αιτία! Γιατί, απλά, όλα τ' άλλα είναι δικαιολογίες του μικρού παιδιού...

"Έσπρωξα" την μέρα μέχρι το απόγευμα όπου μπήκα να κάνω ένα ντουζ να ηρεμήσω και να δροσιστώ. Βγαίνοντας από το μπάνιο με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη: ήταν ο Στελλάκος μου, κρατώντας στα χέρια του δύο πραγματάκια, μια κόκκινη καρτούλα και ένα χαρτί τυλιγμένο ρολό, λέγοντάς μου "Χρόνια Πολλά μπαμπακούλη μου"!...

Έπαθα πλάκα κι έμεινα να τον χαζεύω, λες και ήταν εξωγήινος. Η Μικρή μου είχε σκάσει στα γέλια και μου εξήγησε ότι ήταν η γιορτή του Πατέρα! Έσκυψα να πάρω τα δώρα μου, να τον αγκαλιάσω σφιχτά και να τον φιλήσω πολύ! :)








Το χαρτί είχε ένα κείμενο πολύ συγκινητικό:

Τι είναι ο πατέρας;

Ο Θεός πήρε την δύναμη ενός βουνού 
το μεγαλείο ενός δέντρου
την ζεστασιά του καλοκαιρινού ήλιου
την ηρεμία της θάλασσας
τη γενναιόδωρη ψυχή της φύσης
το παρήγορο χέρι της νύχτας
την σοφία των χρόνων
τη δύναμη του αετού
τη χαρά του ανοιξιάτικου πρωινού
την υπομονή της αιωνιότητας
το βάθος της ανάγκης για οικογένεια...
...τα συνδύασε όλα αυτά...
κι όταν δεν είχε τίποτε άλλο να προσθέσει
ήξερε πως το δημιούργημά του είχε ολοκληρωθεί
κι έτσι έφτιαξε τον...πατέρα!!!

κι από πίσω είχε κάνει μια -περίπλοκη για τα μάτια μου αλλά πολύ όμορφη- ζωγραφιά μας! :) :) :)

Πως να μην είμαι ευτυχισμένος κι ευγνώμων? :) :) :) 

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Αντι-Θέσφατον

Γιατί εκτός από τα κάθε λογής "θέσφατα", κυκλοφορούν και τα "αντί-".

Ξέρετε, θέσφατα που έχουν παγιωθεί αλλά που τελικά κάποιος/κάποια/κάποιο/κάπου/"κάπουτε" πρέπει να τα ανα-παλαιώνει, να τα καταργεί ή εν πάση περι(μ)πτώση να τους δίνει την πραγματική τους θέση στο χρονοντούλαπο των μεγάλων ρήσεων :)

Ένα τέτοιο, λοιπόν, είναι αντρικό...Καθαρά, γεμάτα, πλήρες, ολοκληρωτικά, αντρικό!

Σ' αυτό το βλογκάκιον, αγαπητέ αναγνώστη, θα έχεις καταλάβει ότι δεν μασάμε τα λόγια μας (που και που καμιά μπριτζόλα αλλά δεν είναι επί του παρόντος :) ). Οπότε δεν θα σου "μεταφράσω" τις λέξεις, δεν σου χρειάζεται κι όλας :)

"Σαν πετύχει η μαλακία, τύφλα να 'χει το γαμήσι"

..............................................................................

..............................................................................

..............................................................................

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μαλακία από αυτήν!!!

Σαφέστατα όλοι (όλοι???...τες-πα) μπορούμε να καταλάβουμε από ποιες (σ)καταστάσεις προέρχεται αυτή η "ρήση". Μα φυσικά από τον γυναικείο "πονοκέφαλο" ;) Αλλά κι από την γυναικεία έπαρση που τελευταίως παρατηρείται να έχει γεωμετρική πρόοδο! Έχετε καμία αντίρρηση επί αυτού? Δ.Ν.Τ. (Δεν νομίζω "Τάκη")! ;)

Αντίστοιχης εμβέλειας κι από την ίδια πηγή ορμώμενο είναι και το "Δεν με θέλεις Μαριγώ, να κι εγώ, να κι εγώ", με την χαρακτηριστική συμπληρωματική παλίνδρομη κίνηση του δεξιού χεριού (συνήθως-οι αριστερόχειρες με το αριστερό βεβαίως, οι αμφί...δεν ξέρω ;) ).

