Κυριακή, πριν τα Χριστούγεννα

*πλήττω*

Ώρα αργάμιση, κέντρο, Σύνταγμα ... απέναντι από το μνημείο για τον Άγνωστο Στρατιώτη, πάνω ακριβώς στην πλατεία, και μέσα στα μούτρα μια έτοιμης να σημαιοστολιστεί και φωταγωγηθεί για τα Χριστούγεννα πρωτεύουσας, λινάτσες έχουν απλωθεί σαν τέντες να προφυλάξουν από την βροχή κάποιους ανθρώπους που κοιμούνται σε slipping bags ... 

Είναι καμιά 50αριά νοματαίοι και δίπλα τους στον δρόμο προς την Μητροπόλεως μεγάλες μαύρες σακούλες απορριμάτων με (;) ρούχα ... Ποιοι είναι αυτοί και τι δουλειά έχουν να μας χαλάνε το Σαββατόβραδό μας? ... Στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρετανία" υπάρχει διπλός γάμος, χλίδας και χαράς για τα ζευγάρια που αποφάσισαν να ενώσουν τις ζωές τους και με την προοπτική να γεννήσουν νέες ... σ' ένα κόσμο που δίπλα τους θα υπάρχουν άνθρωποι που διαμαρτύρονται κοιμώμενοι στο πεζοδρόμιο ... 

* περνάω μια φάση τον τελευταίο καιρό που τα έχω όλα γραμμένα*

Από τα μέσα Νοεμβρίου προσπαθώ να κόψω το τσιγάρο ... Ένας ηλικιωμένος άνθρωπος σ' ένα φαρμακείο μου είχε πει κάποτε "Πάρτο απόφαση εσύ να το κόψεις, πριν στο κόψει ο γιατρός. Αν στο κόψει ο γιατρός, θα έχεις πρόβλημα". 

Όχι, δεν μου το έκοψε ο γιατρός, όχι επίσημα τουλάχιστον ... έχοντας πατήσει τα 40, και ήδη μ' ένα επεισόδιο (μάλλον) καρδιακής αρρυθμίας, άρχισα να ψάχνομαι πολύ. Να δω που στο διάολο βρίσκομαι και στέκομαι. Δεν είμαι σε θέση ν' αφήσω αυτή τη γη ακόμα ... 

... αλλά νικάει το αφιλότιμο ακόμα, παρ' όλο που το έχω μειώσει αρκετά, στο μισό και παραπάνω. Χρειάζεται να κάνω περισσότερη δουλειά με τον εαυτό μου.

* στ' αρχίδια μου*

Λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα, σ' ένα νοσοκομείο της πρωτεύουσας, υπάρχει ένα γεγονός που συμβαίνει, που δεν αφήνει τους ασθενείς και τους συνοδούς να κοιμηθούν. Έχουν μαζευτεί καμιά 500αριά άτομα απ΄ έξω και φωνάζουν συνθήματα ... Απ' έξω επίσης δυο κλούβες των ΜΑΤ είναι παραταγμένες και ο ανθός τους έχει ξεχυθεί έξω, προστατεύοντας το νοσοκομείο από την εισβολή ... ή μήπως από την έξοδο? ... Δεν ξέρω ... 

Όπως δεν ήξερε και το παράταιρο "ζευγάρι", μάνας και κόρης, που πήγε μπροστά στους ΜΑΤατζήδες και με περίσσια χάρη ρώταγε η κόρη, η όμορφη και ζουμπουρλούδικη, "Γιατί είστε παιδιά εδώ, έγινε κάτι? Εμείς ... ε, εμείς έχουμε έναν φίλο γιατρό εδώ και μας περιμένει" ... Όχι, πολύ καλά ήξερε τι γινόταν, γι' αυτό το λόγο είχαν πάει εξάλλου ... Ένας νέος άντρας ασκεί το δικαίωμα που έχει πάνω στο σώμα του -και μόνο- διεκδικώντας για τον εαυτό του ένα ανθρώπινο και νομικό δικαίωμα που του στερήσανε ... "Άντε μωρέ με τον αναρχοάπλυτο, που θέλει και δικαιώματα" ... 

Πάρε να 'χεις, ηλίθιε μεσοΕλληνάκο: 



«Στη Γερμανία οι ναζιστές πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές, και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.Μετά ήρθαν για τους Εβραίους, και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές, και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.Μετά ήρθαν για τους καθολικούς, εγώ ήμουν προτεστάντης και γι’ αυτό δεν μίλησα.Μετά ήρθαν για μένα, αλλά μέχρι τότε δεν είχε μείνει πια κανείς να μιλήσει για μένα..»

Martin Niemoller

* κι εμένα μου λείπεις αλλά ...*

Τα ΣΚ τον τελευταίο καιρό έρχονται και παρέρχονται ίδια κι απαράλλαχτα, μ' ελάχιστες εξαιρέσεις διακοπής, Έρχονται και φεύγουν σαν να μην ήρθαν ποτέ. Απλά, για να μου θυμίσουν ότι υπάρχουν κι αυτά μέσα στην εβδομάδα.

Και κάπως έτσι, έρχεται στο μυαλό μου το παρακάτω τραγούδι, κάθε Σάββατο πρωί, με ένα "fucking" ανάμεσα ...

Της γιαγιάς τα παραμύθια...

Έχω πολλούς μήνες να γράψω κάτι...δεν είναι νέο αυτό, διαπίστωση είναι...

Ίσως πάλι και να μιλάω δυνατά, στον εαυτό μου...όπως προσπαθώ να τον πείσω τόσο καιρό να γράψει δυο κολυβογράμματα, έτσι, για να υπάρξει λίγη κίνηση...

