Ημερολόγιο Οδοστρώματος (5)

Μετά από πολύυυυυυ καιρό, επιστρέφουν τα Ημερολόγια Οδοστρώματος .

Συνολικά θα είναι τρία νέα, απλά για λόγους σπατάλης χώρου, θα τα ανεβάσω ξεχωριστά :) .


Ήρθε επιτέλους εκείνη η ευλογημένη ώρα, Παρασκευή απόγιομα, που έφυγα από το γραφείο !
(ναι, μου συμβαίνει συχνά τον τελευταίο μήνα χαχαχαχαχα) .

Κατεβαίνω την Περιφερειακή Υμηττού, μπαίνω από νεκροταφείο Βύρωνα (βοήθειά μας) και φτάνω μετά πολλά στις δύο "Βουλιαγμένες" (που λέω κι εγώ) . Μπαίνω με κατεύθυνση προς Γλυφάδα και πιάνω δεξί ρεύμα, όπως πάντα .


Και τότε την είδα ...

Ένα μηχανάκι ...

Μια μαμά ...

ΚΑΙ !!!

2 ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΝΩ!!!!!!

πίσω της ... χωρίς κράνος ... να κρατάει το ένα την "μάνα" και το δεύτερο, το πρώτο ...


ΔΕΝ μου έφτανε το πρώτο σοκ, ήρθε και το κερασάκι !!!

Χτυπάει το κινητό της και το σηκώνει και ΜΙΛΑΕΙ !!!!!!!!!!!!!!


Στον σταυρό που σας κάνω, κι ας μην με βλέπεται, την κυνηγούσα να την σταματήσω και να την βρίσω ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ !!!

Την δολοφόνο !!!

Γαμώ το γαμομυαλό σου μέσα όπου και να 'σαι, ΜΑΛΑΚΩ !!!

Χρόνια Σου Πολλά !!!

Αντράκι μου όμορφο γλυκό !

Χρόνια σου πολλά καρδιά μου ! :) :) :)

Να σε χαιρόμαστε, να σε καμαρώνουμε, να σε βλέπουμε να γελάς με την καρδούλα σου και πάρε μας και την ψυχή !

Την ευχή μας να 'χεις μάτια μου όμορφα, χαρούμενα και γελαστά !


Σ' αγαπάμε τρελά ζωή μας :) :) :)


Αφρικάνος - Μικρή (μου)

Δεν είναι δύσκολο τελικά...

Τελικά δεν είναι δύσκολο να είσαι αγενής, άξεστος, ηλίθιος, κουτοπόνηρος και τελικά μαλάκας ...

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!

Και τις περισσότερες φορές ούτε καν αυτό, βγαίνει από μόνο του μόνο με μια λέξη, με μια πρόταση, μ' ένα νεύμα ή με το ... απόλυτο τίποτα :)

Τους λυπάμαι όλους αυτούς ... αρχικά μ' εκνευρίζουν αφάνταστα αλλά μόλις "αφήσω ατμό", τους λυπάμαι ...


ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ΠΑΙΔΙΑ !!!

Born to be...:)

Rainy night and we worked all day
We both got jobs 'cause there's bills to pay
We got something they can't take away
Our love, our lives

Close the door, leave the cold outside
I don't need nothing when I'm by your side
We got something that'll never die
Our dreams, our pride

My heart beats like a drum (all night)
Flesh to flesh, one to one (and it's alright)
And I'll never let go cause
There's something I know deep inside
You were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

We got something to believe in
Even if we don't know where we stand
Only God would know the reasons
But I bet he must have had a plan
Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

Light a candle, blow the world away
Table for two on a TV tray
It ain't fancy, baby that's OK
Our time, our way

So hold me close better hang on tight
Buckle up, baby, it's a bumpy ride
We're two kids hitching down the road of life
Our world, our fight

If we stand side by side (all night)
There's a chance we'll get by (and it's alright)
And I'll know that you'll be live
In my heart till the day that I die

Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

We got something to believe in
Even if we don't know where we stand
Only God would know the reasons
But I bet he must have had a plan
Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

My heart beats like a drum (all night)
Flesh to flesh, one to one (and it's alright)
And I'll never let go cause
There's something I know deep inside

Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

We got something to believe in
Even if we don't know where we stand
Only God would know the reasons
But I bet he must have had a plan

Cause you were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

You were born to be my baby
And baby, I was made to be your man

Κολομπυτήριο :)

Από χτες είμαι ένας υπερήφανος πατέρας!!!

ή χαζομπαμπάς, ότι θέτε διαλιέχτε και πείτε ;)



Ο αγόραρός μου "προβιβάστηκε" στην ομάδα που κολυμπούν χωρίς σωσίβιο!!! Σε μόλις 5 μαθήματα!!!

Κι έκανε και την πρώτη του βουτιά, κανονική βουτιά, ως κολυμβητής, και τα πήγε θαυμάσια!!!

ΑΨΟΓΟ στυλ, έτσι? ;)

(κι ύστερα σου λένε να μην θυμάσαι τα παιδικά σου χρόνια και την δική σου ιστορία! ;) It's a History repeating, που λένε :) )

Σκουλήκια

Ποιες από τις δύο κάστες είναι πιο πολύ σκουλήκια δεν ξέρω...


Πηγή: Λόγια Σταράτα

Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου...

Σήμερα ξημέρωσε μια καινούργια μέρα ...

Δύσκολη μέρα, απ' όλες τις απόψεις ...

Η χθεσινή μέρα ξεκίνησε λυπημένη, έγινε θλιμμένη, το γύρισε σε καταιγίδα που κόπασε το βράδυ αργά ...
Ήρθε να μας θυμίσει ότι σ' αυτή τη πόλη το νέφος δεν δηλητηριάζει μόνο το σώμα μας αλλά και τις καρδιές, το μυαλό και τις συνειδήσεις μας ... Κυρίως το τελευταίο, γιατί δεν μπορώ να καταλάβω πως βγήκε χθες καμαρωτός-καμαρωτός, λες και κέρδισε το 10πλό τζακ-ποτ στο Τζόκερ ...
Είμαι σίγουρος ότι αυτός και οι όμοιοί του το κέρδισαν ... σε βάρος σου, σε βάρος μου, σε βάρος όλων μας ...

Και σκέφτομαι το παιδί μου ... πως θα το μεγαλώσω, πως θα το αναθρέψω, τι θα του μάθω και πως θα τον κάνω να πιστέψει σ' αυτά που θα του πω ... Γιατί η θεωρία χωρίς την πράξη είναι λειψή ...
Και τι θα του πω όταν αρχίσει να με ρωτάει έννοιες και λέξεις που υπάρχουν στα λεξικά, δεν υφίστανται όμως πια στην καθημερινότητά μας ... Δημοκρατία ... Ελευθερία ... Ισότητα ... Ισονομία ... Αξιοπρέπεια ... και τόσες άλλες ...

Το κυριότερο όλων, όμως, είναι να έχει και να κρατήσει όνειρα κι ελπίδες!
Ακόμα και σ' αυτήν την χώρα, ακόμα και σ' αυτήν την κατάσταση, ακόμα κι έτσι ... :)

FW: Δεν είσαι μόνος μαλάκα, μ'ακούς;

Από την Μικρή μου, γιατί είναι καλό να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος! :)