Είπα και στην αρχή ότι δεν έχει/ουν "βιολογική" και "φυσιολογική" στήριξη τα παραπάνω...Όμως, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός της απαρχής τους, της "βάσης" τους και του πόνου που κρύβεται πίσω από τα λόγια (πόνος εντός-εκτός εισαγωγικών, δεν μ' ενδιαφέρει, βάλτε εσείς τι θέτε).

Είναι τα λόγια αντίδρασης και προσπάθειας ισοσκελισμού και ισοδυναμίας που προσπαθούμε να πετύχουμε αλλά λίγες φορές πιάνει. Το πρόβλημα είναι ότι το ακούω πια κι από γυναίκες!!! ΑΥΤΟ κι αν είναι μυστήριο...όσο είναι κι εκείνες φυσικά! ;)

Κατανοώ ότι μπορεί να "προκαλέσω" μ' αυτά που γράφω αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός μου (...ε..? χμμμμ).

Τάδε έφη Αφρικάνος, Ουγκ και Χάου, όπως έλεγα και παλιότερα.

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

Μικρή αλλά ουσιαστική ανάσα!

Ναι... επιτέλους μετά από τόσους μήνες, πήρα μια μικρή αλλά ουσιαστική ανάσα!...

Παραμένω κάτω από το νερό, ακόμα...

Αλλά δεν έχω πνιγεί κι αρνούμαι να πνιγώ!!!

Είναι η ανάσα αυτή που θα με κρατήσει λίγο πάνω, "στον αφρό", ν' ανοίξω τα μάτια μου και να δω στεριά :)

Και περιμένω κι άλλες, από αυτές που σχεδίασα, που προσπάθησα, που βλέπω ν' αρχίσουν να γίνονται! :)

...και τότε...θα δείτε τον Άφρικαν να κάνει τζετ-σκι ... χωρίς τζετ-σκι! ;) χαχαχαχαχαχα

Μεγάλος Καλοκαιρινός Διαγωνισμός! :)

Παρατηρώντας τα στατιστικά, είδα ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο βλογάκιον τούτο 957 comments...


Κι αυτό με έβαλε σε σκέψεις και ... πειραχτική διάθεση! ;)

(καλά, όχι ότι θέλω και πολύ,ε? είμαι γνωστό της πάσης Αφρικής πειραχτήρι ούτως ή αλλέως - και ΟΧΙ, μην κάνετε πονηρούς συνειρμούς με το "αλλέως"!!!)

Διοργανώνω μεγάλο καλοκαιρινό διαγωνισμό για το 1100στό comment που θα αναρτηθεί στο βλογάκι ΠΡΙΝ τα γεννέθλιά μου την Παρασκευή 13 Ιουλίου! :)

Απαραίτητη προϋπόθεση να μην τσακίσετε το παρόν τοστ (2πλό τυρί-ζαμπόν-μπέικον-μαγιονέζα / όχι δεν κάνω διατροφή σήμερα) στα σχόλια και να ακούσω ενδιαφέρουσες προτάσεις δώρου, πλην από αυτή που έχω σκεφτεί εγώ! ;)

χαχαχαχαχα

Υ.Γ. : ΔΕΝ θα προσμετρούνται οι δικές μου απαντήσεις, για να μην αναρωτιέστε! Δεν κλέβουμε εδώ μέσα (εκτός από τα ... σώβρακα και τα στριγκάκια! ;) )

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

'Αρχισε το καλοκαίρι

Σήμερα εγκαινίασα το καλοκαίρι.

Μπήκα στο νερό, μπήκα στο στοιχείο μου, στην μητέρα φύση...

Ήταν η επανένωση με το κομμάτι εκείνο του εαυτού μου που βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση αναμονής από τον Σεπτέμβριο.
Ήταν η ζεύξη εκείνη που μου έλειπε εδώ και πολύ καιρό, η γέφυρα εκείνη που είχε κλονιστεί (όχι, δεν έχει γκρεμιστεί...).