Αλλά δεν υπάρχει κουράγιο...είναι τόσα πολλά αυτά που τρέχουν που οι περισσότερες κινήσεις είναι πια μηχανικές...

Ξύπνημα, ντύσιμο, ετοιμασία του μικρού για σχολείο, δουλειά...επιστροφή με τα νεύρα κρόσσια συνήθως, διάβασμα τον μικρό, μπάνιο, παιχνίδι, φαΐ, ύπνο...

Οι καλοκαιρινές "διακοπές" υπάρχουν μόνο σαν μακρινή γνώση...ότι τις είχα, τις πέρασα και φύγανε...

Οι "καλές" μου μέρες γίνονται όλο και λιγότερες στο σύνολό τους...

Ντιφάιν

Παίζοντας με τις λέξεις και τα βλέμματα, μαθαίνεις νέες λέξεις που οριοθετούν καταστάσεις της καθημερινότητάς σου, μιας καθημερινότητας που διαμορφώνεται ανάλογα με τις αλληλεπιδράσεις του περιβάλλοντός σου.

Όσο περίπλοκο ακούγεται αυτό, δεν θα σας ξεγελάσω, ... είναι :) Γιατί δεν είναι μόνο η καθημερινότητά σου αλλά κι ένα ολόκληρο οικοδόμημα αξιών και πεποιθήσεων που αναδομείται, μαζί με σένα.

Κι έτσι φτάνεις να κάνεις define της ΔΕΠ σου: της Δικής σου Εκδοχής της Πραγματικότητας σε σχέση με την ΔΕΠ του περιβάλλοντός σου.

...Κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι...

...και μια που έπαιξα σήμερα με τις αναζητήσεις, τσίμπα ένα τοστ (2πλό τυρί, ζαμπόν, λουκάνικο, μαγιονέζα, πατατάκια) από το παρελθόν. Και τσίμπα κι άλλο ένα, έτσι, για το ονόρε.

Σκότωνε Κουζουλούς...

...Πλήρωνε Τζερεμέδες...

Σε ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη

Τι να πεις και τι να πω...
έχω 2 ώρες που κοιτώ
την άδεια σελίδα του βλόγερ

Αυτά...

Τι άλλα παιδάκια?

Πείτε κανά νέο, μην λέμε όλοι για τις εκλογές που κέρδισε ο (Τ)Σύριζα κι έχασε η (νου)Δούλα αλλά πανηγυρίζει γιατί δεν κατάπιε την ελιά το ποτάμι και κανείς δεν κοιτάει το αυγό του Κολόμβου που έμαθε γράμματα και δεν βάζει πια τον σταυρό ανάμεσα...

Τι άλλα?

Στα μπουρδέλα κλείσανε τα κόκκινα φώτα γιατί θα τις ψήνανε στα καμίνια αλλά κατά τ' άλλα "μωρή χαζιάαααα" ο άλλος πάει για πορδηπουργός. Τελεία. Και παύλα. Και το πιστεύει.

Τι άλλα?

Κατά τ' άλλα η λεβεντογέννα είπε ναι στο νέο Τ-σόκ και να μην χαίρονται κάποιοι γιατί θα τους φτύνουν και θα κολυμπούν 10 μέρες με τα κύματα.

Τι άλλα?

Ο φίλος μου ο Χρήστος παραληρεί εις τας Ευρώπας που μένει και λέει ότι η κυβέρνησης έχασε την λαϊκή ετυμηγορία και ότι ψηφιστεί από 'δω και πέρα είναι παράνομο...κι εσύ καμένος, φίλε μου αλλά οκ, στην δουλειά είχες screensaver τον Δικέφαλο και τώρα είσαι Άρης για να γουστάρεις.

Τι άλλα?

Μίλαγα μ' ένα φιλαράκο μου από τα παλιά το Σάββατο: "Είμαι μουδιασμένος και άυπνος κι αισθάνομαι γαλήνη και πόνο μαζί. Κι αισθάνομαι να μ΄ αγαπούν κι αισθάνομαι να αγαπώ, όχι με την ιδιότητα του εγωκεντρικού, αλλά βαθιά, πολύ, μέσα μου. Κι είμαι κοντά και είμαι μακρυά. Κι έχουν έρθει τα πάνω-κάτω και τα μέσα-έξω και τα μπρος-πίσω και δεν ξέρω πόθεν κλάνει το μπαρμπούνι..." , "ΑΑΑΑΑ, αυτό να το προσέξεις, φίλος, είναι επικίνδυνα παιχνίδια τα μπρος-πίσω, μην έχεις κανένα ατύχημα και σπάσεις κανά πόδι".
Με κοίταξε με απορία.
Τον κέρασα ποτό.

Τι άλλα?

Ε πείτε κι εσείς τίποτα, όλο εγώ μιλάω (και σιγοσφυρίζω από το πρωί...πάνω απ' όλα πχχχοιότης...) !!!