"Είμαστε όλοι εδώ. Και γυναίκες και άντρες.
Έχεις πατέρες, μανάδες, αδέρφια, εραστές, φίλους και ο,τι άλλο το γαμημένο το σύστημα σου στέρησε.
Είμαστε εδώ ο ένας για τον άλλον. Θα σου δώσουμε φαϊ αν πεινάς, θα σου γλύψουμε τις πληγές αν χτυπήσεις, θα σε αγκαλιάσουμε αν κρυώνεις. Εδώ για όσο χρειαστεί.
Μην φοβάσαι να έρθεις μαζί μας.
Είμαστε παντού στο δρόμο. Μας βλέπεις στα λεωφορεία, στη δουλειά, στο σχολείο σου. Παντού είμαστε και σε φυλάμε. Όπως φυλάμε ο ένας τον άλλο.
Είμαστε μια νέα κοινότητα. Είμαστε επώνυμοι και γνωστοί σου.
Κοίτα λίγο καλύτερα και θα μας δεις.
Το μυστικό χαρακτηριστικό για να μας αναγνωρίσεις: Έχουμε 2 μάτια.
Όλα τ'αλλα μπορεί να 'ναι διαφορετικά, αυτά όμως, όλοι εμείς, τα έχουμε.

Μην το σκεφτείς, χτύπα μου την πόρτα. Δεν θέλει δύναμη. Θέλει ένα χέρι να σηκώσεις.
Μην το σκεφτείς, μίλησέ μου. Δεν θέλει δύναμη. Θέλει το στόμα σου ν'ανοίξεις.
Μην το σκεφτείς, ζήτα μου βοήθεια. Δεν θέλει δύναμη. Θέλει το στόμα σου ν'ανοίξεις.

Μίλα επιτέλους. Δεν είναι ντροπή.
Το ότι μας φτάσανε εδώ είναι ντροπή, μόνο αυτό.
Μίλα λοιπόν, τι περιμένεις;
Ολα τ'αλλα θα τα βρούμε. Εγώ κι εσύ. Εσύ κι εμείς.

Δεν είσαι μόνος σου φίλε μου, τ'ακούς;"

Το λίνκυ εδώ.

Πόνος

Τελικά ο πόνος για τους χαμένους ανθρώπους μας δεν έχει σύνορα, δεν έχει φυλές, δεν έχει ταυτότητα και διαβατήριο...

Δεν είναι λάθρος, νόμιμος ή ιθαγενής...

Απλά υπάρχει, είναι εκεί και μας χτυπάει την πόρτα...

Ούνοι

Τελικά επέστρεψαν ...

Ήταν αναπόφευκτο, βέβαια ...

Αλλά ήλπιζα να καθυστερήσουν ...

Αρχές της άλλης εβδομάδας τους περίμενα ...

Αλλά φευ! ...

Οι Αθην-Ούνοι επέστρεψαν, μαζί με την κίνησή τους! :)

Διακοπή Διακοπών

Ναι, λοιπόν.

Μετά τα νεύρα της πρώτης εβδομάδας εργασίας (...ας πούμε) και του deal με τις Δημόσιες Υπηρεσίες αυτού του τόπου, ήρθα η ώρα να σας δώσω μια μικρή γεύση των καλοκαιρινών μου διακοπών :)

Ξεκινήσαμε, λοιπόν, εγώ, η γυναίκα μου και το Ποκιοκιό μας να μπούμε στο πλοίο που θα μας μετέφερε στον τόπο των διακοπών μας. Κατ' απαίτηση του Ποκιοκιού (που σημαίνει "διαταγή" γα τον παππού χιχιχι) το πλοίο ήταν το "Έλυρος" :)

Π.ά.μ.ε. (σαν άλλοτε...)

Και πάνω, που λέτε αγαπητοί φίλοι, που ήθελα να σας γράψω 5 γραμμές για τις καλοκαιρινές διακοπές μου, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό κλπ κλπ κλπ ... ήρθε η ΔΕΗ και μου 'κοψε το ρεύμα, πουρνό-πουρνόοοο!...

Γιατί?

Γιατί χρωστούσα, λέει, 3 λογαριασμούς (αστεία πράγματα, γκουχγκουχγκουχ, χμχμχμ...)