Ναι. Το νερό ήταν παγωμένο για τα δικά μου γούστα.

Ναι. Κάηκα γιατί τον μαλάκα με πήρε ο ύπνος στην ξαπλώστρα (είμαι ιδιαίτερη μορφή Αφρικάνου ;) ).

Αλλά η αίσθηση αυτή, η πρώτη επαφή του δέρματός μου με το νερό ξύπνησε το αρχέγονο που λέει κι η Μάρα...

...κι αυτό δεν αναπληρώνεται :)

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Δημοσιογράφος μ' αρχίδια!...

...κι όχι αρχίδια δημοσιογράφος!!!

Το είδα στον Πιτσιρίκο και τον ζήλεψα (τον δημοσιογράφο, όχι τον Πιτσιρίκο :) ).

Ζήλεψα που δεν έχω δει ΕΝΑ ΤΕΤΑΡΤΟ Έλληνα δημοσιογράφου σαν κι εκείνον...ίσως κι ένα 200οστό καλύτερα...να πει ΜΙΑ αλήθεια τόσα χρόνια...να κάνει ΜΙΑ φορά ΣΩΣΤΑ και ΥΠΕΥΘΥΝΑ την δουλειά του, το λειτούργημά του...

Δεν είμαι δημοσιογράφος, γιατρός είμαι...αλλά τον ζήλεψα...

Δείτε τα καλύτερα 5.35 λεπτά της δημοσιογραφίας:


Ημερολόγιο Οδοστρώματος (2)

Αφού παρατήρησα την τρελή απήχηση που είχε το προηγούμενο τοστ (2πλό τυρί-γαλοπούλα-μαγιονέζα), με ενθαρρύνατε να γράψω και το επόμενο...

(Αν δεν το διαβάσουν πάνω από 1 αυτή τη φορά, αλήθεια σας το λέω, θα πάρω το άλογό μου, ναι έτσι όπως είμαστε στην φωτογραφία, και θα τρέχουμε στην Πλατεία Συντάγματος γύρω-γύρω, μέρα μεσημέρι!!!)

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

Debate Υπερβολικότητας! ;)



ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ, κέρδισε ο Αντωνάκης στα σημεία! ;)

(από το "Λόγια-Σταράτα")

ΘΑΥΜΑΣΙΑ Δημοκρατία!!!

Θαυμάστε ποιους βάλαμε στην Ελληνική Βουλή!...Ποιοι είναι οι "προασπιστές" της Δημοκρατίας και της πατρίδας μας!!!

Από τα "Λόγια Σταράτα".....




(Δεν ξέρω ποιο είναι το πρόβλημά σου, Blogger, αλλά από χτες μου 'χεις σπάσει τ' αρχίδια με το Youtube, που δεν αναγνωρίζεις τα σωστά links!!!!!!!!)

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

...Για σένα...κούνα τα πόδια σου και το κορμί σου...:)



If you were in my heart I'd surely not break you
If you were beside me and my love would take you
I'll keep you in safety forever protect you
I'll hide you away from the world you rejected
I'll hide you
I'll hide you

I'll hide you away from danger
Bother you night and day
Protect you been no stranger,
Baby send your love my way
Hide you away from danger
Bother you night and day
I'll protect you been no stranger (hide you)
Oh come my way (hide you)
My way (hide you)
My way (hide you)
Hide you
Hide you
Hide you
Hide you

(Everything, everything)

If you were in my heart I'd surely not break you
If you were beside me and my love would take you
I'll keep you in safety forever protect you
I'll hide you away from the world you rejected

I'll hide you
I'll hide you

If you were in my heart I'd surely not break you
If you were beside me and my love would take you
I'll keep you in safety forever protect you
I'll hide you away from the world you rejected
I'll hide you
I'll hide you

Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ: 30 χρόνια δισκογραφία

Χτες το βράδυ παρευρέθηκα στην συναυλία του Λάκη Παπαδόπουλου, ή "Λάκη με τα ψηλά ρεβέρ", όπως έχει "επικρατήσει", στην Τεχνόπολις στο Γκάζι.
Να πω την αμαρτία μου: τον Λάκη δεν τον είχα σε πολύ μεγάλη εκτίμηση. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι είχα "ασχοληθεί" επιφανειακά με την μουσική του, με τους στίχους του και τις συνθέσεις του...