Υγειονομικόν, το τοστάκιον τούτο

Α) Και επειδή είμαι στο "κρεββάτι του πόνου" με την πλάτη μου είπα να σας κάνω κι ένα 2ο τοστάκιον μέσα στον Φλεβάρη, έτσι, για να μην σας αφήσω παραπονούμενους! Είμαι λοιπόνε τ' ανασκέλου, του καθιστού και του μπρούμυτου, προσπαθώντας να βρω μια θέση να με βολεύει να μην πονάω και να μπορώ να αναπνέω.
Ταυτόχρονα, να δουλεύω κι όλας (άτιμη τεχνολογία...) και να μιλάω στα τηλέφωνα...
Την είχα ξαναπατήσει πριν κανά μήνα αλλά τότε είχα συνέλθει γρήγορα σχετικά...Τώρα, με την καμία...Θ' αρχίσω να (μου) χτυπάω ενέσεις μου φαίνεται...Γκρρρρρρρρρρρρ

Β) Και μια που διαβάζω για μπουγάτσες και υγιεινές διατροφές, είχα πάει μια φορά σ' ένα Ινστιτούτο γιατί με είχαν πρήξει στα τηλέφωνα...κι αφού ήταν τσαμπαντάν, είπα να μην μου χαλάσω το χατήρι και να μάθω ποιες τροφές με επηρεάζουν...
Αφού λοιπόν μου βάλανε μια καούκα κι ανέπνεα (σαν την Γουίβερ στο Άλιεν ήμανε), μου ανακοινώσανε με λύπη στα μάτια (ναι, η διατροφολόγος-ντυμένη-για-ή-από-μπουζούκια-μέρα-μεσημέρι ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάμματα) ότι χρειάζεται να τρώω παραπάνω γιατί κάθομαι και χάνω 360 θερμίδες!

...τι να κάνω, εγώ φταίω τώρα να φάω μια πίτσα για πρωινό? Όχι, πέστε μου, φταίω?

Άντε και ξανά-μανά...

...σας ήρθα...

Ούτε ο Αστραπόγιαννος τέτοιες εμφανίσεις !!!

Δλδ, εξαφανίζομαι 4 μήνες, μπαίνω, κάνω 5 σχόλια και μια ανάρτηξις, απαντάω στσι φίλους μου και ματα-εξαφανίζομαι για άλλα 2 μηνάκια ...

Τρώω μια φλασιά, με προφανής πρόφαση κάποιο ποστ που μου 'ρχετε στο μέηλ(ι)ι -με πγοφογά παγακαλώ- ξανα-μπαίνω, κάνω 2-3-5-6-8 σχόλια, διαβάζω και τα πιο πρόσφατα τοστάκιά σας (που έχουν γίνει παραφουσκωμένα από την απουσία μου οπότε παίρνω μια δαγκωνιά από το καθένα), γράφω και 5 μαλακίες για να πω ότι έκανα ένα τοστ (λιτό, δεμένο και περιττό, μη με πετάξει ο Βλόγερ σε απύθμενα βάθη λησμονιάς) και...

...και τι άλλα? Τι κάνετε εσείς ρε παιδιά? Χαθήκαμε! :P





Υ.Γ. περιττό να σας πω ότι ένα μεγάλο μέρος του εξαφανίσματός μου είναι γιατί άνοιξα (ξανά...) ΦΒ. Άτιμο πράγμα οι "άμεσες" ενημερώσεις και το βρισίδι ... αλλά και "στιγμιαίο θεραπευτικό", κάτι σαν τον νεσγκαϊφέ κλασσίκ ένα πράμα ...

Που είχαμε μείνει ???

ΑΑΑΑΑ, ναι ...

Στα γεννέθλιά μου ...

Έλα Αλέκοοοοο !!! Που είσαι είπαμε ???

Ε, να μωρέ, ξέρεις τώρα ... Εξαφανιζόλ κι απάνω τρούλα .

Ναι, εντάξει, ξέρω ότι έλειψα στους φαν και γκρούπις μου και διαδηλώσεις γίνονταν έξω από το σπίτι μου (τι νομίζατε? ότι οι 7000 αστυνομικοί φρουρούσαν την Αμερικάνικη Πρεσβεία προχτές? Μεγάλο Λάθος! Οδηγούσαν τους φαν μακρυά από το σπίτι μου!) .
Αλλά αγάπη δίχως πείσματα δεν έχει νοστιμάδα, που λένε και στο χωριό μου!

Δημιούργησα αυτή τη τεχνητή έλλειψη για να με ρουφήξετε μετά ως το μεδούλι! (Σιγά καλέ, τα κόκαλα αφήστε τα για σούπα!). Βέβαια, από την πολύ τεχνητή τεχνική, κόντεψε να φύγω ο παλιός ο χρόνος αλλά έτσι είμαι εγώ: δεν είμαι και για χόρταση!

...............................................................................................

Ωραία, αφού είπα τις μαλακίες μου, ας σοβαρευτώ λίγο (πολύ λίγο, ε?). Είχα πει να κάνω ένα διάλειμμα για τις υπέροχες διακοπές που πέρασα με την Μικρή μου και το ΑφρικανοΟλλανδεζάκι μας αλλά με πήρε η μπάλα καθόσον με το που γύρισα στην δουλειά με βαράγανε 5 αφεντάδες με την Γάτα με τις 9 ουρές (και μέχρι να κόψεις μια-μια πέρασε ο καιρός ... δεν κόβεται κι εύκολα το δέρμα με τα δόντια, να το ξέρετε).

Οπότε είχαμε (ρεζουμέ): Διακοπές, εργασία, κολυμβητήρια του μικρού, εργασία, ελάχιστα ΣΚ ελεύθερα, εργασία, σινεμά (ένα, ε? ... είπαμε, μην είμαστε και πλεονέχτες), Μητροπολιτικό Ιατρείο, Σεμινάριο Ομοιοπαθητικής, Σεμινάριο Φωτογραφίας και εσχάτως Θέατρο.

Περιληπτική και εισαγωγική είναι η σημερινή μου καταγραφή κι ελπίζω ότι θα έχω τον καιρό να τα π(ι)ούμε αναλυτικότερα τις επόμενες ημέρες :)

(Αφορμή της σημερινής μου έκλαμψης ήταν η παρακάτω φωτό :

και το ερώτημα του συγγραφέως τω άρθρω γιατί η Μικρή Ολλανδέζα σταμάτησε να θηλάζει ... κι έγραφε κάτι απροσάρμοστα ότι και καλά η Νουνού είναι ενάντια στο θηλασμό γιατί έχει πολλά προϊόντα και λοιπές μάντολες ... Μα είναι απλό φίλοι μου! Σταμάτησε να θηλάζει γιατί το ΑφρικανοΟλλανδεζάκι έγινε 5 χρονών !!! Έλεος πια μ' αυτήν την παραπληροφόρηση !!!)

