ΕΧΤΑΚΤΟΝ!!! (επειδή σας είπα ότι θα ενημερώξω εγκαίρως)

 

Το "ΚΙΝΗΤΡΟΝ" σας προσκαλεί σε μια παράσταση-γιορτή. Στο Θέατρο Άλσους "Δημ.Κιντής" στην Ηλιούπολη.

Την Παρασκευή 11 και το Σάββατο 12 Ιουλίου 2014 και ώρα 21.00

Με ελεύθερη είσοδο

"ΕΥΤΥΧΩΣ...δεν πάθαμε και τίποτα" της Καίτης Γρίσπου

Σκηνοθεσία & μουσική διδασκαλία : Φωτεινή Σαββατιανού

Σκηνογραφία, σκηνική επιμέλεια, σχεδιασμός φωτισμών : Δημήτρης Τσεβάς

Μουσική επιμέλεια : Χρίστος Σερενές

Κάλυψη ήχου και φωτισμών : Σπύρος Κολώνης

Επιμέλεια φωτισμού & ήχου : Μάκης Τσεκούρας

Μακιγιάζ : Γιάννης Τέκερ

Κοστούμια : Παναγιώτης Τσουκάτος

Βοηθός σκηνοθέτη : Φρειδερίκη Χειμαριού 

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά)

Πελαγία Αργυροπούλου, Μάρθα Αυγήτα, Δήμητρα Γκίκα, Καίτη Γρίσπου, Δημήτρης Κοντός, Έφη Μπογδάνου, Κώστας Ροβιθάκης, Μαρία Σεφτελή, Γιώργος Σκηνιώτης, Μάκης Τσεκούρας, Παναγιώτης Τσουκάτος, Ναταλία Φιλιππάτου, Αλέξανδρος Χανάς, Φρειδερίκη Χειμαριού και Δέσποινα Χερουβή

Το "ΕΥΤΥΧΩΣ...δεν πάθαμε και τίποτα" είναι μία μουσική επιθεώρηση βασισμένη στην ιστορία της πατρίδας μας. 

Μοιάζει να είναι ένας θεατής ανάμεσα μας. 

Μας διάβασε, μας άκουσε, μας έζησε, «είδε» μέσα από τον καθρέφτη όσα ανυποψίαστοι πετύχαμε και τώρα κάθεται στις κερκίδες να απολαύσει. 

Οι συμβολισμοί του δεν είναι τυχαίοι ούτε συμπτωματικοί. Γράφηκε με τον σεβασμό που απαιτούν οι ιστορικές αναφορές αλλά και, γιατί όχι, με το χιούμορ που επιστρατεύεται όταν είναι απαραίτητο. 

Προετοιμαζόταν καιρό, με υπομονή και μεράκι. 

Συνάντησε δυσκολίες που μπορεί να έμοιαζαν και αξεπέραστες, μα έζησε και χαρές. 

Η προσπάθεια είχε πολύ κόπο γιατί ο στόχος φαινόταν μακρινός και δυσδιάκριτος.

Τώρα όμως όλα είναι έτοιμα, σχεδόν.

Μόνο οι λίγες πινελιές του τέλους λείπουν για να αποδειχτεί η αποδοχή και η ανταπόκριση στα καλέσματα που μας θέλουν αγρυπνούντες και ευαίσθητους.

Αφιερώσαμε αυτές τις παραστάσεις μας στα παιδιά της Κιβωτού του Κόσμου γιατί θέλουμε η ελπίδα να συνεχίσει να ζωγραφίζεται από ένα παιδικό χαμόγελο.

Count down

Απο σήμερα ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τον χειμώνα. Και μην αναρωτιέστε αν τρελάθηκα :) Ακόμα παραμένω λογικός.

Αλλά όσοι με διαβάζετε χρόνια ξέρετε ότι με πιάνει ένα ψυχοπλάκωμα όταν έρχεται το θερινό ηλιοστάσιο :) θα μου πεις: "μα καλά ρε φίλε, ακόμα δεν έχουμε αρχίσει τα μπάνια καλά καλά, κ εσύ σκέφτεσαι τον χειμώνα;" 

Και θα ´χετε δίκιο :) Δεν λέω ότι είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο. Αλλά μου συμβαίνει. Δεν πεθαίνω κι ούτε το σκέφτομαι συνέχεια. Απλά, το αναφέρω τώρα που συμβαίνει :)

Καλό καλοκαίρι σε όλους μας! :)

Πρόβατο Ούμπερ Άλλες (και Άλλους) !!!

ΚΙ Ο ΑΦΡΙΚΑΝΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ !!!

<3

Ντιφάιν

Παίζοντας με τις λέξεις και τα βλέμματα, μαθαίνεις νέες λέξεις που οριοθετούν καταστάσεις της καθημερινότητάς σου, μιας καθημερινότητας που διαμορφώνεται ανάλογα με τις αλληλεπιδράσεις του περιβάλλοντός σου.

Όσο περίπλοκο ακούγεται αυτό, δεν θα σας ξεγελάσω, ... είναι :) Γιατί δεν είναι μόνο η καθημερινότητά σου αλλά κι ένα ολόκληρο οικοδόμημα αξιών και πεποιθήσεων που αναδομείται, μαζί με σένα.

