Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2006

Γενέθλια

Όχι όμως τα κανονικά αλλά τα ιντερνετικά!

Το Σάββατο λοιπόν είχα γενέθλια....έκλεισα τον 1 μήνα στην blogόσφαιρα (αγκού το μωρό)! "Σιγά ρε μεγάλε, κάτι έκανες", θα μου πείτε....Ίσως να'χετε και δίκιο. Για μένα όμως είναι κάτι. Είναι μια αλλαγή αυτή, μια σελίδα άξαφνη στην ζωή μου που ήρθε από το πουθενά -εγώ ένα κομμεντάκι ήθελα να βάλω στον roupis, τίποτα άλλο! Και ξαφνικά βρέθηκα να δέχομαι θετική ενέργεια από παντού! Όχι πάντα, βέβαια, αυτό είναι αλήθεια! Παραξενεύτηκα όμως με τον εαυτό μου που κατάφερα και μπλόκαρα την αρνητική! Κιού μου!

Μέσα σ'ένα μήνα γνώρισα πολλούς και πολλά! Έμαθα Π(ρο)Χ(ριστού) να προσέχω σε ποιους να δείχνω εμπιστοσύνη -δεν είναι όλα όπως φαίνονται. Έμαθα να διαβάζω πολλά και να πιστεύω λίγα, καθόλου ή όλα. Αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι έμαθα να διαβάζω πίσω από τις γραμμές -ΚΙ ΑΥΤΟ ήταν το καλυτεροτεροτεροτεροτερότερο! (υπερτροφικός βαθμός - μη γελάς εσύ, και μην με διορθώσεις τώρα, δικό μου είναι το τοστάκι -τυρί, ζαμπόν, μαγιονέζα- όπως θέλω τα γράφω! :-)ΡΡΡ )

Επίσης, σ'αυτόν τον μήνα συνέβησαν κι άλλα γεγονότα: έδωσα εξετάσεις και δεν μπέεεεερασα -αλλά αυτό ουδόλως με πτώησε! Γνώρισα νέους ανθρώπους, έκανα νέες φιλίες που θα'θελα να κρατήσουν (ο χρόνος θα δείξει), ίσως πάρω προαγωγή ή μετάθεση (μπορεί και το ένα και το άλλο - πάντα τα μπέρδευα αυτά τα 2). Αλλά το πιο σπουδαίο είναι ότι ΖΩ ! Όχι με την κλασική έννοια της λέξης, αφού τώρα γράφω, θα πει πως δεν παίζω μπάσκετ στους Paradise Angels! Ζω όμως, όπως δεν είχα ζήσει -τελικά- ποτέ μου! Όλες μου οι αισθήσεις έχουν γίνει ΕΝΑ ! Αναπνέω από το δέρμα μου, ακούω με τα μάτια μου, βλέπω με την μύτη μου, γεύομαι με τ' αυτιά μου και αγγίζω με την γλώσσα μου...

Και όχι, δεν παίρνω ληγμένα! Αυτά είναι για άλλους. Εγώ παίρνω την ζωή που μου ανήκει, που μου αξίζει, που ήθελα-θέλω-και θα θέλω! Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο (πλέον).

Hteo sam da ti kazem istinu od prvog trenutak! Nisam doziveo tako nesto do sad! Nisam znao sta znaci ziveti dok te prvog upoznao i video! Osecam to da ti si jedina zena za mene, do kraja mog prelepog zivota -ako hoces da podelimo nase zivote i da ih spojimo iz pocetka!

(Ρούπη-Γαλαξία, μην κάνετε την μετάφραση...στην φιλία μας!)



Υ.Γ. Σ' ευχαριστώ που μοιραστήκαμε αυτή τη ταινία μαζί...έστω κι έτσι. Θα σου πω κάτι και θα μάθεις και κάτι ακόμα. Αυτό που θα σου πω είναι ότι υπήρξα έτσι, όπως αυτός στην μέση της ταινίας...αλλά όχι πια! Αυτό που θα μάθεις είναι ότι μαζί σου είμαι και θα είμαι όπως αυτός στην αρχή και το τέλος της ταινίας...Κι αν μ' αφήσεις και το θες κι εσύ...για την ίδια κατάληξη!

"...And what's the odds to that? Big...Very Big...Extremelly Very Big!..."

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2006

Ο έρωτας της νύχτας...

Νύχτα, νύχτα εσύ...
που κάτω απ' το φως των χιλιάδων σου λαμπρών αστέρων
χαμένος σε μιαν άκρη σου
την κόρη σου προσμένω, την ηλιόλουστη και την μαυροματούσα
την Σελήνη, ολόγιομη και δροσοσκέπαστη
να με λούσει με το αγνό της φως,
να΄ρθει και να γαληνέψει τ' άπατα νερά
της ταραγμένης μου καρδιάς.
Γιατί, την ώρα τούτη που κοιτώ τ' αέναο στερέωμά σου,
πίσω ως πηγαίνει ο νους μου ανασκυρτά
στην θύμησή της, τη θύμηση που ζωντανή
κρατώ, μακρυά απ' τον φθορέα χρόνο.
Τα μάτια της σαν με κοιτούν,
ίδιες νηφάλιες γαλάζιες λίμνες
όπου χαρά κι ελπίδα πάνε αντάμα,
διώχνουν την σκιά που μαυρίζει την ψυχή μου.
Τα ξανθά της τα μαλιά,
ως παιχνιδίζουν με τον άνεμο,
ίδια πλοκάμια χταποδιού που ψάχνει την τροφή του
έτσι αιχμαλωτίσανε αυτά τον λογισμό μου!
Σελήνη εσύ εκεί, ψηλά στον ουρανό σου,
μητέρα όλων των δύστυχων ως είμαι και εγώ,
άκουσε την παράκληση του ταπεινού του γιου σου
και στείλτου περίσσεια δύναμη
την μπόρα για ν' αντέξει.
Και μ' άκουσε η Μάνα μου και μήνυμα μου στέλνει
με Πούλια και μ' Αυγερινό, τι ποιο γοργά να έρθει:
" Δύναμη και βοηθός ο Ερωτας για σένα,
ο παντοδύναμος θεός που όλους τους συντρέχει ".
Βοήθεια άλλη δεν ήθελα καλύτερη απ' αυτή
γιατί και μόνο τ' όνομα με κάνει δυνατό!

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2006

Μαλακία

Τετάρτη, 26-7-06, πρωΐ

Καλημέρα σας!

Σήμερα τοστάρω μετά από πολλές μέρες ... Δεν ήμουν παρών μπροστά στον Νώντα (και για όσους δεν κατάλαβαν, Νώντας=ΠιΣι -όχι, για να μην υπάρξει καμιά παρεξήγησις!) κι ακόμα δεν είμαι δηλαδή, αλλά δανείζομαι το baby του bato για την ανάγκη (έκανα την ανάγκη φιλοτιμία, που λένε!).

Σήμερα είναι από 'κείνες τις μέρες που ξυπνάς κι αναρωτιέσαι...Ποιος είμαι, τι κάνω, που πάω?...Όχι! Απλά αναρωτιέσαι...
Αναρωτιέσαι τι συμβαίνει γύρω σου, τι απασχολεί τους άλλους και τελικά μήπως έχεις χάσει κάποιο επεισόδιο αυτής της ζωής το οποίο δεν θα το δείξει επανάληψη αυτό το καλοκαίρι γιατί δεν θα'χει τηλεθέαση...Λίγοι από 'σας με ξέρετε. Για την ακρίβεια μόνο ο Ρούπης με ξέρει σαν κάλπικη δεκάρα, 3-4 ακόμα γνώρισα τώρα και καναδυό ανώνυμοι ή μισο-επώνυμοι...