(Να μ' αγαπάς, όπου και να 'μαι
Να μ' αγαπάς την ζωή μου φοβάμαι)

Τα περί Ύπνου...;)


Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Πάν-σοφος ελληνικός λαός!

"Μαλακίες γονέων παιδεύουσι τέκνα"



Υ.Γ. 1: Τηλεγράφημα-> "...Σαν γάτα που λαχταράει να την πιάσουν και μόλις το κάνουν πηδάει από την αγκαλιά δέκα μέτρα μακριά. Κι όμως από τότε που ο Κρόνος πέρασε στον Ζυγό, δηλαδή στο τομέα των διαπροσωπικών σχέσεων τα πράγματα άλλαξαν.

Η γάτα μένει στην αγκαλιά ακόμα και νιαουρίζοντας ή αποφασίζει να αφήσει το σπίτι μένοντας έξω στο δρόμο με την ψυχή όμως στα χέρια που εγκατάλειψε. Με τον Κρόνο ανάδρομο στο τρίτο δεκαήμερο πρέπει να ενεργοποιηθεί η Πίστη σου στις σχέσεις που σε ενδιαφέρουν και δοκιμάζονται, ή σοβαρεύουν.

Άρα: Ή χωρίζεις και βρίσκεσαι σε ένα κόσμο πιθανοτήτων και δυνητικά απεριόριστης αγάπης, ή μένεις και υπερασπίζεσαι τη σχέση σου με μια σταγόνα αίμα για να στεριώσει."

Υ.Γ. 2: Αν κοιτάζεις πολύ τ' αστέρια, τότε είναι σίγουρο ότι θα σου βγεί κριθαράκι στο μάτι! Και "κάλλιο να σου βγει (σ)το μάτι παρά (σ)τ' όνομα"! ;)

Επιτυχία (μάλλον κυρίως για άντρες :) )

Κατόπιν -κλασσικής- γυναικείας απαίτησης, ειδού:




Αθάνατος Garfield! :) χαχαχαχαχα








Garfield Cartoon for Jun/05/2012

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

"Είσαι ο καλύτερος μου φίλος"!

...αυτο ήταν το πρωινό μου ξύπνημα απο τον Στέλιο! Πόσο πιο χαρούμενο ξύπνημα να έχει ένας άνθρωπος;!;!;! :)))

Ημερολόγιο Οδοστρώματος (1)


Αφού σε προηγούμενο τοστ (2πλό τυρί-γαλοπούλα-μαγιονέζα / γιατί είμαστε και της υγιεινής δια(σ)τροφής) έμαθες φίλε οδηγέ πόσο πολύ μ’ αρέσει το αυτοκίνητο, αποφάσισα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σου τις οδηγικές μου εμπειρίες! :)

Και ναι - Ω! ναι- πίστεψέ με, ούτε λίγες είναι ούτε ανιαρές :)

Φυσικά θα είναι καταλλήλως διανθισμένες γιατί το βλογάκιον τούτο «έχ’ ξεφύγιιι» ολίγον!

Πάμε το λοιπός να πιάκουμαι ένα-ένα τα συμβάντα και να δούμε που θα καταλήξουμε («στου χαντάκ’» :) ):

Προψές, λοιπόνε, έχω φύγει από το σπίτι με το παιδί για να το πάω «σκολείο». Φτάνω έξω από το κτίριο αλλά δεν έχει πουθενά θέση για να παρκάρω.
Ανάβω τ’ αλάρμ και κατεβαίνω μάνι-μάνι να βγάλω τον μικρό από την θέση του και να τον πάω στον παιδικό σταθμό.

Την ώρα που χτυπάω το κουδούνι και βλέπω την δασκάλα του να έρχεται, ΤΣΟΥΠ! ένα αυτοκίνητο από πίσω από το δικό μου. Μ’ έπιασε ένα μικρό άγχος – γιατί δεν θέλω να κάνω τους άλλους να περιμένουνε – αλλά λέω οκ, σε 10 δεύτερα θα είμαι στο αυτοκίνητο. Του κάνω και νόημα με το δάχτυλο (όχι το μεσαίο, ε? :) ) ότι «μισό λεπτάκι, έφτασα» ... κι εκείνη την ώρα κορνάαααρειειειει.......