Κι έτσι φτάνεις να κάνεις define της ΔΕΠ σου: της Δικής σου Εκδοχής της Πραγματικότητας σε σχέση με την ΔΕΠ του περιβάλλοντός σου.

...Κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι...

...και μια που έπαιξα σήμερα με τις αναζητήσεις, τσίμπα ένα τοστ (2πλό τυρί, ζαμπόν, λουκάνικο, μαγιονέζα, πατατάκια) από το παρελθόν. Και τσίμπα κι άλλο ένα, έτσι, για το ονόρε.

Σκότωνε Κουζουλούς...

...Πλήρωνε Τζερεμέδες...

Σε ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη

Τι να πεις και τι να πω...
έχω 2 ώρες που κοιτώ
την άδεια σελίδα του βλόγερ

Αυτά...

Τι άλλα παιδάκια?

Πείτε κανά νέο, μην λέμε όλοι για τις εκλογές που κέρδισε ο (Τ)Σύριζα κι έχασε η (νου)Δούλα αλλά πανηγυρίζει γιατί δεν κατάπιε την ελιά το ποτάμι και κανείς δεν κοιτάει το αυγό του Κολόμβου που έμαθε γράμματα και δεν βάζει πια τον σταυρό ανάμεσα...

Τι άλλα?

Στα μπουρδέλα κλείσανε τα κόκκινα φώτα γιατί θα τις ψήνανε στα καμίνια αλλά κατά τ' άλλα "μωρή χαζιάαααα" ο άλλος πάει για πορδηπουργός. Τελεία. Και παύλα. Και το πιστεύει.

Τι άλλα?

Κατά τ' άλλα η λεβεντογέννα είπε ναι στο νέο Τ-σόκ και να μην χαίρονται κάποιοι γιατί θα τους φτύνουν και θα κολυμπούν 10 μέρες με τα κύματα.

Τι άλλα?

Ο φίλος μου ο Χρήστος παραληρεί εις τας Ευρώπας που μένει και λέει ότι η κυβέρνησης έχασε την λαϊκή ετυμηγορία και ότι ψηφιστεί από 'δω και πέρα είναι παράνομο...κι εσύ καμένος, φίλε μου αλλά οκ, στην δουλειά είχες screensaver τον Δικέφαλο και τώρα είσαι Άρης για να γουστάρεις.

Τι άλλα?

Μίλαγα μ' ένα φιλαράκο μου από τα παλιά το Σάββατο: "Είμαι μουδιασμένος και άυπνος κι αισθάνομαι γαλήνη και πόνο μαζί. Κι αισθάνομαι να μ΄ αγαπούν κι αισθάνομαι να αγαπώ, όχι με την ιδιότητα του εγωκεντρικού, αλλά βαθιά, πολύ, μέσα μου. Κι είμαι κοντά και είμαι μακρυά. Κι έχουν έρθει τα πάνω-κάτω και τα μέσα-έξω και τα μπρος-πίσω και δεν ξέρω πόθεν κλάνει το μπαρμπούνι..." , "ΑΑΑΑΑ, αυτό να το προσέξεις, φίλος, είναι επικίνδυνα παιχνίδια τα μπρος-πίσω, μην έχεις κανένα ατύχημα και σπάσεις κανά πόδι".
Με κοίταξε με απορία.
Τον κέρασα ποτό.

Τι άλλα?

Ε πείτε κι εσείς τίποτα, όλο εγώ μιλάω (και σιγοσφυρίζω από το πρωί...πάνω απ' όλα πχχχοιότης...) !!!

True

Μεθεόρτια

Κι εκεί που κάθεσαι αμέριμνος
και πίνεις το κρασί σου,
έρχεται αυτός ο γάτος,
"σαν από πριν γεμάτος",
να μυρίσει την πληγή.

Κι όταν σε κοιτάει στα μάτια
βλέπει πως τα κομμάτια
δεν είναι πια εδώ
είναι μια πανοπλία
κι ένα σπαθί διπλό.

Κι ο γάτος ξέρει καλά
πως ο σκύμνος είναι μακρυά.
Γιατί είναι τα μάτια της αυτά
που θα κρατούν μια για πάντα
το λιοντάρι αγκαλιά.

Γράφω, γράφεις, γράφουμε...

... και τελικά έρχεται εκείνη η στιγμή που θέλεις να γράψεις τόοοοοοσα αλλά πέφτεις πάνω στην λευκή σελίδα στο βλόγγερ και παθαίνεις το σύνδρομο... Τι σκατά να γράψω τώρα? Από που να ξεκινήσω και που να το πάω? Όπως μου βγει ή να το ρετουσάρω? Να είμαι αληθινός ή να είμαι μασκαρεμένος?...

Κι έχεις κι εκείνο το τόσο γνωστό αίσθημα του πνιγμού στον λαιμό σου...

Μαθαίνεις να νικάς...επίπονα, το κάθε κομμάτι να το βγάζεις με κόπο και ιδρώτα, ν' αλλάζεις δέρμα και να σκοτώνεις ταυτόχρονα...