Να ΄χαμε...Τι λέγαμε?

* (επικεντρωθείτε κυρίως στο πρώτο στίχο του ρεφρέν, ε?)

Ε, κάπως έτσι είναι οι μέρες μέχρι τις διακοπές... Διακοπές που προβλέπεται από τα "σημάδια", τους οιωνούς και τα μαντεία των χρησμών, να είναι αιματηρές μέχρι να φτάσουν... Αλλά θ' αξίζουν το κάθε δευτερόλεπτο!

* Ήταν που λέτε μια ΕΡΤ (Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση) που μια μέρα (νύχτα ήντωνε) αποφάσισαν να την κλείσουν και ν' ανοίξουν την ΕΔΤ (Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση) και σήμερα -άκουσα αλλά ακόμα δεν είδα και δεν το λέω με σιγουριά- αποφάσισαν να την "κόψουν" σε ΔΤ (Δημόσια Τηλεόραση-σκέτο). Να δεις που θα το κάνουν τελικά ΔΝΤ (Δημόσια Νέα Τηλεόραση). Αμ πόϊς!

* Ρίξτε μια ματιά εδώ, είναι το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού. Αξίζει μια ματιά, αξίζουν πολύ βοήθεια, αξίζουν πολλά-πολλά συγχαρητήρια! Ο καθένας μας όσο, όπου κι ότι μπορεί να βοηθήσει, εθελοντικά και δημοκρατικά, με τις ίδιες δυνάμεις μας ν' απαλύνουμε την καθημερινότητα χιλιάδων συνανθρώπων μας...

* Χρυσός ... πανικός έπιασε τον ΠΑ.ΝΙΚΟΣ αλλά αξίζει τον κόπο, παρά το μακροσκελές του θέματος... Μπας και δούμε ότι "ότι λάμπει δεν είναι χρυσός, καρντάσι".

Indi-pay-dence day

Γεννέθλιος μήνας ο Ιούλιος ... όπως κάθε χρόνο (από τα πράγματα που μένουν αναλλοίωτα στην πάροδο των χρόνων) .

Φέτος, όμως, υπάρχει μια ιδιαιτερότητα ... μια μικρή, να, τόση δα μικρή, σχεδόν ασήμαντη θα την έλεγες, πιο μικρή από το σύμπαν σίγουρα, ιδιαιτερότητα ... φέτος, για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια (φαγούρας? ξυσίματος? "κάτσε ένα λεπτό μανίτσα μ' " που λέει κι ο Μπέεε?), θα πάμε οι δυο μας διακοπές!!!

Ήταν τόση η χαρά μας όταν το αποφασίσαμε προ 2μήνου που ... δεν ξέραμε που να πάμε!

Το όνειρό μας είναι η Σαντορίνη ... αλλά ας όψεται ο some are ass και οι πριν και συν αυτό, δεν μας το έκαναν εύκολο για φέτος.

Οπότε οι σκέψεις ήταν: Ικαρία, Δονούσες, Ανάφη, Σαντορίνη, Κύθηρα, Γαύδος, Ίος, Πάρος, Κάλυμνος, Σαντορίνη, Κύθηρα, Ελαφόνησος, Γαύδος ... Όχι, δεν τρελάθηκα και τα ξαναγράφω, είναι οι διαδρομές που ακολουθήσαμε μέχρι να καταλήξουμε στο νησί που θα πάμε, αφήνοντας και κάποιες μέρες για την "μάνα Κρήτη" (το νησί).

Κι ερχόμαστε στο πρακτικό: διαδρομές πλοίων, τιμές, να πάρουμε αμάξι, να νοικιάσουμε αμάξι, επιστροφή στο Μ.Χ., ωράρια ... Τελικά, χτες το απόγευμα, τα βάλαμε κάτω, πήραμε τα τηλέφωνά μας, πήρανε φωτιά τα πληκτρολόγια και ΚΑΤΑΛΗΞΑΜΕ στα πάντα!!! Μεγάλη χαρά και ανακούφισης επήλθε εφ' ημών :) ... (ή έτσι νόμιζα :) ) 

Τελικά, μετά από την κατάληξη των σκέψεών μας, νέες ιδέες έρχονταν στο μυαλό "Α, από 'κει να πάμε εκεί" , "Όχι να φύγουμε νωρίτερα να πάμε και 2 μέρες εκεί" , "Αφού μας αρέσει η βόλτα, να πάμε με τ' αυτοκίνητο εκεί" ... 

Αυτό που κατάλαβα είναι ότι, τελικά, για κάπου θα ξεκινήσουμε! ... Το που θα καταλήξουμε και πως, θα σας τα πω τον Σεπτέμβριο! :) 

Μικρά-Μικρά

* Το θυμόσαστε αυτό το τοστ?

Φέτος το ξέχασα κι εγώ... Α ρε έρμε πατέρα τι τραβάς... ;)

* Προχτές πάτησα ένα γατάκι :( :( :(

*  Δείτε εδώ το άρθρο και προσέξτε τα κομμάτια:

"...Ο έλεγχος μπορεί να γίνεται από υπαλλήλους του Δημοσίου ή και από ιδιώτες."
"...Αν από λάθος ή άλλη αιτία ανακτηθούν στοιχεία άλλων προσώπων και όχι αυτών που ελέγχονται, αυτό δεν συνιστά παραβίαση του επαγγελματικού και τραπεζικού απορρήτου καθώς και του απορρήτου των στοιχείων σύμφωνα με τη νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων. Οι αρχές, υπηρεσίες και φορείς του Δημοσίου υποχρεούνται να καταστρέφουν αμελλητί τα στοιχεία αυτά." ΜΠΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

* Κατά τ' άλλα, ίσως βουτήξουμε τα κορμιά μας σε καμιά παραλία ...