Είμαι κατά της μαλακίας. Και δεν εννοώ τον αυνανισμό, όχι.... εκεί είμαι πολύ υπέρ αλλά όχι και του στυλ "σαν πετύχει η μαλακία τύφλα να'χει το γ@@@@ι" (γιατί δεν το γράφω κανονικά? γαμήσι, λοιπόν). Είμαι κατά της μαλακίας που δέρνει τους ανθρώπους ("τι είναι μικρό, άσπρο κι έχει και μαστίγιο? - η μαλακία που σε δέρνει", ένα πράγμα...). 'Οπως θα'χετε καταλάβει σήμερα πάσχω απο "ταπηρωκρανίωση" - περαστικά μου!
Είμαι και κατά πολλών άλλων καταστάσεων: της βλακείας, της κουτοπονηριάς, της έπαρσης για κάτι που δεν είναι...Αλλά όλα αυτά μπορώ να τα συγχωρήσω ή να τα παραβλέψω. Στον βλάκα δεν μπορείς να κάνεις κάτι, ότι και να του πεις δεν θα το καταλάβει και δεν αλλάζει. Τον κουτοπόνηρο, από την στιγμή που δεν σε πειράζει, τον καταλαβαίνεις από μίλια μακρυά και απλώς γελάς με την προσπάθειά του να σε κοροϊδέψει. Τον ψεύτικα επαρμένο....ε, εκεί γαμιέμαι στα γέλια.

Τον μαλάκα όμως?....Αυτόν που είναι ΟΛΑ τα παραπάνω plus πολλά-πολλά άλλα?....Πως να τον κάνεις ζάφτι?....Το συγκεκριμένο είδος ανθρώπων απαντιέται όλο και πιο συχνά στις μέρες μας, με γεωμετρική πρόοδο, είναι η αλήθεια. Και όσο μεγαλώνουν ηλικιακά τόσο αναλογικά μεγαλώνει κι η μαλακία τους στον εγκέφαλο! Πως λέμε "για την ηλικία σου καλή κι η μαλακία σου"? Ε, αυτό! Δεν υπάρχει λογική σ'αυτούς τους ανθρώποι...ή τες-πα, τα δίποδα εκείνα όντα. Ή μάλλον υπάρχει, η λογική του παραλόγου. Το κακό είναι ότι, δυστυχώς, μασκαρεύοντεαιπολύ όμορφα! Βάζουν τις σάλτσες τους, το ωραίο προσωπείο τους, πετάνε το δόλωμα και περιμένουν να τσιμπήσει. Και πιάνει ρε γαμώτο! Μετά προσπαθείς να εξηγήσεις τ'αυτονόητα! Πως όμως? Βρίσκεσαι σε καταστάσεις που λες "μα είναι δυνατόν?" ! Κι όμως είναι.......
Κατσαρίδες περνάνε εξετάσεις με παπαγαλία και μηδέν γνώσεις και μετά προσφέρουν "οικειοθελώς και αυτοβούλως" βοήθεια....Κάποιες άλλες κόβονται με 52 (όταν η βάση είναι 50!!!!) κι επιμένουν σ'αυτό όσο κι αν τους το τρίψεις στην μούρη....Και άλλοι, που τους έχει πειράξει το πολύ ιώδιο της θάλασσας, η ηλικιακή αγαμία και η πολύ μαλακία και νομίζουν ότι είναι οι σουπερντουπερουάου άντρες, οι τέλειοι, που κάθε γυναίκα οφείλει υποταγή κι υπακοή κι αναμονή και...και...και....Τους συχαίνομαι τους τελευταίους, με πιάνει αναγούλα και μόνο που το σκέφτομαι....



Πέμπτη, 27-7-06, πάλι πρωΐ

Καλημέρα σας,

Ση΄μερα ξαναδιάβασα αυτά που έκανα draft χτες....δεν ξέρω αν πολυβγάζουν νόημα για τους πολλοί αλλά για τους λίγοι σίγουρα! :-)
Ήθελα να το ρετουσάρω....αλλά δεν έχει νόημα, έχει?

Χτες έφαγα κάτι γεμιστά, από άλλο πλανήτη! Τύφλα να΄χει ο Μαμαλάκης κι η Βέφα μαζί! Του θανάτου, μιλάμε!!! Έμαθα κι ευχάριστα νέα, τα πολλοστά τις τελευταίες 6 μέρες (φτου, σκόρδα!) και προβλέπω ο φετινός χειμώνας να είναι ο καλυτερότεροτεροτεροτερος μου τα τελευταία....32 χρόνια!

Άλλαξα και το "About me"...Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις, δεν έχει καμιά σημασία η προηγούμενη περιγραφή...Η καινούργια είναι πιο "πιασάρικη"!

Τάδε έφη Ούγκα-Ούγκα, ο τελευταίος των γνήσιων τέκνων του Γκαμεντάνι (ντάνι-ντάνι μέχρι να πετάνει!).


Υ.Γ. Σ'ευχαριστώ που είσαι εσύ, που μπήκες και υπάρχεις στην ζωή μου και που Θεού θέλοντος και ημών (βεβαίως-βεβαίως) θα συνεχίσεις να υπάρχεις για πολλά χρόνια ακόμα...!

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2006

Αγαπητοί μου...

...συν και μέτα-bloggers ! Το βλογάκι αυτό (και ο admin του, βεβαίως-βεβαίως!) θα αναστείλει τις δραστηριότητές του τουλάχιστον μέχρι την άλλη εβδομάδα! Μην χαίρεστε ότι θα 'ναι για διακοπές (που τέτοια τύχη) αλλά για υποχρεώσεις και ταξίδια δουλειάς...
Αν όλα πάνε καλά το επόμενο και τα παρεπόμενα Τοστάκια θα είναι η ώρα κι η χαρά του παιδιού! :-)


Σήμερα το πρωί ξύπνησα ευτυχισμένος, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, χωρίς να ξέρω το γιατί...Τα νέα της ημέρας, όμως , με κάνανε κι έκλαψα από χαρά! Ευτυχία στο τετράγωνο, λοιπόν!!!

Καλημέρα σας και να'στε καλά! Μακάρι να νοιώσετε σύντομα κι εσείς την ευτυχία που νοιώθω τώρα!


Υ.Γ. 1 Τα δεύτερα νέα της ημέρας δεν ήταν τόσο καλά ... Η παρέα (βλ. άλλο Τοστάκιο) κανονισε παραμονη στον Μπάλο ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΝΩ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ !!!!!!! ΑΑΑΓΚΡΡΡΡΡΡΡΡ ΚΑΙ ΓΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡ ΚΑΙ ΑΑΑΑΑΑΑΑ .....

Υ.Γ. 2 Στιχομυθεία με τον ταμία της Τραπ. της Ελλάδος (σημερινό):
-Χειρουργική δηλώνετε?
-Ναι, γιατί?
-Γιατί οι περισσότεροι δηλώνουν Παθολογία ....

Τα σχόλια είναι περιττά....

Για SysAdmins και οχι μόνο ! :-)

Αγαπητό PC-Solutions,

Πέρσι, έκανα αναβάθμιση από το Αρραβωνιαστικός 5.0 στο Σύζυγος 1.0 και παρατήρησα πως το καινούριο πρόγραμμα άρχισε να κάνει αναπάντεχες αλλαγές στα λογιστικά φύλλα, περιορισμένη πρόσβαση στις εφαρμογές λουλουδιών και χρυσαφικών που παλιότερα, στην έκδοση Αρραβωνιαστικός 5.0, δούλευαν απρόσκοπτα.

Επίσης, το Σύζυγος 1.0 απεγκατέστησε πολλά άλλα πολύτιμα προγράμματα όπως το Ρομαντικός Περίπατος 9.9 και εγκατέστησε ανεπιθύμητα Popups, όπως τα Champions League 5.0 και Κυριακή στα Γήπεδα 8.0.