Κι είναι μεγάλη νίκη να σκοτώνεις τους δαίμονές σου και να βρίσκεις τον εαυτό σου και την θέση σου, μέσα σου... Γιατί, τελικά, τίποτα άλλο δεν αξίζει από αυτό. Κι ίσως, κάποια στιγμή, καταφέρεις ν΄αγαπήσεις τον εαυτό σου, γι' αυτό που βλέπεις το πρωί στον καθρέφτη όταν κοιτάς...

Υγειονομικόν, το τοστάκιον τούτο

Α) Και επειδή είμαι στο "κρεββάτι του πόνου" με την πλάτη μου είπα να σας κάνω κι ένα 2ο τοστάκιον μέσα στον Φλεβάρη, έτσι, για να μην σας αφήσω παραπονούμενους! Είμαι λοιπόνε τ' ανασκέλου, του καθιστού και του μπρούμυτου, προσπαθώντας να βρω μια θέση να με βολεύει να μην πονάω και να μπορώ να αναπνέω.
Ταυτόχρονα, να δουλεύω κι όλας (άτιμη τεχνολογία...) και να μιλάω στα τηλέφωνα...
Την είχα ξαναπατήσει πριν κανά μήνα αλλά τότε είχα συνέλθει γρήγορα σχετικά...Τώρα, με την καμία...Θ' αρχίσω να (μου) χτυπάω ενέσεις μου φαίνεται...Γκρρρρρρρρρρρρ

Β) Και μια που διαβάζω για μπουγάτσες και υγιεινές διατροφές, είχα πάει μια φορά σ' ένα Ινστιτούτο γιατί με είχαν πρήξει στα τηλέφωνα...κι αφού ήταν τσαμπαντάν, είπα να μην μου χαλάσω το χατήρι και να μάθω ποιες τροφές με επηρεάζουν...
Αφού λοιπόν μου βάλανε μια καούκα κι ανέπνεα (σαν την Γουίβερ στο Άλιεν ήμανε), μου ανακοινώσανε με λύπη στα μάτια (ναι, η διατροφολόγος-ντυμένη-για-ή-από-μπουζούκια-μέρα-μεσημέρι ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάμματα) ότι χρειάζεται να τρώω παραπάνω γιατί κάθομαι και χάνω 360 θερμίδες!

...τι να κάνω, εγώ φταίω τώρα να φάω μια πίτσα για πρωινό? Όχι, πέστε μου, φταίω?

Άντε και ξανά-μανά...

...σας ήρθα...

Ούτε ο Αστραπόγιαννος τέτοιες εμφανίσεις !!!

Δλδ, εξαφανίζομαι 4 μήνες, μπαίνω, κάνω 5 σχόλια και μια ανάρτηξις, απαντάω στσι φίλους μου και ματα-εξαφανίζομαι για άλλα 2 μηνάκια ...

Τρώω μια φλασιά, με προφανής πρόφαση κάποιο ποστ που μου 'ρχετε στο μέηλ(ι)ι -με πγοφογά παγακαλώ- ξανα-μπαίνω, κάνω 2-3-5-6-8 σχόλια, διαβάζω και τα πιο πρόσφατα τοστάκιά σας (που έχουν γίνει παραφουσκωμένα από την απουσία μου οπότε παίρνω μια δαγκωνιά από το καθένα), γράφω και 5 μαλακίες για να πω ότι έκανα ένα τοστ (λιτό, δεμένο και περιττό, μη με πετάξει ο Βλόγερ σε απύθμενα βάθη λησμονιάς) και...

...και τι άλλα? Τι κάνετε εσείς ρε παιδιά? Χαθήκαμε! :P





Υ.Γ. περιττό να σας πω ότι ένα μεγάλο μέρος του εξαφανίσματός μου είναι γιατί άνοιξα (ξανά...) ΦΒ. Άτιμο πράγμα οι "άμεσες" ενημερώσεις και το βρισίδι ... αλλά και "στιγμιαίο θεραπευτικό", κάτι σαν τον νεσγκαϊφέ κλασσίκ ένα πράμα ...

Που είχαμε μείνει ???

ΑΑΑΑΑ, ναι ...

Στα γεννέθλιά μου ...

Έλα Αλέκοοοοο !!! Που είσαι είπαμε ???

Ε, να μωρέ, ξέρεις τώρα ... Εξαφανιζόλ κι απάνω τρούλα .

Ναι, εντάξει, ξέρω ότι έλειψα στους φαν και γκρούπις μου και διαδηλώσεις γίνονταν έξω από το σπίτι μου (τι νομίζατε? ότι οι 7000 αστυνομικοί φρουρούσαν την Αμερικάνικη Πρεσβεία προχτές? Μεγάλο Λάθος! Οδηγούσαν τους φαν μακρυά από το σπίτι μου!) .
Αλλά αγάπη δίχως πείσματα δεν έχει νοστιμάδα, που λένε και στο χωριό μου!