Ημερολόγια οδοστρώματος (8)

Ξέρω ότι σας λείψανε γιαυτό δεν θα αργήσω άλλο να σας τα παρουσιάσω (και ναι, για να προλάβω τους κακεντρεχείς, το έχω ήδη παρκάρει!).

Σήμερα θα μιλήσουμε για τα ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνης και την δεξιά λωρίδα. Πρόσφατα είχα κατέβει στο Ηράκλειο για δουλειά αλλά, όπως ενθυμήστε, μου είχαν αφαιρέσει το δίπλωμα οδήγησης. Πήγα λοιπόνες στσι δικούς μου και κατέβασα και τον κανίβαλο τον γιό μου, να τον δουν και να τον χαρούν έστω και λίγο. Πέμπτη βράδυ φτάσαμε Χανιά και την Παρασκή το πουρνό-πουρνό θα έπαιρνα το ΧΤΕΛ να πάω Ηράκλειο. Αι πλεροφορήε μου λέγανε ότι χρειάζεται περίπου 3 ώρες για να φτάσει αλλά οκ, θα έπαιρνα κανάν υπνάκο και τέλος.

Πράγματι, κοιμήθηκα και δεν κατάλαβα πότε περάσανε 2,5 ώρες τελικά. Θαύμα θαυμάτων! :) Τέλειωσα την δουλειά μου και επιστρέφω στο Λιόφυρο να πάρω το ΧΤΕΛ της επιστροφής. Γινότανε ένα σίστριγγλο από κόσμο γιατί Παρασκευή απόγευμα όλο το φοιτηταριό επέστρεφε σπίτι του αλλά κατάφερα να βγάλω εισιτήριο. Έρχεται λοιπόν το λω-φορείο να μας επαραλάβει. Ακούω ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΑ τον κ. Σταθμάρχα να ανακοινώνει ότι ΑΥΤΟ το λω-φορείο, το δικό μου δλδ, ΔΕΝ θα περάσει από Ρέθεμνος - για πιο γρήγορα και καλά - και πως όποιος θέλει να κατέβει στο Ρέθεμνος, να πάρει το επόμενο που έρχεται σε μισή ώρα. (Το σημειώσατε αυτό? Σίγουρα? ΟΚ)

Μπαίνω μέσα και βρίσκω μια θέση στο κέντρο, απέναντι από την πίσω πόρτα. Μέχρι την Αγ. Πελαζί όλα καλά. Εκεί όμως επιβιβάστηκε θήλυν  ελεγκτής η οποία φώναζε από μακρυά "είμαι-αρχοντοχωριάτα-που-μπήκα-με-μέσον-και-δεν-με-κουνάει-ούτε-ο-Πάππας-κι-ότι-θέλω-θα-κάνω". Είχαμε ήδη καταλάβει αυτό που εκείνη ήξερε: ο οδηγός ήτανε νέος και άπειρος, οπότε θα τον καθοδηγούσε αυτή.

Όφου τσάχι μου!!! Τον επήγε απ' όοοοοοοολες τις στάσεις, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΘΕΜΝΟΣ, όπου εκεί εΧΤΕΛούσε χρέη τοπικού -μια που είχε στάσεις κάθε 50 μέτρα- και αράζουμε στον σταθμόοοοο...Εκεί, ο Αφρικάνος σας παραλίγο να μπει φυλακή. ΔΙΟΤΙ, η εν λόγω "κυρία" αποφάσισε να πάρει όοοοοοοοοοοοοοοοοοολους του επιβάτες που ήταν για Χανιά στο δικό μας λεωφορείο. Το οποίο ήτο γεμάτο. Το οποίο οι άνθρωποι -ντόπιοι και τουρίστες- θα ήτο όρθιοι. Η οποία άρχιζε να φωνάζει από κάτω "μπείτε κι άλλο πιο δεξιά, πιο αριστερά, προχωράτε γρήγορα, βλέπω κενό εκεί δεξιά..." . Ε, δεν ήθελα και πολύ να βγω από τα ρούχα μου!!! Με το που σκάει μύτη πάνω της είπα μερικά γαλλικά (μεταξύ μας θα ήθελα να της τα χώσω στα ελλήνικως "μωρή πατσαβούρα, τι νομίζεις ότι είμαστε, ζώα για σφαγή? Παλιομαλάκο γαμώ το κεφάλι σου μέσα το κλούβιο...κλπ κλπ κλπ").

Εν τέλει ο οδηγός ανεφώνησε ("Αλληλούια"...όχι λάθος) "εγώ ετσά δεν τσι πάω πέρα". Έβαλε σα βρεγμένη κατσούλα την ουρά στα σκέλια και κατέβασε κάτω τους ανθρώπους να πάρουν το επόμενο, που, ΣΗΜΕΙΩΤΕΟΝ, είχε ήδη φτάσει σχεδόν μαζί μας! Στην πορεία (την μαύρη) προς τα Χανιά, συνειδητοποίησα για πιο λόγω είχε καούρα να κάνει όλες αυτές τις στάσεις και να μην πάμε κατευθείαν Χανιά...η κοπελιά ήτο από τσι Βρύσες και μας πέρασε ΚΑΙ μέσα από το χωριό και μπροστά από το σπίτι τζη... Είπαμε, τσιφλίκι μας και Ι.Χ. ταξί μας... Το ότι κάναμε 3,5 ώρες να φτάσουμε Χανιά, ουδείς το σκέφτηκε...