Πλησιάζω στο αμάξι μου και ακολουθεί ο διάλογος:
(τύπος 55άρης, «βαρύς-κι-ασήκωτος» πουρνό-πουρνό)

Άφρικαν: «Γιατί κορνάρετε κύριε? Ένα λεπτάκι έκανα!» (με φανερά ενοχλημένο ύφος)
Βλάκας: «Δεν έχω ένα λεπτό να χαραμίσω για να πας το παιδί σου στο σχολείο!»
Άφρικαν: «Κι άλλα πράγματα δεν έχετε αλλά σας χάλασε το λεπτό!»

...και θριαμβευτικά αλλά αργά κι επειδικτικά, μπήκα στο αμάξι μου και προχώρησα όοοοοοοσο πιο αργά γινόταν (μην μου σβήσει και τ' αμάξι...γκουχ-γκουχ, αχεμ....ναι...)

:))))))))

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

(Σωματικό) Θέσφατο

(επειδή μ' αρέσει να χρησιμοποιώ λέξεις που δεν ήξερα και μου φαίνονται αστείες :) )

 
 *=> Η σιγουριά/το δεδομένο παχαίνει.


*=> Η ανασφάλεια/το μη-δεδομένο αδυνατίζει.


:)))

(πιάσ' τ' αυγό και κάντου κοτσίδες! χαχαχαχαχα)

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Highway...

Χτες, μετά από πολύ καιρό, πήρα ένα κομπλιμέντο... ή μάλλον, μια επιβεβαίωση καλύτερα... ή και τα δύο, δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας!

Μου είπαν ότι είμαι πολύ καλός οδηγός! Κι ότι νοιώθει ασφαλής μαζί μου στο αμάξι...

Ένοιωσα το στήθος να φουσκώνει από περηφάνια, από ανακούφιση, από χαρά! :)

Η αλήθεια είναι ότι ξέρω ότι είμαι καλός οδηγός, το έχω καταλάβει εδώ και πολλά-πολλά χρόνια.

Έχω αντίληψη του χώρου, του δρόμου αλλά κυρίως έχω εκείνη την αντίληψη που με βοηθάει να καταλαβαίνω τις κινήσεις των άλλων οδηγών, τις περισσότερες φορές πριν... οι ίδιοι τις σκεφτούν ;)

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι το αυτοκίνητο για μένα δεν είναι εργαλείο δουλειάς ούτε τρόπος μετακίνησης... Για μένα, το αυτοκίνητο είναι κομμάτι μου...

Είναι ο προσωπικός μου απόλυτος χώρος, τον οποίο μετακινώ κατά βούληση και διάθεση. Για να βλέπω εικόνες σαν κι αυτήν






και να "χάνομαι" στο βάθος...

Για να έχω τον "απόλυτο" έλεγχο πάνω στις κινήσεις μου... Για να ακούω μουσική... Για να ταξιδεύω με το σώμα και το πνεύμα...

Γι' αυτό το λόγο, το ότι έδωσα την αίσθηση σε έναν άλλο άνθρωπο της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης που αντλώ κι εγώ μέσα από το αυτοκίνητο, αύριο στο δρόμο για την Λάρισα θα είμαι ακόμα πιο καλός! :)

Αφιερωμένο στην Μάρα :)

Για την Αμαλία...

Είχα σκεφτεί από καιρό να γράψω κάτι για την Αμαλία...

Να γράψω γι' αυτήν την κοπέλα που τόσο άδικα χάθηκε πριν ακριβώς 5 χρόνια, στις 25 Μαΐου, σε ηλικία 30 χρονών...

Ψάχνοντας διάφορα στο ίντερνετ, έπεσα πάνω σε ένα εξαιρετικό κείμενο του Πιτσιρίκου (διάβασε εδώ) και γέλασα πικρόχολα γιατί αναφερόταν στις τότε εκλογές του 2007...