Το Διάλογος 1.3 δεν τρέχει πια ενώ το Καθαριότητα 2.6 προκαλεί κολλήματα και κατάρρευση του συστήματος.

Προσπάθησα να τρέξω το Μουρμούρα 5.3 GOLD edition... αλλά εις μάτην.



Μια Απελπισμένη γυναίκα





Απάντηση



Αγαπητή "Απελπισμένη γυναίκα":

Έχε υπ' όψιν πως το Αρραβωνιαστικός 5.0 είναι ψυχαγωγικό πακέτο ενώ το
Σύζυγος 1.0 είναι λειτουργικό σύστημα, με απαιτήσεις από τον χρήστη.

Προσπάθησε να δώσεις την εντολή C:\Nomiza_pws_me_agapouses.exe και εγκατέστησε το Δάκρυα 6.2 σε original έκδοση.

Λογικά, το Σύζυγος 1.Ο θα εκκινήσει αυτόματα τις εφαρμογές Ενοχή 3.0 και Λουλούδια 7.0 σε random λειτουργία.

ΠΡΟΣΟΧΗ
* Υπερβολική χρήση του παραπάνω προγράμματος μπορεί να προκαλέσει την κλήση των screen saver Κατσούφικη Μουγκαμάρα 2.5 και Μπύρα 6.1 (Το Μπύρα 6.1 ίσως προκαλέσει την αναπαραγωγή WAV αρχείων τύπου "Δυνατό ροχαλητό", που καταργούνται μόνο με επανεκκίνηση).

* Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει εγκατάσταση του Πεθερά 1.0 και μην σκεφτείτε καν να τρέξετε τα βοηθητικά αρχεία Εραστής 2005 BETA και Γκόμενος 3.8 unregisterd (δεν είναι συμβατά με το Σύζυγος 1.0 και μπορεί να προκαλέσουν κατάρρευση του συστήματος και πλήρης καταστροφή του λειτουργικού).

Συνοψίζοντας, το Σύζυγος 1.0 είναι ένα εξαιρετικό πρόγραμμα, αν και με περιορισμένη μνήμη, που χρειάζεται κάποιο διάστημα για να εμπεδώσει μερικές καινούριες εφαρμογές.

Σκεφτείτε σοβαρά την απόκτηση συνοδευτικών προγραμμάτων που θα βελτιώσουν την απόδοση του σημαντικά. Συστήνουμε το Ζεστό Φαΐ 3.0 με auto update, Καυτά Εσώρουχα 5.3 και το Δημιουργικά Τρομερής Κορμάρας 10.1 με την επιλογή "εκτέλεση κατά την εκκίνηση".


Με εκτίμηση.


Ο admin

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2006

Είκοσι χρονών

Καμιά φορά,
το μυαλό μου σταματά
στης σκέψης τον τρελό ρυθμό.
Καμιά φορά,
τα σύννεφα τα γκρίζα
σκοτεινιάζουν την μικρή μου καρδιά.
Καμιά φορά,
αισθάνομαι τον κόσμο να χάνω
κάτω από τα πόδια μου.
Κι όμως...
είμαι μόνο είκοσι χρονών...
Καμιά φορά,
τους ανθρώπους δεν αντικρύζω,
τους φοβάμαι.
Καμιά φορά,
η λύπη μου ξεχειλίζει
σε δάκρυα καυτά, σταγόνες του ωκεανού.
Καμιά φορά,
στο αδιέξοδο λύση δεν υπάρχει
μα ούτε και πρόβλημα.
Κι όμως...
είμαι μόνο είκοσι χρονών...
Καμιά φορά,
η αγάπη παραμένει
είδος φτηνό προς πώληση.
Καμιά φορά,
τα κύματα του ενθουσιασμού
σπάνε σε τείχη γρανίτινα, αδιαφορίας.
Καμιά φορά,
ο εαυτός μου βασανίζει
το άγνωστο σώμα μου, σαδιστικά.

- ΜΑ Θ' ΑΝΤΙΣΤΑΘΩ !

Όμως...
δεν είμαι πια είκοσι χρονών...

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2006

Προσωπικό test

Tο test αυτό εφάρμοζε μια Βελγική εταιρεία προκειμένου να προβεί σε προσλήψεις. Όταν διέρρευσε, απαγορεύτηκε η χρήση του, επειδή φωτογράφιζε ακριβώς το χαρακτήρα κάθε υποψηφίου (προσωπικά δεδομένα!!!!) Διαβάστε την παρακάτω ιστορία και απαντήστε στην ερώτηση όσο πιο αυθόρμητα και γρήγορα μπορείτε .

Λοιπόν, είναι δυο νησιά γειτονικά...στο ένα ζει ένας άγριος (βάρβαρος,απολίτιστος με γένια...), και ένας πολιτισμένος (Ευρωπαίος λέει το τεστ). Στο άλλο ζουν αρκετοί άνθρωποι, μεταξύ αυτών και μια κοπέλα που είναι ερωτευμένη με τον Ευρωπαίο και έχει "σχέση" μαζί του. Θέλει να πάει στο απέναντι νησί προκείμενου να συναντήσει τον αγαπημένο της. Ρωτάει το μοναδικό βαρκάρη του νησιού, πόσα θέλει να την πάει απέναντι μετη βάρκα του. Ο βαρκάρης της άπαντα ότι δε θέλει λεφτά και ότι θα την πάει στο νησί τουκαλού της, υπό τον όρο ότι θα είναι γυμνή μέσα στη βάρκα. Η κοπέλα σοκάρεται...δεν ξέρει τι να κάνει και πάει να ζητήσει τη βοήθεια του σοφού του νησιού. Αυτός αφού, την άκουσε με προσοχή, της απάντησε: "Να κάνεις παιδί μου αυτό που σε προστάζει η καρδιά σου..." Κι έτσι η κοπέλα αποφάσισε να πάει γυμνή, προκείμενου να συναντήσει τον αγαπημένο της. Πράγματι τυπικός ο βαρκάρης την πήγε. Στην προκυμαία όμως ήταν ο άγριος...ο οποίος μόλις είδε γυναίκα και μάλιστα γυμνή...τη βίασε...Την στιγμή του βιασμού έρχεται ο Ευρωπαίος βλέπει το σκηνικό και έξαλλος λέει στην κοπέλα να τα μαζέψει και να φύγει αμέσως!!! Δεν τη θέλει πια...χωρίζουν!!!! Και τη διώχνει....Τέλος ιστορίας....

Εσείς πρέπει να αξιολογήσετε τα 5 πρόσωπα, από τον καλύτερο στον χειρότερο, δηλαδή, στο νούμερο 1 αυτός που πιστεύετε ότι ήταν ο καλύτερος, στο 2 ο αμέσως επόμενος ... και στο 5 ο χειρότερος όλων...Σας θυμίζω τα πρόσωπα: άγριος, Ευρωπαίος, κοπέλα, βαρκάρης, σοφός...Απαντήστε αμέσως και αυθόρμητα. Μην αναλύσετε το πως και το γιατί...Ότι σας έρθει με το πρώτο άκουσμα...Μετά τα αποτελέσματα αν θέλετε αιτιολογείστε τις απαντήσεις και το σκεπτικό σας...Πριν, όχι..

(Σ.Σ τις απαντήσεις τις έχω. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, όποιος κάνει το τεστ μου το δηλώνει στο email και του τις στέλνω, no questions asked!)

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2006

...και η άλλη!

(Σ.Σ. από αυθεντικό email που στάλθηκε προς γυναίκα. Ο blogger δεν σημαίνει ότι ντε και καλά συμφωνεί με ΟΛΑ - για να εξηγούμαστε!)