Πάμε τώρα στο Νο2: η δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας.... Τρόμος!...Σκοτοδίνη...Οδυρμός!...Παραλήρημα!...Κρύος ιδρώτας...

Πωπωπωωωω τι ξεστόμισα ο αθεόφοβος!!! Τον Νο1 φόβο των Ελλήνων οδηγών!!!
Όχι φίλοι μου, κανείς δεν την θέλει αυτή τη λωρίδα. Γιατί? Για να μας πουν ντιγκιντάνγκες? Ανίκανους? Σαλιγκάρια? ΌΟΟΟΟΧΙΙΙΙ, εμείς θα είμαστε στην μεσαία λωρίδα κι ας πηγαίνουμε με 20. Όποιος θέλει να μας προσπεράσει έχει χώρο και δεξιά και αριστερά μας.

Το πρόβλημα αγαπητοί μου είναι ότι, εκτός που δεν έχετε ιδέα του ΚΟΚ, εκνευρίζετε απίστευτα τους άλλους οδηγούς, χώρια που στην αριστερή λωρίδα είναι όλοι οι Σούμι μαζεμένοι (άλλο τοστ αυτό).
Οπότε, ο καλός σου ο Αφρικάνος πηγαίνει πιο γρήγορα από την δεξιά λωρίδα γιατί ... δεν έχει άλλα αμάξια μπροστά του (σχεδόν).

Τι καλά που είστε όλοι ΜΑ ΟΛΟΙ τόσο ΜΑΛΑΚΕΣ!!!

Ξεραΐλα...

... σήμερα ...

Ούτε ένας καβγάς.

Ούτε ένας διαπληκτισμός.

Ούτε μια φωτό τση προκοπάδος.

Ούτε ένα χουμοριστικό.

Ούτε κάτι σοβαρό (αυτό, το είπα γι' αστείο).


Ξέρω, είπα ότι έχω στα σκαριά ένα σοβαρό τόστ (2πλό τυρί, ζαμπόν, μπέικον, λουκάνικο, πατάτες, μανιτάρια, μαγιονέζα) αλλά ακόμα δεν έχω βρει το μυαλό να το γράψω ... την όρεξη μάλλον καλύτερα ...







Κι εσείς πια δεν γράφεται κάτι καινούργιο, όχουουουουου! :)

Καλή Διάθεση

Παρ' όλο το ξενύχτι και την κούρασή μας, 2 μέρες να μαγεροτσικαλίζουμε και να καθαριζοτακτοποιούμε, έχω καλή διάθεση σήμερα ...

Δεν βλέπω μπροστά μου από την νύστα και πιθανότατα να μάτια μου να έχουν την όψη αιμοδιψή βαμπίρι που έχει πιει όλο τον Βόσπορο αίμα, χωρίς να είναι κρυωμένος ώστε να πιει "τσαγάκι", αλλά το μέσα μου είναι καλά.

Κι επειδής όπως έχομε ειπείν και παλαιοτέρως έμπνευση υπάρχει, όρεξη όμως όχι, τσάκω - το ένα ακόμα που με πέθανε πρωί - πρωί :)

Σίστριγγλο

Έτσι διάβασα ότι γίνεται τον τελευταίο καιρό στην βλογόσφαιρα ...

Κι εγώ χαμπάρι δεν έχω πάρει ... Γαμώτο !

Όλοι γράφουνε ότι τους γράφουνε αλλά μετά δεν γράφουνε τι γράφεται κι αφήνουν υπονοούμενα για τα γραφέντα ... Μα πόσο γραμμένους σας έχω (τους γραφέντες τα κακιασμένα γραφέντα).

Είναι κρίμα πάντως ρε κοπέλια να χαλιέστε για τα γραφέντα των γραμμένων .. γράψτε τα κι εσύ εκεί που δεν γράφει, αν δεν έχεις πλήρες ξύρισμα, είτε βραζίλιαν είτε ξουραφένιο για λείο και απαλό σαν μετάξι δέρμα, σαν κώλος μωρού τσαχπίνικου και ζουμπρουρλούδικου :)

Αφιερωμένο!

Ημερολόγια Οδοστρώματος (7)

Χτες πρωτομηνιά ή Πρωταπριλιά άμα θέτε...

Έτσι κι εγώ έφυγα από την δουλειά μου να πάω σπίτι μου να ξεκουραστώ γιατί όπως σας έγραψα κι εψές, μου μπήκε βαθιάαααα και καλάαααα (καθούμενος).

Με παίρνει τηλέφωνο η γυναίκα μου να πάμε σε συγκεκριμένο Σ/Μ στην Πέτρου Ράλλη. Άντε λέω πάμε...Μακρυά από μένα, έπρεπε να μπω κέντρο και να βγω Κωνσταντινουπόλεως. Αφού τα κατάφερα και βρήκα τον δρόμο, την ώρα που στρίβω από Κωνσταντινουπόλεως για Π. Ράλλη, χτυπάει το τηλέφωνο, είναι η γυναίκα μου, το σηκώνω, στρίβω και ... ΤΣΟΥΠ! Τα στρουμφάκιααααα!!!

Με σταματάνε, έρχεται ο πίτσιρικ με τα γυαλιά ηλίου-καθρέφτες αλά Μάβερικ στο "Τοπ Γκαν" και με ύφος χιλίων καρδιναλίων και σοβαρότης που απαιτούσε η περίσταση, μου ζήτησε τα χαρτιά μου. Χαλαρά, του τα έδωσα, μου λέει ότι "σας γράφω για το κινητό", "το κατάλαβα" του απαντάω με χαμογελάκι και βγαίνω έξω από το αμάξι να μου γράψουν την κλήση.