Τι παράξενη που είναι η ζωή...Και κύκλους κάνει, και τρίγωνα κάνει, και τετράγωνα...

Όπως και τότε, έτσι και τώρα, πλησιάζουν εκλογές... Τότε, δεν είχαν την σημασία που έχουν τώρα για την ζωή του τόπου μας...Τότε, όμως, δεν διαβάστηκε όπως έπρεπε το κείμενο του Πιτσιρίκου... Οι πολιτικοί ΔΕΝ πονέσανε...

Η Αμαλία έζησε μια ζωή μέσα στον πόνο. Δεν μπορεί κανείς να ξέρει το μέγεθος και την ένταση... Όμως η μεταφορά του στο blog της από την Αμαλία, κάνει και τον πιο σκληρό άνθρωπο να εύχεται άλλος κανείς να μην περάσει τα ίδια...

Είμαι γιατρός αλλά δεν εξασκώ ακόμα το επάγγελμα/λειτούργημα... Ναι, είναι και τα δύο, χωρίς κανείς να μπορεί να βάλει πρώτα το ένα κι ύστερα το άλλο σήμερα... Όσο διάβαζα την Αμαλία, ευχόμουν να μπορούσε να είχε συναντήσει περισσότερους ανθρώπους-γιατρούς, κι ας μην είχαν την απαιτούμενη κατάρτιση ή την ξεκούραστη ματιά που απαιτούσε κάθε φορά η περίσταση... Γιατί, καλώς ή κακώς, ούτε το ένα υπάρχει ούτε -κυρίως- το άλλο...

Αλλά η ανθρωπιά ΔΕΝ κοιτάζει ούτε το ένα ούτε το άλλο!

Η Αμαλία δεν πονάει πια. Ας πονέσουμε εμείς όλους αυτούς που έχουν μερίδιο ευθύνης για την περιπέτειά της, με πρώτους και καλύτερους τους "πολιτικούς"... Ας αποκτήσουμε επιτέλους τους πολιτικούς που μας "πρέπουν" για να αποκτήσουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τις δομές εκείνες που δεν θα επιτρέψουν να υπάρξουν άλλες "Αμαλίες" στην χώρα μας...

Όσο υπάρχει κι ένας άνθρωπος που έχει διαβάσει το blog της και την θυμάται ακόμα, η περιπέτειά της δεν πήγε χαμένη... Κι υπάρχει ελπίδα ότι, κάποια μέρα, θα έχει γίνει η απαρχή για την επιθυμητή αυτή αλλαγή... Πρώτα όμως μέσα μας...

Pablo Neruda

Το βρήκα στον Υπουργό (ΕΝΑΣ είναι ο Υπουργός, μην ακούσω π@π@ριές τώρα!!!), παρέα με άλλες ρήσεις...

"Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα. Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

Μετάφραση από Ιταλική δημοσίευση : Βασίλη Χατζηγιάννη"

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Ταξιδιάρα Ψυχή...


"...Ο μύθος που σώθηκε από τον Ξενοφώντα, μας διηγείται το περιστατικό εκείνο, όταν ο Ηρακλής καθισμένος σε κάποιο σταυροδρόμι, είδε να περνούν από μπροστά του δύο πανέμορφες κοπέλες. Η μια του έδειξε έναν εύκολο δρόμο, φαρδύ και ίσιο, που αν τον ακολουθούσε, θα χαιρόταν τη ζωή, αλλά θα έκανε ένα σωρό κακές πράξεις που θα τον καταδίκαζαν στην κρίση των ανθρώπων. Αυτή ήταν η Κακία. Η άλλη κόρη, η Αρετή, του έδειξε ένα δύσκολο δρόμο, γεμάτο κοφτερές πέτρες και αγκάθια, στενό και δύσβατο, που θα τον βάδιζε δύσκολα, αλλά θα κέρδιζε στο τέλος του την αναγνώριση από τους συνανθρώπους του. Έτσι ο Ηρακλής ακολούθησε την Αρετή, προτιμώντας να υποφέρει για να διαβεί το δύσβατο δρόμο της, αλλά να γνωρίσει τη δόξα και την τιμή με τις καλές του πράξεις και την αρετή του..."
(πηγή: Wikipedia στα ελληνικά)

Το Πιστεύω...του Ευρώ!