24 πράγµατα που κάνουν µια γυναίκα πραγµατικά απωθητική

1) Να ρωτάει "γιατί ?" Όταν της δείχνεις (ή ακόμα χειρότερα, όταν της λες) ότι δεν σου αρέσει (πια)..
2) Το να μιλάνε πολύ ναζιάρικα συνεχώς . "Τί σέλει το μικούλι μου ? Ζατί ζεν αγαπάς το ζουζουνοπιτσικουλίνι σου ? Όοοοσι, όσι... ζε μου λες αλήσεια...". Τί απίστευτο ξενέρωμα είναι αυτό! Είπαμε μας αρέσουν τα νάζια, αλλά όχι συνεχώς!!!
3) Να μπαίνει μπροστά από την τηλεόραση τη στιγμή του γκολ και να λέει "ξέρεις τι χαριτωμένο που είναι το μωρό της Βαρβάρας ? Μια γλύκα είναι! Μόνο που πρέπει να του αλλάζουν πάνες κάθε 2 ώρες!" Μα δεν το έχετε χωνέψει ακόμη ότι η ώρα της μπάλας για μας είναι ΙΕΡΗ???
4) Να με παίρνει τηλέφωνο για να μου θυμίσει ότι έχουμε επέτειο. Κλείνουμε 16,5 μέρες μαζί. Ναι μάτια μου όμορφα το ξέρω!!! Δεν έχω ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ...!!!
5) Όταν στολίζεται σαν ``επιτάφιος ``.... Η κομψότητα και η θηλυκότητα για μένα είναι μέγα προτέρημα για την γυναίκα...
6) Αυτές που φοράνε φαρδιά παντελόνια σε στυλ Hip-Hop και ακολουθούν γενικά αυτή την ιδεολογία ντυσίματος. Και μετά βρίζουμε τον Σάκη Ρουβά που φόρεσε μια VERSACE φούστα!!!!!
7) Βάψιμο. Όσο περισσότερο τόσο χειρότερα. Το τελείως άβαφο είναι το καλύτερό μου. Αυτό ισχύει για τους περισσότερους άντρες. Οι γυναίκες έχουν τρομερό πρόβλημα στο να κατανοήσουν αυτή τη μικρή, πικρή αλήθεια?
8) Με χαλάει αφάνταστα να βλέπω γυναίκα με τακούνια και να μην ξέρει να τα περπατάει. Πως πας έτσι?????
9) Οι λάθος τοποθετημένες καμπύλες... Και τι εννοώ; Εννοώ πως η γυναίκα οφείλει να έχει μεσογειακές καμπύλες κοιλιά πλάκα (η έστω λίγη, λέω λίγη κοιλίτσα επιτρέπεται, επαναλαμβάνω λίγη!!!) και αν υπάρχουν καμπύλες να υπάρχουν στους γοφούς.
10) Μούσια, μουστάκια, αξούριστη μασχάλη, Αξούριστα πόδια.. Κ ψάχνετε να βρείτε γκόμενο έτσι???????????? ΕΕΕΛΑ ΑΛΕΕΕΚΟΟΟ!!!!!!
11) Να νομίζει ότι είναι ωραιότερη απ' ότι πραγματικά είναι και να συμπεριφέρεται ανάλογα. Δεν υπάρχει πιο γελοίο θέαμα από κάτι απαράδεκτες με τουπέ που νομίζουν ότι έχουν κάνει όλο τον αντρικό πληθυσμό να χαζέψει.
12) Αυτές που νομίζουν ότι όποιος τους μιλάει το κάνει για να τους την πέσει!!! Έχω σταματήσει με το αυτοκίνητο για να ρωτήσω ένα δρόμο, "συγνώμη, να σας ρωτήσω κάτι ?" και -χωρίς καν να με κοιτάξει- μου απαντά "α να χαθείς ρε βλάκα"! Έμεινα ένα τέταρτο στο αμάξι και γελούσα μόνος μου!!!!
13) Το να πιστεύουν οτι μπορούν να αλλάξουν τελείως τον σύντροφό τους. "Η αγάπη μας θα τον αλλάξει. Δε θα κοιτάει άλλες γυναίκες/ δε θα πίνει/ δε θα με χτυπάει/ δε θα τρώει τα λεφτά μου στο καζίνο/ θα αγαπήσει τη μαμά/ κτλ.".
14) Αυτές που μου λένε ότι είμαι η δεύτερη σοβαρή τους σχέση,ενώ φαίνεται από χιλιόμετρα μακριά ότι είναι δασκάλες του σεξ. Επειδή συμβαίνει και σε πολλούς φίλους αυτό, το έχουμε ονομάσει "το σύνδρομο του δεύτερου"..
15) Να υπόσχεται πολλά και να πράττει λίγα(Συνηθισμένο και αυτό... Ειδικά στο κρεβάτι!!!)16) Το να μην κάνουν ούτε καν την κίνηση να πληρώσουν όσες φορές κι αν βγείτε μαζί. Μια φορά είχα κάνει πλάκα σε μια κοπέλα και της είπα ότι έχω να πληρώσω μόνο τα δικά μου. Εκείνη δεν είχε πάρει καν λεφτά μαζί της! Έπρεπε να δείτε πόσα χρώματα άλλαξε!
17) Το να τηλεφωνούν για να τσεκάρουν αν όντως είσαι εκεί που έχεις πει ότι θα είσαι. Η αμφισβήτηση για μας είναι ένας καλός λόγος για να φάτε κέρατο... Λίγη εμπιστοσύνη ζητάμε κι εμείς βρε!!!
18) Το να πιάνουν δήθεν αδιάφορα το κινητό μου.
19) Να μου κάνει δώρα παντόφλες-ζωάκια.Ή σωβρακάκια με καρδούλες, λουλουδάκια και πουλάκια. Ή γραβατούλες με τον Μίκυ και τον Τουϊτυ. Και να θέλει να τα φορέσω κι από πάνω!!!
20) Να βγαίνουμε για ψώνια και να δοκιμάζει τα πάντα από δυο φορές και σε όλους τους συνδυασμούς. Ο μόνος τρόπος να την κάνω να ξεκολλήσει απ' το μαγαζί είναι να την πέσω στην πωλήτρια!!!
21) Η αργοπορία και η καθυστέρηση.Το να μπορείς να δεις 2 ταινίες (του Αγγελόπουλου) στο DVD μέχρι να ετοιμαστεί για να βγείτε. Πριγκίπισσα μου γιατί κάνεις τόση ώρα???...
22) Να βάζει τη φωτογραφία μου wallpaper.Ακόμα χειρότερα, να θέλει να βάλω κι εγώ τη δική της.
23) Να μου κάνει το τραπέζι με "μοντέρνα κουζίνα", π.χ. μπαρμπούνι βραστό με σάλτσα από δαμάσκηνα, γαλοπούλα γεμιστή με κουρκουμπίνια και για επιδόρπιο παγωτό σοκολάτα με σως μουστάρδας. Αστέρι μου όμορφο μια γκαρμπονάρα θα μου έφτανε!!!
24)Το βρίσιμο, το στρίψιμο τσιγάρου και γενικότερα φιλότιμες προσπάθειες να μιμηθούν ''χαρίσματα'' του ανδρικού φύλου. Η θηλυκότητα είναι το παν - δώστε της την θέση που της αξίζει....

και ΜΗ χειρότερα ........................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η μία όψη...

(Σ.Σ. από αυθεντικό email που στάλθηκε από κοπέλα.)

Πως να κάνετε έναν άντρα ευτυχισμένο

Θα πρέπει:

- Να του κάθεσαι, αλλά όχι από την αρχή, γιατί θα σε θεωρήσει εύκολη και
δεδομένη

- Να του κάνεις ότι θέλει στο κρεβάτι, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αλλά,
προς Θεού, μη φανεί ότι το έχεις ξανακάνει, γιατί θα σε θεωρήσει εύκολη και
θα ξενερώσει!