Ο έτερος "Καππαδόκης" που έγραφε την κλήση, δεν με ρώτησε τίποτα άλλο πλην της διεύθυνσής μου, συμπλήρωσε και 100 ευρόπουλα πρόστιμο και πάνω που ήμουν έτοιμος να υπογράψω και να φύγω, κάνει μια κίνηση και ... ΤΣΟΥΠ! το δίπλωμά μου στην εσωτερική του τσέπη, λέγοντάς μου ότι "το δίπλωμά σας κρατείται για 30 ημέρες"...

Σοκ...

Ταμπλάς...

Δέος...

Θυμός...

"Μα τι λέτε κ. Αστυνόμε?!?!?! Το δίπλωμα το χρειάζομαι για επαγγελματικούς λόγους! Δεν μπορώ να δουλέψω αν δεν το έχω!!!"
"Αν έχετε ενστάσεις, εντός 3 ημερών στο γραφείο του Διοικητή, πρωινές ώρες."

Εκείνη την ώρα, να-να, εκείνη την ώρα, μου ήρθε η σκέψη να τον πιάσω κι αυτόν και τον άλλον τον κοντό και να τους ξηγήσω το όνειρο...αλλά συγκρατήθηκα. Του πέταξα κι ένα ειρωνικό "καλό μήνα" κι έφυγα.

Πάω σήμερα στην Τροχαία Αττικής...Πάω στο φυλάκιο να ρωτήσω τον φρουρό που είναι το γραφείο του Διοικητή. Κρατώντας τα  2 του χέρια πάνω στο αλεξίσφαιρο γιλέκο του, όπως ο Παπαγιαννόπουλος στις ταινίες του, και με το κλασσικό -ΓΑΜΗΜΕΝΟ- ύφος του Αστυνόμου Θεχάρη "ξέρεις ποιος είμαι εγώ? Θα πεθάνεις σκουλήκι" με ρωτάει: "Έχετε ραντεβού?" , "Όχι μου είπαν να έρθω για το δίπλωμά μου" , "Θα πάτε στο τάδε γραφείο".

Πάω κι εγώ λοιπόν να πλερώσω κανονικά την κλήση μου (να γλιτώσω και τα μισά), βγάζω και τις φωτοτυπίες που μου είπε η χριστιανή στο ταμείο να βγάλω κι ανεβαίνω πάνω για να περάσω από "ακρόαση". Υπήρχε μια ουρά 30 νοματαίων τουλάστιχον! "Όλοι είστε για το γραφείο τάδε?" , "Μάλιστα"...τον ήπιαμε, σκέφτηκα... Βλέπω κάποια στιγμή κάποιους που συμπληρώνανε μια αίτηση. "Τι είναι αυτό?" , "Α, δεν ξέρεις? χωρίς αυτό δεν σε δέχονται μέσα και χάνεις την σειρά σου". Γαμώ τις ενημερώσεις σας, σκέφτομαι από μέσα μου...

Για να μην τα παραπολυλογώ, περίμενα καμιά ώρα, κλασσικά μπαίνανε ελληναράδες μέσα με το "συγγνώμη-να-ρωτήσω-κάτι" και κάνανε την δουλειά τους, και τές-πα έφτασε κι η δική μουουουου!

Μπαίνω μέσα, "γεια σας θα ήθελα να κάνω μια ένσταση" , "έχετε συμπληρώσει όλα τα χαρτιά" , "φυσικά! Ξέρετε, το δίπλωμά μου το θέλω για επαγγελ..." , "Θα καλέσετε την Πέμπτη σ' αυτό το νούμερο να σας πούμε αν γίνεται δεκτή".
.......................................
.......................................
.......................................

Αφού γλίτωσα το εγκεφαλικό του λέω "μα ο συνάδελφός σας μου είπε να περάσω σήμερα να το δούμε..." , "ε και τι περιμένατε ότι θα το πάρετε σήμερα? Την Πέμπτη κύριε καλέστε σ' αυτό το νούμερο"...

...η ήττα ήταν βαριά κι ασήκωτη...

April's Fool

Καλό μήνα!

(Δεν το βλέπω αλλά έτσι, για ευχή...)

Η συχωρεμένη η λάλη μου μού έλεγε: "Να προσέχεις τι θα κάνεις την πρώτη μέρα του μήνα/χρόνου γιατί αυτό θα κάνεις κι όλες τις υπόλοιπες μέρες του μήνα/χρόνου".

Ομολογώ ότι σαν παιδί με είχε στιγματίσει αυτό και πρόσεχα, θυμάμαι, πάντα...βέβαια ποτέ δεν πρόσεχα αν συνέβαινε αυτό όλες τις υπόλοιπες ημέρες...

Τώρα που μεγάλωσα (ηλικιακά) ένα έχω να πω:

ΑΝ όντως ισχύει κάτι τέτοιο...ΤΗΝ ΓΑΜΗΣΑ αυτόν τον μήνα!!!

Σαν αυτό που έλεγε κάποιος "και την ώρα που με γαμούσανε, μου έριξαν κάτι κωλοσκάμπιλα που με πόνεσαν πολύ!" χαχαχαχαχαχα


Άιντε και βάι-βάι :)

Someone's garbage is somebody's treasure...

Τελικά, θα συμφωνήσω με τον Αμερικλάνο...πολύ ετεροχρονισμένα αλλά τα του Καίσαρος τω Καίσαρι εγώ πάντα τα δίνω (όχι, δεν θα σας πω τι! κουτσομπόληδες!).

