Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Μια ρατσί για σένα...

Απόψε ήρθα στο σπίτι της μικρής σου κόρης... Νόμιζα ότι θα σε δω να ξεπροβάλεις, όπως πριν 6 μέρες, να κάνεις το τσιγάρο σου μαζί μας... Δεν ήσουν, όμως εκεί...



Σε ήξερα -αναλογικά- το λιγότερο απ' όλους.

Με κέρδισες με την αλήθεια σου, την ωμή και σκληρή πολλές φορές, αλλά την αλήθεια σου... Νομίζω ότι σε κέρδισα κι εγώ... Δεν έχει σημασία αν πρόλαβα να σ' αγαπήσω ή αν πρόλαβες εσύ, καμία απολύτως...

Για μένα, θα μείνεις στην καρδιά μου, από 'κείνο το απόγιομα πέρυσι, όταν όλα φαίνονταν να καταρρέουν στην ζωή μου, που σε πήγαινα στο σπίτι της μικρής σου κόρης... τότε που μιλήσαμε έξω από τα δόντια για όση ώρα ήμασταν στ' αμάξι...


Απόψε, ήπια μια ρατσί για σένα...