Δημιούργησα αυτή τη τεχνητή έλλειψη για να με ρουφήξετε μετά ως το μεδούλι! (Σιγά καλέ, τα κόκαλα αφήστε τα για σούπα!). Βέβαια, από την πολύ τεχνητή τεχνική, κόντεψε να φύγω ο παλιός ο χρόνος αλλά έτσι είμαι εγώ: δεν είμαι και για χόρταση!

...............................................................................................

Ωραία, αφού είπα τις μαλακίες μου, ας σοβαρευτώ λίγο (πολύ λίγο, ε?). Είχα πει να κάνω ένα διάλειμμα για τις υπέροχες διακοπές που πέρασα με την Μικρή μου και το ΑφρικανοΟλλανδεζάκι μας αλλά με πήρε η μπάλα καθόσον με το που γύρισα στην δουλειά με βαράγανε 5 αφεντάδες με την Γάτα με τις 9 ουρές (και μέχρι να κόψεις μια-μια πέρασε ο καιρός ... δεν κόβεται κι εύκολα το δέρμα με τα δόντια, να το ξέρετε).

Οπότε είχαμε (ρεζουμέ): Διακοπές, εργασία, κολυμβητήρια του μικρού, εργασία, ελάχιστα ΣΚ ελεύθερα, εργασία, σινεμά (ένα, ε? ... είπαμε, μην είμαστε και πλεονέχτες), Μητροπολιτικό Ιατρείο, Σεμινάριο Ομοιοπαθητικής, Σεμινάριο Φωτογραφίας και εσχάτως Θέατρο.

Περιληπτική και εισαγωγική είναι η σημερινή μου καταγραφή κι ελπίζω ότι θα έχω τον καιρό να τα π(ι)ούμε αναλυτικότερα τις επόμενες ημέρες :)

(Αφορμή της σημερινής μου έκλαμψης ήταν η παρακάτω φωτό :

και το ερώτημα του συγγραφέως τω άρθρω γιατί η Μικρή Ολλανδέζα σταμάτησε να θηλάζει ... κι έγραφε κάτι απροσάρμοστα ότι και καλά η Νουνού είναι ενάντια στο θηλασμό γιατί έχει πολλά προϊόντα και λοιπές μάντολες ... Μα είναι απλό φίλοι μου! Σταμάτησε να θηλάζει γιατί το ΑφρικανοΟλλανδεζάκι έγινε 5 χρονών !!! Έλεος πια μ' αυτήν την παραπληροφόρηση !!!)

Καβατζάρισμα...

(το άκουγα ερχόμενος στην δουλειά...τυχαίο? ;) )

Το έλαβα κι αυτό το μήνυμα, άτιμε... Κουφός δεν είμαι, ασταδγιάλα... 

Εντάξει, τα καβατζάρισα, πάω για τα "καλά -άντα" (φτου φτου φτου!).

 (επειδή βαριέμαι τα σας βάζω πολύπλοκους μαθηματικούς υπολογισμούς,  είναι το 3πλάσιο της καρκινικής ημερομηνίας που είχαμε πριν λίγες μέρες, μείον τα χιλιάδες χρόνια, τους μήνες και τις ημέρες... Σας ζάλισα ? Τς τς τς, άντε ας το καταπιεί ο Χαμουραμπίς ... 39).

Τα καβατζάρισα λοιπόν... Αν με χάλασε? θα σας πω άλλη μέρα... :) 

Είπα ν' αλλάξω το μπακγκράουντ για να έχω επίκεντρο τον άντρακλά μου (είναι ο πεφωτισμένος, στην μέση ;) ) κι επειδή μ' αρέσει ν' αλλάζω κάτι που ίσχυε στα 38 αλλά δεν ισχύει στα 39.

...αλλά επειδή τώρα δεν έχω κάτι άλλο να γράψω, τσιμπάτε μερικές εικόνες ακόμα...

 (Σεντ-Κόσμας, χωρίς κόσμος)

 (ο Πεφωτισμένος μου :) μις χιμ ολρέντυ...)

 (Από τα καλύτερα ηλιοβασιλέματα εν Αθήναις)

(με τον παππού Χρήστο...πέφτει βροχή στην στράτα του :) )

Να ΄χαμε...Τι λέγαμε?

* (επικεντρωθείτε κυρίως στο πρώτο στίχο του ρεφρέν, ε?)

Ε, κάπως έτσι είναι οι μέρες μέχρι τις διακοπές... Διακοπές που προβλέπεται από τα "σημάδια", τους οιωνούς και τα μαντεία των χρησμών, να είναι αιματηρές μέχρι να φτάσουν... Αλλά θ' αξίζουν το κάθε δευτερόλεπτο!

* Ήταν που λέτε μια ΕΡΤ (Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση) που μια μέρα (νύχτα ήντωνε) αποφάσισαν να την κλείσουν και ν' ανοίξουν την ΕΔΤ (Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση) και σήμερα -άκουσα αλλά ακόμα δεν είδα και δεν το λέω με σιγουριά- αποφάσισαν να την "κόψουν" σε ΔΤ (Δημόσια Τηλεόραση-σκέτο). Να δεις που θα το κάνουν τελικά ΔΝΤ (Δημόσια Νέα Τηλεόραση). Αμ πόϊς!