- Αν δεν το κάνεις καλά, είσαι ξενέρωτη
- Αν το κάνεις πολύ καλά, είσαι πουτάνα

- Να έχεις στην εντέλεια νύχια, μάτια, μαλλιά, ρούχα, αλλά προσοχή: Είναι
φοβερή σπατάλη χρόνου και χρημάτων να πηγαίνεις κομμωτήριο, γυμναστήριο,
μανικιούρ-πεντικιούρ και για ψώνια... Αυτά τα κάνουν οι ανεγκέφαλες. Τσ,τσ,
τς!!!

- Να δείχνεις έξυπνη (μην πούνε ότι κυκλοφορούμε με κανένα βλήμα), αλλά μην το παρακάνεις γιατί μπορεί να νιώσει μειονεκτικά!

-Να θες και να μη θες να κάνεις οικογένεια: Αν θες, είσαι Κατίνα και θέλεις να τον τυλίξεις. Αν δε θες, είσαι επιπόλαιη, ελαφρών ηθών και δεν μπορεί να
σε πάρει στα σοβαρά!

Προσοχή:

- Αν τον περιποιείσαι πολύ, μπορεί να εκληφθεί ως προσπάθεια 'τυλίγματος'.
- Αν δεν τον περιποιείσαι πολύ, ως αδιαφορία...

- Η πολλή δουλειά και η ενασχόληση με την καριέρα μπορεί να εκληφθεί ως
'τσ, τσ, γυναίκα είναι αυτή;' Το αντίθετο σημαίνει ότι είσαι κατίνα και
χωρίς στόχους!

- Αν μαγειρεύεις καλά, μπορεί να σημαίνει ότι θέλεις να τον τυλίξεις
- Αν είσαι νοικοκυρά και τακτική, μπορεί να σημαίνει ότι θέλεις να τον
τυλίξεις
- Αν δεν κάνεις τα δύο παραπάνω, είσαι ανεπρόκοπη, δεν είσαι για σπίτι και
γιατί να σε παίρνει κανείς στα σοβαρά!

- Αν τον παίρνεις συχνά τηλέφωνο, μπορεί να σημαίνει ότι θέλεις να τον
ελέχεις και ασφυκτιά
- Αν όχι, το παίζεις γκόμενα!

- Αν είσαι προοδευτική, ανοικτόμυαλη και μοντέρνα...=πουτανα
- Αν είσαι συντηρητική, το μόνο που θέλεις είναι να παντρευτείς, άρα να τον τυλίξεις!

Αντε βγάλε άκρη...............

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2006

ΕΕΕΛΑΑΑ ΑΛΕΚΟΟΟ !!!



ΠΟΟΟΣΑΑΑ ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΚΛΕΙΕΙΕΙΝΕΙΕΙΕΙΣ ???

ΠΟΟΟΣΑΑΑ ??????

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Και για να μην έχετε απορία : χ*χ+7=ν*ν-4 , όπου ν=χ+1 ! Άντε να δω τα μαθηματικά σας!!!

(Το Τοστάκι αυτό θ'ανεβαινε από το πρωί. Επειδή ο ΟΤΕ αποφάσισε να μου κάνει κι αυτός ένα δωράκι σήμερα, "έριξε" τον κόμβο του στα Χανιά και δεν είχα ADSL αλλά την παλιά,καλή κι αγαπημένη PSTN...:-( -Να 'ναι καλά τα παιδιά, με συγκινήσανε! κλαψ-σνιφ)

Ήθελα να γράψω πολλά πράγματα σήμερα...

Για το πριν και το μετά...Για τα παρελθόντα γεννέθλια...Για την ανασκόπηση της ζωής μου...Για τα λάθη και τις παραλείψεις μου...Για τις ευτυχισμένες στιγμές μου και τους τρελλούς αλλά απολύτως φυσιολογικούς -για μένα- φίλους μου...Για τις παλιές αγάπες και τις νέες λάχταρες...Για τα σχέδιά μου και τις επιθυμίες μου...Για τα όνειρα που δεν μου βγήκαν κι αυτά που κάνω τώρα...

Γι'αυτά κι άλλα πολλά ήθελα να γράψω σήμερα...Τελικά δεν θα το κάνω...Δεν είναι του παρόντος...
Σήμερα γιορτάζω! (Είμαι ήδη 5 ώρες στα {εξίσωση+1}) Οπότε θα τ'αφήσω για κάποια άλλη στιγμή!

Δια τον λόγον τούτον, αποφάσισα να κάνω αυτό το Τοστάκι μουσικό! :-)
Λοιπόν :

-> Enigma - Sadness
-> Brian Adams - Summer of '69
-> Barry White - Let the music play
-> Roxette - Listen to your heart
-> U2 - With or Without you

Υ.Γ. Roupis, μόλις έριξα το Τζοκεράκι! Κι αν μου κάτσει θα μου αλλάξει την ζωή ? Όχι...Απλά θα με κάνει να πραγματοποιήσω όλες τις ευχές σου! Σ'ευχαριστώ, bato! I secaj, jednom se zivi!

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2006

Τρελή διάθεση (2)



(Μιλάμε έχω φοβερή διάθεση αυτό το Σ/Κ !!!! Μπα σε καλό μου !!! :-) )


Νύχτα χωρίς τ'αστέρι μου, νύχτα χωρίς φεγγάρι,
ίντα να κάμω την ζωή, ο χάρος να την πάρει...

Να ξαποστάσω ήθελα απόψε στο κορμί σου,
δεν ίντονε τσι μοίρας μου να κοιμηθώ μαζί σου...

Η Πούλια κι ο Αυγερινός στον ουρανό επάνω,
γλυκά μου ορμηνέψανε δικιά μου να σε κάμω.

Όμως η νύχτα έφυγε κι ο ήλιος εθεάθη
και τ' όνειρό σου, μάτια μου, από μπροστά μου εχάθη....

Μαράζι έχω στην καρδιά, στα στήθια έχω πόνο
ετσά 'ναι που κατάντησα στη σκέψη τζη και μόνο!


by Konstantinos R.

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2006

Διάθεση

{Χ}

Δεν ξέρω γιατί αλλά έχω μια τρελλή διάθεση από το απόγευμα και θέλω να γράψω μια μαμακία για να περάσει η ώρα!

Όπως είδατε, έχω μαρκάρει με κόκκινο Χ αυτό το Τοστάκι, ούτως ειπείν είναι λίιιιιγο ακατάλληλο! Ξέρω ότι δεν συνάδει με το ύφος του Βλογακιού μου και -σας παρακαλώ φίλοι μην με παρεξηγήσετε, θα επανέλθω στα συγκαλά μου- αλλά είπαμε : έχω τρελλή διάθεση!!!

Η ερώτησής μου είναι αρχέγονη και πάντα κρίσιμη!

-Τελικώς, το μέγεθος μετράει ή ο τρόπος ? Φταίμε εμείς αν οι γυναίκες είναι κλειτοριδικές, κολπικές και μεικτές ?

Ο λόγος σε σας...κι οι ντομάτες σε μένα !!!