Δεν Προλαβαίνω...ΔεΝ ΠρΟλΑβΑίΝω!!!

Έχουν συμβεί τόοοοοοοοοοσα πολλά το τελευταίο δίμηνο που ούτε να τα χωνέψω ούτε να τα σκεφτώ πολύ-πολύ προλαβαίνω...Το μόνο που κάνω είναι να προχωράω...να καταγράφω και να προχωράω...

Τελικά μάλλον γουρλίδικη ήταν η μετακόμισή μας...τι να πω...ΜΗΝ ΤΟ ΜΑΤΙΑΣΩ, ο χρόνος θα δείξει αλλά προς το παρόν όλα καλά.

Εκείνο το γραφείο-αποθήκη-μπουρδέλο κλπ που λέγαμε? Ε, έγινε δωμάτιο!!! (δλδ όχι τελείως ακριβώς αλλά σχηματοποιήθηκε τουλάχιστον ;) ).

Έχω ένα μπλοκάκι, μ΄ ένα φύλλο ανά δωμάτιο/χώρο σπιτιού και σβήνω-γράφω δουλειές. Πολύ απογοητευτικό που έσβησα σήμερα το "τακτοποίηση εργαλείων-γραφείου"!!! Μα μία δουλειά είναι αυτή??? Τι μαλακίες γράφω και δεν τα έγραψα αναλυτικά να μου φαίνεται ότι δούλεψα σήμερα?...

Τες-πα, το σπίτι αποδεικνύεται κουκλάκι κι εμείς (οι εικαστικές παρεμβάσεις της Μικρής μου και η ρωμαλέα δύναμη, σπιρτάδα του μυαλού και πατενταρινιά μου -μα πως τα λέω έτσι!) κάνουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε ακόμα καλύτερο! Η δε σπιτονοικοκυρά μου τρίβει τα μάτια της χαχαχαχαχα

Αυτά παιδιά γι' απόψε...ήπια ο μαλάκας πάλι κόκα βραδιάτικα και το μάτι γαρίδα...

... γαρίδα ... χταποδάκι ξυδάτο ... γυαλιστερές ... μυδοπίλαφο ... καλαμαράκια ... ταραμοσαλάτα ... λαγάνα ... ντολμαδάκια ... φασουλάδα ... χαλβάς Δραπετσώνας ... καβουροπάτι ... εεε, λάθος, καβουροσαλάτα (άτιμε Μπόμπ, θα σε στύψω!!!) ... Λοιπόν, σας αφήνω να ονειρευτώ, γιατί δεν το 'χω σε πολύ να ανοίξω το ψυγείο και να Καθαρίσω την Δευτέρα!


Υ.Γ. όχι, ο τίτλος δεν είναι τυχαίος ... το είδα να συμβαίνει και συνειδητοποίησα πόσα -ΜΑ ΠΟΣΑ- άχρηστα πράγματα μαζεύουμε, έτσι, να τα έχουμε ΜΗΠΩΣ (στην ... Δευτέρα Παρουσία) μας χρειαστούν ... εν τέλει, τουλάχιστον, κάποιου συνάνθρωπού μας είναι χρήσιμα ...

3 knocks on the door

"Καλημέρα σας"
"Καλημέρα σας"
"Μπήκατε?"
"Μπήκαμε" (αλήθεια τώρα, μπήκαμε?...)
"Ωραία, καλώς ορίσατε"
"Καλώς σας βρήκαμε"

................................................................

Φανταστικός διάλογος που θα γινόταν με μια υποτιθέμενη γειτόνισσα (και μην ακούσω γιατί γειτόνισσα κι όχι γείτονας!...δικό μου το βλογ, ότι θέλω γράφω :) ).

Το Σάββατο έγινε το μεγάλο ΜΠΑΜ και μεταφέρθηκαν και τα τελευταία και πιο ογκώδη πράγματα στο νέο μας σπιτικό...Έχοντας προνοήσει (και ξεμεσιαστεί) τις προηγούμενες 7 ημέρες, η μεταφορά και επανατοποθέτηση ήταν σχετικά γρήγορη υπόθεση. Φορτώσαμε σε 3 ώρες, ξεφορτώσαμε σε 2. Μια χαρά.

Πολύ-πολύ κούραση όμως...στρίψτο από 'δω, πάρτο από ΄κει, σήκωσέ το (το γαμημένο), άστο κάτω, αμόλα καλούμπα (όχι, αυτό είναι σε 10 μέρες...).
Τελικά, ενώ ο Μπεεεε υπολόγιζε ότι μέχρι την Δευτέρα το πολύ θα ήταν το σπίτι καθόλα έτοιμο (γνωρίζοντας την φίλη του πολύ-πολύ καλά) εντούτοις διαψεύστηκε κι αυτός κι η ... μέση μου! Την Κυριακή είχαν κρεμαστεί ΚΑΙ κάδρα!

Όχι, το σπίτι έχει ακόμα πολύ δουλειά για να το πεις έτοιμο αλλά πρακτικά το μόνο δωμάτιο που είναι ακόμα ανάστατο είναι το γραφείο/δωμάτιό μου/αποθήκη/εργαλειοθήκη/μπουρδέλο-που-πετάγαμε-μέσα-ότι-μας-εμπόδιζε :)

Αυτά...πάω να ρίξω ένα υπνάκο στο γραφείο μου πάνω κι επανέρχομαι ;)

Η Άφρικα-λαντ έργουέιζ σας ενημερώνει:

Α) Ελλάς-Ουρουγουάη - συμμαχουάη!

Β) Περιοδικό "Σχεδία"

Δώστε ιδιαίτερη σημασία σ' αυτό ...

Δεν είναι επαιτεία, είναι δουλειά, είναι βοήθεια ουσιαστική ...