* Ρίξτε μια ματιά εδώ, είναι το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού. Αξίζει μια ματιά, αξίζουν πολύ βοήθεια, αξίζουν πολλά-πολλά συγχαρητήρια! Ο καθένας μας όσο, όπου κι ότι μπορεί να βοηθήσει, εθελοντικά και δημοκρατικά, με τις ίδιες δυνάμεις μας ν' απαλύνουμε την καθημερινότητα χιλιάδων συνανθρώπων μας...

* Χρυσός ... πανικός έπιασε τον ΠΑ.ΝΙΚΟΣ αλλά αξίζει τον κόπο, παρά το μακροσκελές του θέματος... Μπας και δούμε ότι "ότι λάμπει δεν είναι χρυσός, καρντάσι".

Μια ρατσί για σένα...

Απόψε ήρθα στο σπίτι της μικρής σου κόρης... Νόμιζα ότι θα σε δω να ξεπροβάλεις, όπως πριν 6 μέρες, να κάνεις το τσιγάρο σου μαζί μας... Δεν ήσουν, όμως εκεί...



Σε ήξερα -αναλογικά- το λιγότερο απ' όλους.

Με κέρδισες με την αλήθεια σου, την ωμή και σκληρή πολλές φορές, αλλά την αλήθεια σου... Νομίζω ότι σε κέρδισα κι εγώ... Δεν έχει σημασία αν πρόλαβα να σ' αγαπήσω ή αν πρόλαβες εσύ, καμία απολύτως...

Για μένα, θα μείνεις στην καρδιά μου, από 'κείνο το απόγιομα πέρυσι, όταν όλα φαίνονταν να καταρρέουν στην ζωή μου, που σε πήγαινα στο σπίτι της μικρής σου κόρης... τότε που μιλήσαμε έξω από τα δόντια για όση ώρα ήμασταν στ' αμάξι...


Απόψε, ήπια μια ρατσί για σένα...

Indi-pay-dence day

Γεννέθλιος μήνας ο Ιούλιος ... όπως κάθε χρόνο (από τα πράγματα που μένουν αναλλοίωτα στην πάροδο των χρόνων) .

Φέτος, όμως, υπάρχει μια ιδιαιτερότητα ... μια μικρή, να, τόση δα μικρή, σχεδόν ασήμαντη θα την έλεγες, πιο μικρή από το σύμπαν σίγουρα, ιδιαιτερότητα ... φέτος, για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια (φαγούρας? ξυσίματος? "κάτσε ένα λεπτό μανίτσα μ' " που λέει κι ο Μπέεε?), θα πάμε οι δυο μας διακοπές!!!

Ήταν τόση η χαρά μας όταν το αποφασίσαμε προ 2μήνου που ... δεν ξέραμε που να πάμε!

Το όνειρό μας είναι η Σαντορίνη ... αλλά ας όψεται ο some are ass και οι πριν και συν αυτό, δεν μας το έκαναν εύκολο για φέτος.

Οπότε οι σκέψεις ήταν: Ικαρία, Δονούσες, Ανάφη, Σαντορίνη, Κύθηρα, Γαύδος, Ίος, Πάρος, Κάλυμνος, Σαντορίνη, Κύθηρα, Ελαφόνησος, Γαύδος ... Όχι, δεν τρελάθηκα και τα ξαναγράφω, είναι οι διαδρομές που ακολουθήσαμε μέχρι να καταλήξουμε στο νησί που θα πάμε, αφήνοντας και κάποιες μέρες για την "μάνα Κρήτη" (το νησί).

Κι ερχόμαστε στο πρακτικό: διαδρομές πλοίων, τιμές, να πάρουμε αμάξι, να νοικιάσουμε αμάξι, επιστροφή στο Μ.Χ., ωράρια ... Τελικά, χτες το απόγευμα, τα βάλαμε κάτω, πήραμε τα τηλέφωνά μας, πήρανε φωτιά τα πληκτρολόγια και ΚΑΤΑΛΗΞΑΜΕ στα πάντα!!! Μεγάλη χαρά και ανακούφισης επήλθε εφ' ημών :) ... (ή έτσι νόμιζα :) ) 

Τελικά, μετά από την κατάληξη των σκέψεών μας, νέες ιδέες έρχονταν στο μυαλό "Α, από 'κει να πάμε εκεί" , "Όχι να φύγουμε νωρίτερα να πάμε και 2 μέρες εκεί" , "Αφού μας αρέσει η βόλτα, να πάμε με τ' αυτοκίνητο εκεί" ... 

Αυτό που κατάλαβα είναι ότι, τελικά, για κάπου θα ξεκινήσουμε! ... Το που θα καταλήξουμε και πως, θα σας τα πω τον Σεπτέμβριο! :) 

Μικρά-Μικρά

* Το θυμόσαστε αυτό το τοστ?