Σιγά τα ωά, "λεφτά υπάρχουν" άρα θα πάω να κάνω επανασύνδεση(ς) ... σκέφτηκα εγώ ...

Φτάνω στο τοπικό γραφείο της ΔΕΗ ... κόσμος, ουρά απ' έξω, τουλάχιστον 30 άτομα!!! Τα 'χασα, την κάτσαμε την βάρκα σκέφτηκα ...

Πήγα από το πλάι, που ήταν τα ταμεία. Τότε κατάλαβα ότι "μπροστά" ήταν για την επανασύνδεση! ... "Ωχ, αλί αλί και τρις αλί", έλεγα εκ των έσω μου.

Πλερώνω (το ένα μέρος, έτσι? μην είναι και πλεονέκτες και τα θέλουν όλα δικά τους! ;) ) και κατευθύνομαι να πάρω "νουμεράκι". Το 114 ... μέσος χρόνος αναμονής, 44 λεπτά ...

Κοιτάζω το ταμπλό, ήταν το νούμερο 62!!!

Βγαίνω έξω και πέφτω πάνω στους ανθρώπους που σας ανέφερα προηγουμένως. Καμιά 20αριά άτομα, όλοι νεαροί/ές, με μόνη "παραφωνία" έναν 40++. Βλέποντας τα χαρτιά που κρατούσαν στα χέρια τους και ακούγοντας τις συνομιλίες τους, κατάλαβα ότι ήταν του ΠΑΜΕ.

Θα κάνω εδώ μια παρένθεση, να τελειώσω τα της ΔΕΗ και θα επανέλθω. Έχοντας φτάσει η σειρά μου μετά 2 ώρες, ο καλοσυνάτος (σχετικά ... ) υπάλληλος μ' εξυπηρέτησε, λαμβάνοντας υπ' όψιν το ποσό που κατέθεσα ήδη αλλά "απαιτώντας", ως υπηρεσία, το υπόλοιπο (που είναι διπλάσιο του καταβληθέντος) σε ... ένα μήνα! Λες και τότε θα γεννήσω τα λεφτά, μαζί με την κυρία Εφορία (another prayer's godspell, που λέει κι η Λευκή Αρκούδα). Το τρελό είναι το εξής: ο υπάλληλος που μ' εξυπηρετούσε, στην σειρά μου, ΔΕΝ μπορούσε να μου κάνει την επανασύνδεση αλλά έπρεπε να πάω στο διπλανό γραφείο, σε μια άλλη κυρία, για να γίνει αυτό. Οκ ...
ΌΜΩΣ!!! ... Στο γραφείο αυτό ΔΕΝ υπήρχε νουμεράκι αλλά ΣΕΙΡΑ, και άνθρωποι περίμεναν ήδη εκεί! Ευτυχώς που δεν παραπονέθηκαν οι άνθρωποι ... κι ευτυχώς που δεν μου είπαν να πάω πίσω στην ουρά!!! :) Γιατί θα έβαζα μέσα τ' άλογό μου και ... φαντάζεστε την συνέχεια! ;)
Κρίμα, όμως, αφού αναβαθμίζονται οι υπηρεσίες τους, να έχουν αυτό το σκατοσύστημα και να μην τελειώνεις ΚΑΝΟΝΙΚΑ, στην σειρά σου, με το νουμεράκι σου ...