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!

Πιστεύω εις ένα Ευρώ,
Πατέρα, λαοκράτορα, ποιητήν δουνουτού και γης, δανειστών τε πάντων και φραγγάτων.
Και εις ένα Κύριον πρόεδρο της Ε.Κ.Τ., τον Υιόν του Ευρώ τον μονογενή, τον εκ του Πατρός δανεισθέντα προ πάντων των εντόκων.
Δάνειο εκ δανείου, ευρώ αληθινόν εξ ευρώ αληθινού, τοκισθέντα, ου χαρισθέντα, ομοούσιον τω ΔΝΤ, διʼ ου τα πάντα οφείλετο.
Τον διʼ ημάς τους χαχόλους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των Βρυξελλών
και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Ηλιθίου και Μαργαρίτας του Ανδρέα και πρωθυπουργήσαντα.
Παρετιθέντα τε υπέρ ημών επί Καρόλου Παπούλια και παθόντα και ξεφτιλισθέντα.
Και ταξιδέψαντα στην Κόστα Ρίκα κατά τας γραφάς.
Και ανελθόντα εις τη σοσιαλιστική διεθνή και καθεζόμενον εκ δεξιών του Βλακός.
Και πάλιν ερχόμενον μετά λόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της μαλακίας ουκ έσται τέλος.
Και εις τον Παπαδήμα τον Άγιον, τον Κύριον, τον φοροοποιόν, τον εκ του Πατρός εκπορευόμενον,
το συν Πασόκ και Νουδού συγκυβερνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν δια των εκδοτών.
Εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Γερμανίαν.
Ομολογώ μνημόνιο εις άφεσιν χρεών.
Προσδοκώ κούρεμα ιδιωτών.
Κι οφειλή του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Déjà vu

Déjà faire όμως κι όλας; Όχι πια!

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Μεσημεριανός ύπνος και Sex τα μυστικά της μακροζωίας

(μερική αντιγραφή του άρθρου που βρήκα στο Λόγια-Σταράτα):

"Η ευεργετική επίδραση της σεξουαλικής δραστηριότητας στη σωματική και ψυχική υγεία, ο ρόλος της σεξουαλικής ζωής ως ασπίδα πρόληψης των καρδιαγγειακών νοσημάτων, αλλά και τα οφέλη του μεσημεριανού ύπνου, συζητήθηκαν σε ιατρικό συνέδριο και σύμφωνα με τους επιστήμονες, το σεξ αλλά και η "σιέστα" αποτελούν τις καλύτερες στρατηγικές πρόληψης για τα καρδιαγγειακά νοσήματα και σημαντικό παράγοντα καλής υγείας και μακροζωίας. Σύμφωνα με αμερικανικές έρευνες, οι άνδρες που διατηρούν ενεργό σεξουαλική ζωή κάνοντας σεξ, τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα, μειώνουν στο μισό τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου και με μεγαλύτερο αριθμό επαφών την εβδομάδα βιώνουν σταθερές συναισθηματικές σχέσεις, προστατεύονται από το στρες και τα καρδιακά επεισόδια, ενώ θεωρείται από τα καλύτερα είδη άσκησης για καύση θερμίδων."

...κι έχω κάτι "πονάκια" τώρα τελευταία στο στήθος...

ΩΧ-ΩΧ-ΩΧ!!! Γιατρέ μου σβήηηηηηηηηνωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω...................

...γι' αυτό, φρόντισε αυτήν την ημέρα!

"Να γελάς σημαίνει να ρισκάρεις να φανείς ανόητος.

Να κλαις σημαίνει να ρισκάρεις να φαίνεσαι συναισθηματικός.

Να πλησιάσεις κάποιον άλλο σημαίνει να ρισκάρεις δέσμευση.

Να ρισκάρεις συναισθήματα σημαίνει να ρισκάρεις να εκθέτεις τον αληθινό σου εαυτό.

Να εκθέτεις τις ιδέες, τα όνειρά σου στον πολύ κόσμο σημαίνει να ρισκάρεις το χάσιμό τους.