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2006

Μοναξιά*


...Αγαπώ τον άνεμο, που χαϊδεύει τα μαλλιά σου.
Αγαπώ τον ήλιο, που χρυσίζει τα μάτια σου.
Αγαπώ την βροχή, που κυλάει στο δέρμα σου.
Αγαπώ το σύμπαν, που γεμίζει τις αισθήσεις σου...
Την νύχτα, τ' άστρα κυλούν γοργά στο καλντερίμι τ' ουρανού.
Μικρά φανάρια που φωτίζουν το δρόμο προς την ευτυχία,
τον δρόμο μου.
Δρόμος βατός και άβατος, δύσκολος και εύκολος,
κατήφορος κι ανήφορος, δρόμος χωρίς επιστροφή.
Δίχως αρχή αλλά με τέλος, με άϋλο φως
που θρέφει την ψυχή μου,
σαγηνεύει το μυαλό κι αναταράσει την καρδιά μου.
Στα μάτια μου τρεμοπαίζει μια φωτιά.
Είναι το πύρινο χρώμα του ήλιου π' ανατέλλει,
ρίχνοντας άπλετο το φως και δύναμή του στο σύμπαν,
είναι το ίδιο χρώμα της δύσης,
όταν με απλότητα ζωγραφίζει τη μοναξιά μου
στο μονοπάτι που οδηγεί στα χνάρια της κρύας νύχτας.
Όμως έμελε να μείνει μόνο φως, χωρίς ανταπόκριση...
Μοναξιά και πάλι...


*by Konstantinos R.

Τελικά μήπως είμαι downnιάρης?


Το χθες έκλεισε όμορφα...Συνάντησα παλιές φίλες, προηγούμενους έρωτες, εφηβικούς και μεταγενέστερους...

Είδα ότι άφησα το σημάδι μου κι εγώ κι αυτό μ'εκανε χαρούμενο. Μην με παρεξηγήσετε, δεν το λέω εγωιστικά! Ούτως ή άλλως αυτές μ'απορρίψανε ή με διώξανε...Απλά ήταν μια ικανοποίηση, να βλέπω ότι τελικά δεν με ξεχάσανε, ότι κάτι καλό άφησα στην ψυχή και την καρδιά τους, ίσως και κάποια επιθυμία ξανάσμιξης ή και μόνο το "αν"...

Το σήμερα άνοιξε την πύλη του στην συννεφιά... Εντάξει δεν λέω, δρόσισε! Αλλά, Θεούλη μου, νυσάφι! Καλοκαίρι έχουμε! Το χειμώνα μαρτυρήσαμε! Άσε μας κι εμάς λίγο να χαρούμε!....
Αλλά πουουου αυτός, τον χαβά του! Εμένα θ'ακούσει?

Η δουλειά καλά κρατεί, τρέξιμο από 'δώ κι από 'κεί, ψιλοάσκοπο, χαρτούρα κι Άγιος ο Θεός! Κι εκεί είναι που σκάει το μηνυματάααακιιιι! Όχι που θα σας άφηνα παραπονεμένους να μην μάθαιτε αν πήρε ή όχι! Σας το παραθέτω αυτούσιο, τα συμπεράσματα δικά σας:
"Καλημέρα σας!Πως είστε;Γυρίσαμε από τα Παρίσια!Πολύ όμορφα περάσαμε!Να πας! (Σ.Σ. !!!!! πως μωρή?)Σε ευχαριστώ πολύ για το βραχιόλι.Είσαι πολύ καλός!(Σ.Σ. μαλάκας,κορόιδο,βλάκας,να-τρέχεις-πίσω-από-μένα κτλ) Τώρα θα το φοράω.Τι νέα από τα μαθήματα;Διαβάζεις;Φιλιά και καλά να περνάς."

....Αυτό!...Το΄στειλε εν ώρα δουλειάς...Ούτε να σηκώσει το γαμημένο το τηλέφωνο να με πάρει, τζάμπα είναι από την εταιρεία...Ένα ξερό μήνυμα....
Δεν πειράζει, αγόρι μου, στο ύψος σου εσύ (και τι ύψος, 1.95)! Δεν απάντησα...και δεν ξέρω αν θ'απαντήσω και καθόλου σε μήνυμα....Υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν μούσμουλα, σκέφτηκα!

(χε,χε,χε-πονηρό γελάκι από το διαολάκι πίσω από την πλάτη μου)

Δεν ήξερα, δεν ρώταγα! Δεν ρώτησα αλλά έμαθα...

"Χτυπάω" το νουμεράκι της κοπέλας που είχα γνωρίσει πριν μερικές εβδομάδες και την ξανάδα χτες (χτες μου το΄δωσε κι όλας). Νόμιζα πως "έπαιζε" παιχνίδι κι αποφάσισα να δω που πάει....3-0 με πέναλτυ από τ'αποδυτήρια και πριν βγάλω ακόμα την φόρμα της προθέρμανσης! Κοντολογίς έχει φίλο στο Ηράκλειο και θα'ρθει το Σ/Κ και άμα είναι θα με πάρει την άλλη Τρίτη να βγούμε να τα πούμε....(τα κάλαντα, ίσως?...λέω 'γω τώρα!)

Να'μαι άλλη μια φορά με το απόλυτο μηδέν! Μηδέν στην καρδιά, μηδέν στην αγκαλιά, μηδέν εις το πηλίκον...


LaLaLaLa Life is wonderfull ,όπως λέει και το τραγουδάκι...Ναι, η ζωή είναι υπέροχη! Και τελικά, όλα αυτά με κάνουν πιο δυνατό (αφού δεν με σκοτώνουν...) και καλύτερο, για να δωθώ όταν -και ΑΝ- θα΄ρθει η κατάλληλη...

Μ'ακούς ? ..... Σε περιμένω ! :-)

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2006

Οι φωτό...


...που δεν μπήκανε στο προηγούμενο γ#^%*&$*&%*$^&ο ποστάκι!!!!!

Πολύχρονος!:-)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ROUPIIIIIIIIISSSSSSS!!!!!!!

Λίγο πριν πέσω για ύπνο (την λεγόμενη και σιέστα...) είπα να σου αφιερώσω αυτό το ποστάκι (στάκι-στάκι το τοστάκι)!

Ξέρω ότι μέχρι το βράδυ ΔΕΝ θα περάσεις καλά με την κατσαρίδα -αναγκαστικά- στο πλάϊ σου, γι'αυτό φροντίζω να σου φτιάξω λίγο την διάθεση!

Λόγω των υποχρεώσεών μας ξέρω ότι τα γεννέθλιά μας (...και τα δικά μου σε 8 μέρες...) θα είναι φατά (όπου φ=σκ) αλλά σου υπόσχομαι πως άμα κατέβεις κάτω θα το γλεντήσουμε δεόντως!!!

Άντε βρε, και με μια φυσιολογική γυναίκα!



(Φυσιολογική?....Εμείς?......ΜΠΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!!!!!!!!!)

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2006

Μπάνιο υπό βροχή...

Απόψε βίωσα μια πολύ όμορφη στιγμή...κι είπα να την κρατήσω για μένα.

Αλλά μετά αποφάσισα ότι έπρεπε να την μοιραστώ μαζί σας....!

Κατά τις 8 με πέρνει τηλέφωνο το φιλαράκι, σκασμένο από την δουλειά, και με παρακαλεί να πάμε για μπάνιο! Κοιτάζω έξω τον ουρανό, μουντίλα... Αλλά επείδή οι φίλοι στην ανάγκη φαίνονται, είπα να του κάνω το χατήρι!

Στο δρόμο έβλεπα τα σύννεφα να πυκνώνουν, έτοιμα για βροχή. Εγώ και η βροχή...διαζύγιο πολλάαααα χρόνια!

Φτάνουμε στην πισίνα του ξενοδοχείου του (άλλου) φίλου μου και μια και δυο βουτάμε στο νεράαακιιιι.....!

Η σκηνή αυτή μου ξύπνησε όλες τις αισθήσεις (και τις 7)!.... Η θερμοκρασία του νερού ιδανική, τα φώτα στην πισίνα να πρασινίζουν το νερό, στο βάθος ο ουρανός να έχει πάρει το μενεξεδί του χρώμα σ'εναλλαγές με το γκρι-μαύρο των συννέφων, εγώ να είμαι αραχτός στην υπερχείληση της πισίνας και ... να βρέχει!
Σήκωσα το πρόσωπό μου προς τον ουρανό κι άφησα την βροχή να με ξεπλύνει ... από το μέσα κι από το έξω μου....