Κλείνει η παρένθεσης.
Κάθομαι έξω σε μια ζαρντινιέρα, καπνίζοντας το τσιγαράκι μου και περιμένοντας να έρθει η σειρά μου. Κάποια στιγμή, βλέπω τον 40++ να πετάει στον αέρα τα πολύχρωμα έντυπα, εν είδη φέιγβολάν! Ο αέρας που φυσούσε τα σκόρπισε στον δρόμο και στο πεζοδρόμιο. Του φάνηκε πολύ έξυπνη η ιδέα του και το ξανάκανε! Από την εικόνα των σκουπιδιών που δημιουργήθηκαν (ναι, πια ήταν σκουπίδια του δρόμου γιατί κανείς δεν νομίζω να σκύψει και να πάρει ούτε ένα) πρέπει να πέταξε καμιά 50αριά ... Και μ' άρεσε ... μ' άρεσε αυτή η "εικόνα" της οικολογικής συνείδησης και της δημοτικής συνείδησης και της προσωπικής συνείδησης, που με γυρίσανε πολλάαααααααααα χρόνια πίσω, σε προεκλογικούς αγώνες με μαζικές μαζώξεις "για να φαινόμαστε πολλοί και να πικάρουμε τον απένταντι" ... και δώωωωστου τα χαρτάκια κι οι πλαστικές σημαίες και τα φέιγβολάν ... και δώστου μετά να καθαρίζουν άνθρωποι (άλλοι) τις δικές μας μαλακίες ... και δώστου να πληρώνουμε (όλοι) τις δικές τους μικρόνοες σκοπιμότητες ... 

Τους σιχάθηκα ...

Τους βαρέθηκα όλους ...

Γυρισμός 2012...

Γύρισα...




...κι έχω ΝΕΥΡΑ!!!....




.... κι είμαι στο γραφείο ΜΟΝΑΧΟΣ μου να μιλάω με τα ντουβάρια!!!....




...κι ΕΧΩ νεύρα!!!.....





...και δουλειά έχω, μυαλό δεν έχω....




...ΚΙ έχω νεύρα!!!....




....που γύρισα στο -ΔΕΛΟ!!!!!....




...ΑΥΤΑ!!!....






(όταν συνέλθω θ' ακολουθήσει τοστ {διπλό τυρί-ζαμπόν-γαλοπούλα-μπέικον-ντομάτα-μαγιονέζα-πατατάκια-μανιτάρια} / ΝΑΙ, πάχυνα πάλι #$(*#@)$@)%)

"Ψολή πηλά ανεβήκαμε..."

...και φοβόμαστε τι? Το πέσιμο? Η πτήση μετράει ... Η προσγείωση θα έρθει ότι κι αν κάνεις ... Φχαριστίσου την πτήση ...

Ολυμπιακοί Αγώνες 2012 (μακάβριο ;) )

Σας έλειψα?

Ναι, σιγά μην σας έλειψα! :Ρ

Αυτή τη περίοδο είμαι σε προ-διακοπική διάθεση...

Το μυαλό ταξιδεύει σε θάλασσες και παραλίες, σε ήλιους, βουτιές, θαλασσινούς μεζέδες και ρέκλα ατελείωτη...

Κι αυτό είναι καλό για το μυαλό μου για να ταξιδεύει και να προσμένει...ΑΛΛΑ πολύ κακό για την δουλειά μου :(

Τέλος πάντων, ακόμα εδώ είμαι, για μερικές μέρες δηλαδής, οπότε θα με τρώτε στην μάπα λίγο ακόμα! ;)

(μα τι ευγενικά που τα γράφω ο φούστης! χαχαχαχαχαχα)

Ουγκ και Χάου και τα λοιπά που έλεγα και παλιότερότερα ;)

...κι έτσι συγκινήθηκα σήμερα!!!

ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ αγορίνο μου!!!..........

Τα καλύτερα να σου τύχουν από 'δω και μπρος στην ζωή σου... 

Έτσι ξύπνησα σήμερα :)

Ορέστης...

Μαύρος Γάτος...

...είπε:

"Να ζεις την κάθε σου μέρα σαν να 'ναι η τελευταία και ταυτόχρονα, σαν να 'ναι η πρώτη"


...αν ξέρεις και τα όριά σου, τότε μπορεί να μπορέσεις να ΖΗΣΕΙΣ πραγματικά...






Αφορμή, το ταξίδι του Μανώλη, έτσι στα ξαφνικά...

Καλό σου Ταξίδι...