Να αγαπάς σημαίνει να ρισκάρεις να μην σε αγαπούν αμοιβαία.

Να ζεις σημαίνει να ρισκάρεις να πεθάνεις.

Να ελπίζεις σημαίνει να ρισκάρεις την απόγνωση.

Να προσπαθείς σημαίνει να ρισκάρεις την αποτυχία.

Όμως πρέπει να παίρνουμε όλα τα ρίσκα, γιατί το μεγαλύτερο χάσιμο στη ζωή είναι να μη ρισκάρεις τίποτα.

Αυτός που δε ρισκάρει τίποτα, δεν κάνει τίποτα, ούτε έχει τίποτα, ούτε είναι τίποτα.

Μπορεί να αποφύγει το να υποφέρει και να πονά, αλλά απλά δεν μπορεί να μάθει, να νοιώσει, να μεγαλώσει, να αγαπήσει, να ζήσει.

Αλυσοδεμένος από τη σιγουριά του είναι σκλάβος.

Έχει χάσει, σαν αποτέλεσμα, την ελευθερία του.

Μόνο αυτός που ρισκάρει είναι ελεύθερος.

Δώσε σημασία στο σήμερα.

Περίμενε τη μέρα αυτή.

Γιατί είναι η ζωή η καρδιά της Ζωής.

Στη σύντομη διάρκεια της πορείας της, υπάρχουν όλες οι πραγματικότητες και οι αλήθειες της ύπαρξης.

Η χαρά του να μεγαλώνεις.

Η απόλαυση της πράξης.

Η δόξα της δύναμης.

Γιατί το χθες είναι μόνο μια ανάμνηση και το αύριο μόνο ένα όραμα.

Αλλά το σήμερα όταν Ζεις καλά, κάνει το χθες μια ανάμνηση ευτυχίας και το κάθε αύριο ένα όραμα ελπίδας.

Γι’ αυτό φρόντισε αυτή τη μέρα."

(Αραβική παροιμία (?) )

Υπνε που παίρνεις...

Έχεις πάρει ένα σημαντικό project στην δουλειά σου που ισοδυναμεί με προαγωγή (έστω και δοκιμαστικά). 

Θες λοιπόν να το γιορτάσεις με τον άνθρωπο σου. Βγάζεις δυο ποτήρια κολονάτα με κόκκινο μυρωδάτο κρασί, πας χαρούμενος στο δωμάτιο του παιδιού να ενημερώσεις ότι "έλα, έχω κάτι σημαντικό να σου πω", για να ανακαλύψεις ότι ο Μορφέας έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος... 

Λες το νέο με χαρά αλλά είσαι ήδη χαμένος από χέρι... Και όχι, δεν θα σας πω την αντίδραση της! :) Take a wild guess (έλα δεν είναι δυσκολάκι! :))) )! 

Πούστη Μορφέα!!!

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Απορίες Ανηλίκου

Χτες γυρνούσα με τον Στέλιο μου από την "πόλη Περιστέρι, όχι το πουλί Περιστέρι", μέσω Κωνσταντινουπόλεως.

Στα φανάρια πριν την -"υπέροχη"- γέφυρα τις Χαμοστέρνας, έχουμε σταματήσει κι ένας κύριος με κομμένο το δεξί του χέρι πουλάει χαρτομάντιλα, έχοντας την σακουλίτσα του περασμένη στο κομμένο χέρι.

Γυρίζει ο Στέλιος και λέει:
"Ωωω, ο κύριος κάτι ξέχασε"

"Τι ξέχασε παιδί μου?"

"Ξέχασε το χέρι του μπαμπακούγι μου"

................................................

"Όχι αγάπη μου, δεν το ξέχασε, είχε ένα ατύχημα ο κύριος, χτύπησε το χέρι του και το έχασε"

"Ωωω, ο κύριος έχασε το χέρι του! Που το έχασε μπαμπά?"

Το φανάρι άναψε πράσινο, είχα κλειδωμένα τα παράθυρα και πρόλαβα να καταλάβω την προσπάθεια του Στέλιου μου ν΄ανοίξει το παράθυρο για να τον ρωτήσει: "Συγγνώμη κύριε που χάσατε το χέρι σας?"

:)))))))))