Φέτος το ξέχασα κι εγώ... Α ρε έρμε πατέρα τι τραβάς... ;)

* Προχτές πάτησα ένα γατάκι :( :( :(

*  Δείτε εδώ το άρθρο και προσέξτε τα κομμάτια:

"...Ο έλεγχος μπορεί να γίνεται από υπαλλήλους του Δημοσίου ή και από ιδιώτες."
"...Αν από λάθος ή άλλη αιτία ανακτηθούν στοιχεία άλλων προσώπων και όχι αυτών που ελέγχονται, αυτό δεν συνιστά παραβίαση του επαγγελματικού και τραπεζικού απορρήτου καθώς και του απορρήτου των στοιχείων σύμφωνα με τη νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων. Οι αρχές, υπηρεσίες και φορείς του Δημοσίου υποχρεούνται να καταστρέφουν αμελλητί τα στοιχεία αυτά." ΜΠΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

* Κατά τ' άλλα, ίσως βουτήξουμε τα κορμιά μας σε καμιά παραλία ...

Argumentum ad populum

Στον απόηχο του κλεισίματος της ΕΡΤ έχουμε βρεθεί μ' ένα μούδιασμα στο αριστερό χέρι, μην ξέροντας αν είναι έμφραγμα ή μυικός πόνος επειδή σηκώσαμε μια κούτα 50 κιλά. Ως γνήσιοι Έλληνες, που στο βίωμά μας έχει περάσει η "άποψη των πολλών είναι σωστή" -μαζί με πολλά άλλα κουσούρια μας- έχουμε ρωτήσει όλους τους γείτονες, τους θείους, τις ξαδέρφες, τους συγγενείς, τους μπατζανάκηδες κι αυτούς που το έπαθαν, τι να είναι αυτό. Κι όπως συμβαίνει στις αντίστοιχες περιπτώσεις, παίρνουμε την "άποψη του κοινού" για βοήθεια.

Τα τινά είναι δύο: ή πάμε στον γιατρό που είναι κατάλληλος για την διάγνωση του πιθανού εμφράγματος (οπότε είτε προλαμβάνουμε το θάνατο είτε μας χαρακτηρίζουν γραφικούς "έλα μωρέ, δεν στα είπα εγώ?") ή βάζουμε αλοιφές και παίρνουμε αντιφλεγμονώδη (οπότε είτε πεθαίνουμε είτε "είδες που τζάμπα φοβόσουν?"). Θα με ρωτήσετε τώρα ποιος είναι ο γιατρός (αν μη τι άλλο) στην περίπτωσή μας.

Πριν απαντήσω σ' αυτό θα ήθελα να κάνω μια μικρή αναδρομή...Μια αναδρομή των τελευταίων 3 χρόνων, έντονων μνημονιακών πολιτικών και αντιπαραθέσεων. Κανείς δεν αντιλέγει ότι σ' ένα κράτος που η ρεμούλα, η ρουφιανιά, το βόλεμα, ο ραγιαδισμός, ο ωχαδερφισμός κι η αρπαχτή βασιλεύουν, έπρεπε να γίνει ένα restart. Όχι μια "επανίδρυση" αλλά μια νέα οριοθέτηση αξιών, λειτουργιών, θεσμών και καταστάσεων. Αυτό, που θα έπρεπε πρώτοι απ' όλους εμείς οι ίδιοι να απαιτούμε από τους εαυτούς μας. Όταν απαιτεί ο καθένας μας από τον εαυτό του, το απαιτεί και για το σύνολο της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει. Κι όταν γίνεται αυτό, δεν υπάρχει περίπτωση ΠΟΤΕ να ανεβάσεις στην εξουσία -την οποιαδήποτε εξουσία- κάποιους οι οποίοι είναι ενάντια στον εαυτό σου και στην κοινωνία σου.

Στην Ιατρική μας μάθανε ότι στην εξελικτική πορεία του ανθρώπου ενσωματώθηκαν στο γονιδίωμά του χαρακτηριστικά που ξεκίνησαν ως επίκτητα αλλά στην πορεία αποδείχτηκαν καίρια για την επιβίωση του. Στον καιρό μου, 2  χαρακτηριστικά είναι κυρίαρχα: ο ωχαδερφισμός και ο ραγιαδισμός. Τα χρόνια που περάσανε από τους 4+ αιώνες της Τουρκοκρατίας δεν είναι πολλά και το σύνολό τους δεν είναι τέτοιο ούτως ώστε να τα θεωρήσουμε ως καίρια για την επιβίωση των Ελλήνων. Και με ιατρικούς όρους, δεν αρκούν χρονικά για να ενσωματωθούν στο γονιδίωμά μας. Καταρρίπτω λοιπόν τους ισχυρισμούς ότι "είναι στο DNA του Έλληνα" αυτά τα χαρακτηριστικά.Αλλά...

Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ. Το χρέος των πολιτικών που ανεβάζουμε ΕΜΕΙΣ στην εξουσία (θα έπρεπε να) είναι να εργάζονται και να δουλεύουν για το καλό το δικό μας (του καθένα ξεχωριστά) και της κοινωνίας μέσα στην οποία συνυπάρχουμε όλοι. Δυστυχώς, επειδή ξεπηδάνε μέσα από τα σπλάχνα μας, ξέρουν πολύ καλά τα ελαττώματά μας, τα "κουμπιά" μας αν θέλετε. Ξέρουν πολύ καλά την "πολιτική" διαίρει και βασίλευε. Ξέρουν ότι είμαστε τόσο "αλληλέγγυοι" μεταξύ μας που κοιτάζουμε ΜΟΝΟ αυτά που ενοχλούν προσωπικά και για τους άλλους δεν μας νοιάζει. Εξάλλου, γι' αυτό βρίσκονται σ' αυτή τη θέση, γιατί τους ανεβάσαμε να εξυπηρετούν ΜΟΝΟ τον καθένα από 'μας. Τι έχουν καταφέρει αυτοί οι κύριοι? Να καταβαραθρώσουν την κοινωνία στο όνομα "της ανάπτυξης και της εξυγίανσης", στρέφοντας τον έναν απέναντι στον άλλον.

Ας μην γελιόμαστε. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Δεν βγήκαν "ξαφνικά" όλες αυτές οι λίστες με τις μισθοδοσίες όλων των κλάδων εργαζομένων, κατά καιρούς. Ανάλογα τι σκοπούς εξυπηρετούσαν, για να "χτυπήσουν" τον εκάστοτε κλάδο, βγάζανε "στην φόρα" εισοδήματα για να εκνευρίσουν την "κοινή γνώμη" (=την γνώμη του όχλου δλδ) για να τους έχουν με το μέρος τους και να μην αντιδράσουν σ' αυτό που επρόκειται να κάνουν. Όπως είπε και ο Μπρεχτ: «Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου».

Τους έχουμε επιτρέψει να ευχόμαστε να ψοφήσει και η κατσίκα του γείτονα, αντί να πάμε την δική μας στο γιατρό να την κάνουμε καλά. Και για να επανέλθω στα τηςΕΡΤ. Το ίδιο πράγμα προσπάθησαν να κάνουν κι εδώ. Με τις μισθοδοσίες των υψηλοπάροχων "υπαλλήλων", με την εμφάνιση όλων των στραβών ενός -ακόμα- Δημόσιου Οργανισμού, προσπαθούν να στρέψουν την "κοινή γνώμη" εναντίων όλων. Οι προύχοντες δημόσιοι υπάλληλοι versus των ιδιωτικών και των ανέργων. Και φυσικά με άρμα την "εξυγίανση" ενός Δημόσιου Οργανισμού. "Αποφασίζομεν και διατάσσομεν" το κλείσιμο της ΕΡΤ...έτσι απλά, με μια υπογραφή. Οφείλω να ομολογήσω ότι αυτό ήταν λιγότερο αιματηρό από τα τανκς αλλά το αποτέλεσμα το ίδιο.

Για τις φωνές εντός, εκτός κι επί τ' αυτά της ΕΡΤ θα σας παραπέμψω εδώ για να δείτε να εκφράζεται το "διαίρει και βασίλευε". Στην πλειονότητά μας δεν μας άρεσε το πως λειτουργούσε η ΕΡΤ αλλά αυτό δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα που βιώνουμε τώρα. Ένα σφίξιμο έχω στο στομάχι από την Τρίτη 11-6-2013, ώρα 23.12, όμως...Πάντως, θα συμφωνήσω με τον Πιτσιρίκο ότι "Μου αρέσει που πολλοί δημοσιογράφοι της ΕΡΤ κάνουν την αυτοκριτική τους. Είναι σωστό αυτό, αφού, επί τρία χρόνια, πέφτουν κορμιά στη χώρα, και η πλειοψηφία των δημοσιογράφων της ΕΡΤ έκανε την ανήξερη, ενώ δεν ήταν λίγοι και αυτοί που σνόμπαραν τους διαδηλωτές." και "Σε κάθε περίπτωση, η ΕΡΤ γράφει την πιο χρυσή σελίδα της ιστορίας της, αφού, για πρώτη φορά, είναι ελεύθερη. Μου αρέσει πολύ που μπαίνουν διάφοροι καλεσμένοι μέσα στο στούντιο – ή μιλάνε περαστικοί έξω από το στούντιο- και λένε ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι. Αυτό είναι δημόσια τηλεόραση. Θα μιλήσει και ο τρελός. Και θα τον ακούσουμε όλοι.[...] Για πρώτη φορά στην ιστορία της, η ΕΡΤ είναι ανοιχτή. Στο χέρι μας είναι να την κρατήσουμε ανοιχτή και ελεύθερη. Μπορούμε να στηρίξουμε τους εργαζόμενους της ΕΡΤ -και οικονομικά-, ώστε επιτέλους η χώρα να έχει μια ελεύθερη δημόσια τηλεόραση και μια από τις καλύτερες τηλεοράσεις του κόσμου. Συνεχίζουμε να πληρώνουμε για την ΕΡΤ, και η ΕΡΤ περνάει στα χέρια των πολιτών. Στα δικά μας χέρια."