(για την global!)



Αύριο θα έχουμε τηλέφωνα...Μετά από μια εβδομάδα θα με θυμηθεί ότι υπάρχω κι όχι γιατί θα της έρθει αναλαμπή αλλά γιατί θα λάβει αυτό που είχα υποσχεθεί να της φτιάξω......Όμως θα έχω δουλειά, πάαααραααα πολύ δουλειά και δεν θα μπορέσω ν'απαντήσω στα τηλεφωνήματα, στα μηνύματα, στα emails .........................................

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2006

15Αύγουστο στον Μπάλο (...και για την Ηρώ!) - Μέρος 2ον



Μετά από ένα υπέεεεροχο ξημέρωμα (ακούς global ? ξημερώνει κι εδώ !:-)), όπου κοιμήθηκα στις 2 και ξύπνησα στις 6 (άτιμο αγώι!) κι αφού ολοκλήρωσα την δουλειά για να μην με απολύσουνε (έχω 5 στόματα να θρέψω, 3 γάτες, 2 σκύλους, 1 καναρίνι κι 1...καρχαρίνι!:-)), αποφάσισα να ολοκληρώσω αυτό το αφιέρωμα (όχι σαν τους πολιτικούς μας που δεν καταφέρνουν να ολοκληρώσουν ποτέ αλλά "ολοκληρώνουν" πάντα πάνω μας...).

Πέρυσι το καλοκαίρι ξε-αρραβωνιάστηκα κι ήμουν στα πολύ -μα πάρα πολύ- down μου ...
περισσότερο γιατί πίστευα πως ο τρόπος κι ο λόγος ήταν μαμακία .... (τεσπά, άλλο ποστάκι αυτό...) Έρχεται λοιπόν ο αξάδερφός μου και μου λέει ότι θα πάνε στον Μπάλο για το 4ήμερο κι αν ήθελα ν'ακολουθήσω!
Αν ήθελα λέει!!! Σαν τρελλός!:-) (όχι πως δεν είμαι, το νόημα να περνάει!). Μαζεύουμε τα συμπράγαλα (=πράγματα) και δρόμο! Ήταν 3 οικογένειες κι εγώ το σύνολον 10 νοματέοι. Το καλό της υπόθεσεις ήταν ότι δεν έχω μεγάλη διαφορά ηλικίας ούτε από τους γονείς ούτε από τα παιδιά, κι έτσι χαβαλεδιάρηδες που είμαστε ήταν σίγουρο ότι θα περνάγαμε καλά!
Αφού κάναμε την γνωστή διαδρομή που περιέγραψα πιο κάτω, φτάνουμε στον Μπάλο όπου μας περιμένει ο καπετάν-Νικόλας με την βάρκα του. Φορτώνουμε απάνω όλη τη πραμάτεια και μένα μαζί (οοοοο πραμάααατευτήηηηης!). Εκεί κάπου άρχισα να την βλέπω ... καπετάν-Κωσταντής! Καζικωμένος (=δεν υπάρχει ακριβής, μη-πρόστυχη μετάφραση!) στην πλώρη έδινα οδηγίες στους ... πισινούς μου (εγώ έχω έναν αλλά ήταν κι άλλοι 2 μέσα:-)). Αφού φτάσαμε τέρμα αριστερά (όπως φαίνεται στην φωτό 1) ξεφορτώσαμε κι αρχίσαμε να στήνουμε τις σκηνές.
Σημαντική παράληψη: στον Μπάλο υπάρχουν άνθρωποι που μένουν μόνιμα όλο το καλοκαίρι κι όχι σε σκηνές! Από αυτά που ξεβράζει η θάλασσα έχουν φτιάξει καλύβες-σπιτάκια με όλα τα κοφμόρ, υπνοδωμάτια, κουζίνα, μπάνιο -όχι τουαλέτα, γι'αυτό πάμε στο ... μεγάλο, αν και η καντίνα που'ναι εκεί διαθέτει μία. Υπάρχουν ηλεκτρογεννήτριες για τα ψυγεία και για τον απαραίτητο -λιγοστό- φωτισμό! Ένας από αυτούς είναι κι ο καπετάν-Νικόλας, που για συντομία θα τον λέμε "Καπετάνιο"
Στην παραλία λοιπόν είχαμε και το beach-bar μας, "Ο έναστρος ουρανός". "Παρκάραμε" τις σκηνές από δίπλα και το βραδάκι πήγαμε να ρίξουμε δίχτυα. Ξεκινήσαμε με τον καπετάνιο και τον ξάδερφό μου και ανοιχτήκαμε για τα καλά. Φανταστήτε τώρα σκηνικό στην επιστροφή: βράδυ, ησυχία (εκτός από τον θόρυβο της μικρής μηχανής), αστέρια στον ουρανό, ο Μπάλος μπροστά μας κι από πάνω το φεγγάρι σε μια μεσαία φέτα, να φωτίζει το δρόμο μας.............Θεϊκό! Εγώ κλασικά στην πλώρη ,κάτι σαν τον Λεονάρντο (μόνο που δεν υπήρχε περίπτωση να πνιγώ όπως έκανε αυτός ο λαλάκας!).
Την άλλη μέρα το πρωΐ βγάλαμε καλή ψαριά, που θα την κάναμε κακαβιά! Αφού ξεψαρίσαμε, πήγαμε για μπάνιο, όπου μετά θα περιμέναμε να'ρθουν η ξαδερφούλα μου με μια συμφοιτήτριά της (α,ναι, παράληψη Νο2:ο ξάδερφός μου στην ουσία είναι θείος μου αλλά επειδή με περνάει 8 έτη, δεν θέλει να του το ...θυμίζω!).
...............Κι εκεί αγαπητοί μου φίλοι ξεκινάει το μαρτύριό μου!!!!! Γιατί η συμφοιτήτρια ήταν ... φτυστή -ΜΑ ΟΛΟΦΤΥΣΤΗ- με τον πρώτο μου έρωτα, που είχαμε χωρίσει πριν 2 χρόνια.....Είχαν μάλιστα και την ίδια ημερομηνία γέννησης!!!!!!! (μπεεεεε πρόβατε, ισχύουν τελικά τ'αστρολογικά δίδυμα? κι αν ναί, υπάρχει περίπτωση να γίνουν και ... τρίδυμα??? Γιατί θα λωλαθώ στο τέλος!) Όπως καταλαβαίνεται πέρασα από 3 εγκεφαλικά, 2 καρδιακά, 40 κύματα κι 60 μαθητάδες (άσχετο!).

(Θυμάστε φαντάζομαι για πιο λόγο πήγα Μπάλο,ε? για να ξεχάσω.....λέει!......)