Το θέμα μας, όμως, δεν είναι μόνο η ΕΡΤ, και η κάθε ΕΡΤ, με τις απολύσεις των χλωρών που καίγονται μαζί με τα πολλά ξερά. Το θέμα είναι το χτύπημα, κατ' εμέ το τελειωτικό, που έλαβε αυτό που (θέλουμε ακόμα να) ονομάζουμε "Δημοκρατία". Γιατί αφού "το πείραμα πέτυχε" και δεν έγινε θρυαλλίδα ν΄ανάψει την μπαρουταποθήκη του Αρκαδίου, τότε ο σβέρκος του Ρωμιού πολλούς ζυγούς υπομένει ακόμα. Για μένα, θα έπρεπε ΑΥΤΟ να γίνει το εφαλτήριο να ξυπνήσουμε όλοι, να μας ταρακουνήσει όλους και τα δούμε τα πράγματα κατάματα. Να πάμε στον "γιατρό", να πάμε δλδ στον καθρέφτη μας μπροστά και να δούμε τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια μας. Όποιος αντέξει για ώρα, θα δει πολλά πράγματα που δεν περίμενε ότι θα δει. Και τότε θ' αρχίσω να ελπίζω ότι κάτι καλό θα βγει από τα χαλάσματα...

Γελοιότητες

...μπας και μας μπει καλά η εβδομάδα...

-Κλείνω τα μάτια μου στη δουλειά και προσεύχομαι για το καλό της ανθρωπότητας
και οι άλλοι νομιζουν οτι κοιμάμαι...αν ειναι δυνατόν...

-Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ...θα είναι στα άπλυτα

-Όταν ήμουν μικρος δεν με ένοιαζε τι θα φορέσω, κοιτάζοντας παλιές
φωτογραφίες κατάλαβα πως ούτε την μάνα μου την ένοιαζε.

-Μητρικό φίλτρο είναι αυτό που έχουν στα αυτιά τους οι μανάδες,
και όταν λες "θα βγώ" αυτές ακούν "θα πάω σε όργια, με όπλα και
ναρκωτικά, χωρίς μπουφάν" .

-Ήρθε και ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Φαίνεται ότι ο ανεμιστήρας που είχα ανοιχτό
όλο το καλοκαίρι, ήταν από Boeing 747. Δεν εξηγείται αλλοιώς.

-Δεν ήμουν βέβαιος γιατί ο γιατρός μου συνταγογραφησε LSD για την
δυσκοιλιότητά μου, μέχρι που είδα έναν δράκο και χέστηκα επάνω μου..

-Ισορροπημένη διατροφή είναι να κρατάς ένα σουβλάκι σε κάθε χέρι !

-Οι νέοι λογαριασμοί της ΔΕΗ θα έχουν φωσφορούχα γράμματα για να διαβάζονται
στο σκοτάδι.

-Πήγαν και έβαλαν σε κάθε αμάξι αυτή τη μ@λ@κία τον αισθητήρα..
Πας να παρκάρεις κι αρχίζει ΜΠΙΠ ΜΠΙΠ...
Λες και με το ΜΠΑΜ δε σταματάγαμε ...

-Και επειδή η Ελλάδα έδωσε τα Φώτα σε ολόκληρο τον κόσμο ήταν ανάγκη να της στείλουν το λογαριασμό 2500 χρόνια μετά;;;

-Χτες στα μπουζούκια μέθυσα τόσο που όταν σηκώθηκα να πάω τουαλέτα....
κέρδισα διαγωνισμό καλύτερης ζεϊμπεκιάς.

-Ωραίο το τζάκι μεν, γλιτώνεις και κάτι από το πετρέλαιο, αλλά .. δίνεις τα διπλά σε λουκάνικα και μπύρες !!!

Ένας άντρας μπαίνει σε ένα mini market καπνίζοντας...
Η υπάλληλος του λέει:
-Σας παρακαλώ κύριε, μην καπνίζετε!Απαγορεύεται το κάπνισμα εντός του καταστήματος.
Λέει λοιπόν και ο άντρας:
-Mα, τα τσιγάρα από το κατάστημα σας τα αγόρασα!
Και του απαντά η υπάλληλος:
-E, και; Και προφυλακτικά πουλάμε... Θα μας πηδήξετε κιόλας;!



...και εις άλλα με υγεία...ΖΜΠΟΙΝΓΚ

Άντρακλας, όχι λαλακίες!...:)

Χτες είχα πάει ο γερο-άνθρωπος να παίξω ποδόσφαιρο, 7χ7, στην Κηφισσιά.
'Ενεκα που είχε χώρο και για παιδιά κι ένεκα που θα φέρνανε κι άλλοι φίλοι τα παιδιά τους, ήρθε κι η γυναίκα μου με τον άντρακλά μας.

Κι εκεί, λοιπόν, που έτρωγα το ένα γκολ μετά το άλλο (καλά, να βλέπατε καραμπόλες να ξεχάσετε το γαλλικό σας μπιλιάρδο!), σε μια μικρή ανάπαυλα έρχεται ο μικρός κοντά μου και μου φωνάζει:

...
...
...
...

"Μπαμπάκα, είσαι τέλειος!"




Αυτό ήταν το καλύτερο κομπλιμέντο που μου έχουν κάνει στην ζωή μου !!!!!!
:D :D :D


(Περιττό μετά να σας πω ότι για την επόμενη μια ώρα παιχνιδιού, έφαγα μόνο ένα! :) )