Το βραδάκι πάντως μ'αποζημίωσε . Φτιάχτηκε μια κακαβιά που όμοιά της δεν έχει ξαναγίνει (εκτός από τα χέρια του καπετάνιου)! Ομηρικές μάχες γύρω από μια κουταλιά που περίσσευε! Άλλο να σας το γράφω κι άλλο να το βλέπετε! Κατ'όπιν, για την χώνεψη, τσακίσαμε μερικά ουισκάκια στο μπαρ και ακολούθησε η γνωστή φιλολογική συζήτηση (περί ανέμων και υδάτων), κάτω από την απέραντη ησυχία και τα άστρα....Βέβαια, εγώ είχα καρφιά στον κώλο, με την άλλη δίπλα μου, και φερόμουνα σαν χάχας!...δεν ήξερα η αριστερά μου τι ποιεί (ούτε κι η δεξιά μου. βέβαια!). Αφού τους έκανα να νοιώσουν όλους άβολα (...εδώ υπάρχει ένας έρωτας....μεγάααααλοοοοοος....), σε κάποια φάση -ευτυχώς- συνήλθα!
Διάολε, δεν θα άφηνα τις γυναίκες να μου ταράξουν την ηρεμία που τόσο είχα ανάγκη! Ε, μετά άρχισα πάλι τα πειράγματα και τα γέλια (είμαι γνωστό πειραχτήρι...ε,Μικρή:-ΡΡΡ) και περάσαμε καταπληκτικά δίπλα στο νερό!
Το επόμενο πρωΐ ήρθε το καλύτερο....Κατά τις 6.30 ξύπνησα (στην ύπαιθρον δεν μπορείς να κοιμάσαι και μέχρι το βράδυ...) έφτιαξα φραπεδιά (χωρίς παγάκια) κι έκατσα να χαζεύω το θέαμα....Ο ήλιος ανάτειλε από πίσω από το βουνό, έριχνε το φως του πάνω στο Τηγάνι, το οποίο καθρεπτιζόταν πάνω στην -λάααααδι- λιμνοθάλασσα μπροστά μου.....Εξστασιάστηκα....Μοναδικές στιγμές χαλάρωσης........
Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και τις επόμενες ημέρες.........Εγώ είχα πάρει προαγωγή σε πρώτο καπετάνιο (ούτε κάν...μούτσος!) κι η ζωή κυλούσε ωραία.......Ώσπου, ήρθε η στιγμή του γυρισμού.....Με βαριά καρδιά πήραμε τα πράγματα και μπήκαμε στο καράβι.....

Δώσαμε όμως μια υπόσχεση: φέτος θα επιστρέψουμε δριμύτεροι!!!!.......

Ποιος ακολουθεί ???

:-)))))

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2006

15Αύγουστο στον Μπάλο (...και για την Ηρώ!) - Μέρος 1ον



Μια μικρή γεύση από πανοραμικές/εναέριες φωτό του (κατ'εμέ) επίγειου παράδεισου!

Τα χρώματα που βλέπετε είναι αληθινά! Στην φωτό1 βλέπετε μπροστά την λιμνοθάλασσα,το Τηγάνι στην μέση και την Γραμβούσα στο βάθος. Στην φωτό2 είναι τα χρώματα πιο ζωντανά και πιο κοντά ενώ στην φωτό3 βλέπετε το βαθύ, καθαρό μπλε της θάλασσας, όπου μπορείς να διακρίνεις τους αχινούς σε βάθους...20+ μέτρων!

Πριν 2 χρόνια αποφάσισα να πάω κι εγώ στον Μπάλο που τόσα είχα ακούσει γι'αυτόν. Θα μου πείτε "μα καλά,ζεις δίπλα του και δεν είχες πάει ποτέ μέχρι τώρα?"...αλλά δεν θα ξέρω να σας απαντήσω!:-) Έτσι, σαν καλός τουρίστας, επιβιβάστηκα στα καραβάκια της γραμμής και ακολούθησα το πρόγραμμα.
Το πρώτο πράγμα που μ'εντυπωσίασε ήταν το καρνάγιο, σμιλεμένο πάνω στον αφιλόξενο βράχο του ακρωτηρίου της Γραμβούσας, σε ύψος πάνω από 20 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας! Ήταν ένα αρχαίο καρνάγιο, που σ'έκανε ν'αναρωτηθείς που ήταν το επίπεδο του νερού πριν μερικές χιλιάδες χρόνια! Σειρά είχε να καβαντζάρουμε το ακρωτήρι και τότε το θέαμα έγινε μοναδικό! Δεξιά μας το νησάκι της Γραμβούσας με το ενετικό του φρούριο και στο βάθος ο Μπάλος....
Φτάνοντας πρώτα στην Γραμβούσα, η θάλασσα ήταν μέτριας ομορφιάς, αν κι αυτό που ξεχώριζε ήταν το ναυάγιο στο βάθος. Αποφάσισα ν'ανέβω στο φρούριο παρ'όλο που έκανε την ζέστη της παλαβής αρκούδας!!! Μόνο όμως τότε συνειδητοποίησα πόσο "ψαγμένοι" ήταν οι Ενετοί! Από το φρούριο έβλεπες τα πάντα σε ακτίνα χιλιομέτρων, ενώ ο βράχος από μόνος του εμπόδιζε οποιονδήποτε αποφάσιζε να το καταλάβει! Δεν ήταν παράδοξο λοιπόν που στην Κρητική επανάσταση του φρούριο δεν μπόρεσε να πέσει στα χέρια των Τούρκων παρά μόνο όταν έγινε η συνθηκολόγηση! (και ολίγον από ιστορία:-))
Από 'κεί ψηλά έβλεπα και τον Μπάλο, όχι καθαρά, αλλά ίσα-ίσα για να μου προξενίσει την περιέργεια! Όταν με το καλό επιβιβαστήκαμε στο πλοιαράκι με κατεύθυνση την παραλία, είχα μεγάλη αγωνία για να επιβεβαιωθούν οι προσδοκίες μου... Αλλά, μάταια.............Οι προσδοκίες μου δεν έφταναν ούτε...στο 1/100 αυτού που αντίκρισα!!! (πιστέψτε με, είναι πιο μαγικό από τις φωτό!) Πλατσουρίσαμε στα νερά επί ώρες κι όταν ήρθε η ώρα να φύγουμε (...σαν καλοί τουρίστες φεύγουμε μετά από 4 ώρες...) έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου : την επόμενη φορά θα έρθω για να μείνω!!!!

.......Αλλά αυτό, σε άλλο ποστάκι!:-)......Για να υπάρχει και ολίγη αγωνία!:ΡΡΡ

Για τον Καλό Λύκο και την Καπετάνισσα...κι όχι μόνο...


.....Πάμε ? :-).....

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2006

Ενόχληση...

Καλημέρες, καλό μήνα να΄χουμε!

Ξέρω ότι τώρα είστε σε κάποια παραλία και λιώνετε τα κορμιά σας (εκτός από σένα,bato) κι είπα, πριν ξεκινήσω κι εγώ για 'κεί, να γράψω ένα quickie (ποστάκι, όχι σεξάκι-μην παρεξηγηθούμε κι όλας!:-))

Από την μέρα που ξεκίνησα αυτό το blogάκι, συνειδητοποίησα ότι τελικά θέλω πολλά να πω και δεν τα είχα βγάλει τόσο καιρό! Κι η παρουσία/σχόλιά σας με βοηθάνε πολύ σ'αυτό....

Τελικά, ξέρετε τι μ'ενοχλεί πιο πολύ στην ζωή μου ? ...... Το "καλό παιδί" !

Πάντα ήμουν το "καλό παιδί" για όλους και όλες. Στην αρχή μ'άρεσε, ήμουν περήφανος γι'αυτό. Αργότερα, στο γυμνάσιο και το λύκειο, όταν είχαμε τα πρώτα νεανικά σκιρτίματα (τα είχα από το νηπιαγωγείο,βέβαια, αλλά τώρα είχαν άλλη...μορφή:-)) το να είσαι καλό παιδί σήμαινε ότι η κοπέλα που σου άρεσε ερχόταν να σου εκμυστηρευτεί τον καημό της για τον "δικό" της, λες και ήμουν η καλύτερή της φιλενάδα (...γιατρέ,ν'ανησυχήσω?)...
Ακόμα πιο αργότερα, κατάλαβα ότι στον κόσμο των γυναικών το "καλό παιδί"=μαλάκας-που-μας-καλύπτει-τον-εγωισμό-αλλά-εμείς-θέλουμε-τον-μάτσο-που-θα-μας-δέρνει-κι-όλας κτλ

Έτσι, τώρα όποτε ακούω ότι είμαι "καλό παιδί" , θέλω να τον μπουφλίσω, όποιος κι αν είναι αυτός!
Θέλωνα γίνω το "κακό παιδί", μπορώ?










..........................Μπααααααααα........................